thumb|300px|Start pocisku MIM-104 PatriotZintegrowany system dowodzenia obroną przeciwlotniczą i przeciwrakietową IBCS () — a dokładnie ; sieć typu plug-and-fight, której celem jest umożliwienie przekazywania danych z radaru lub innego sensora obrony do dowolnego dostępnego środka rażenia (potocznie: „połączyć dowolny sensor z dowolnym efektorem”). IBCS zaprojektowano tak, aby łączyć radary na dystansie tysięcy mil i zwalczać pociski balistyczne krótkiego, średniego oraz pośredniego zasięgu w ich fazie końcowej.
IBCS zaprojektowano jako zamiennik ośmiu systemów dowodzenia obroną przeciwrakietową, w tym stanowiska kierowania ogniem (engagement control station) dla zestawu Patriot firmy Raytheon. Rozwój rozpoczął się w 2004 roku; 18 lat później IBCS zakończył wstępne testy operacyjne i ocenę (IOT&E). W 2023 roku zatwierdzono produkcję seryjną w tempie docelowym (full-rate production).
Wymagania Jako element wysiłku armii w ramach Integrated Air and Missile Defense (IAMD) IBCS ma tworzyć zintegrowaną sieć sensorów obrony powietrznej zdolnych do współpracy ze stanowiskami kierowania ogniem IBCS. Do takich sensorów zaliczono m.in. ; ; AN/MPQ-53, AN/MPQ-65A oraz GhostEye (LTAMDS) w systemie Patriot; GhostEye MR w NASAMS; AN/TPY-2 w Terminal High Altitude Area Defense (THAAD) oraz w Ground-Based Midcourse Defense (GMD); AN/SPY-1 i w Aegis BMD oraz AN/APG-81 w Lockheed Martin F-35 Lightning II.
Stanowiska kierowania ogniem IBCS będą mogły sterować systemami obrony powietrznej armii, takimi jak Patriot i THAAD, w tym kierować rozmieszczeniem radarów i wskazywać rekomendowane wyrzutnie. Systemy marynarki wojennej, sił powietrznych i Korpusu Piechoty Morskiej mają mieć możliwość jedynie współdzielenia śladów radarowych lub surowych danych radarowych. Armia wymaga, aby wszystkie nowe pociski i systemy obrony powietrznej wspierały IBCS.
Historia W 2010 roku armia wybrała Northrop Grumman jako głównego wykonawcę (prime contractor). W maju 2015 armia połączyła w sieć centrum operacji kierowania ogniem S-280 z sensorami radarowymi i wyrzutniami przechwytującymi w ramach testu. Zgodnie z doktryną armii odpalono dwa przechwytywacze przeciwko celowi, który został zniszczony.
W kwietniu 2016 roku IBCS demonstrował fuzję danych z rozproszonych strumieni danych (w nagraniu: ok. 2:28): identyfikację i śledzenie celów, dobór odpowiednich środków rażenia oraz przechwycenie celów (w nagraniu: ok. 3:29), przy czym „oprogramowanie IBCS nie było ani dojrzałe, ani stabilne”.
W 2018 roku zakładano osiągnięcie wstępnej gotowości operacyjnej (initial operating capability) w roku budżetowym 2022. W styczniu 2018 gen. por. oraz Richard Formica sugerowali, że pojedyncza jednostka mogłaby operować zarówno „strategic fires”, jak i obroną powietrzną/przeciwrakietową.
W maju 2019 dostarczono armii w Huntsville (Alabama) centrum operacji kierowania ogniem IBCS (EOC).
W lipcu 2019 kierownik TRADOC (TCM) ds. Strategic Missile Defense (SMD) przyjął kartę prac DOTMLPF dla Space and Missile Defense Command (SMDC/ARSTRAT).
W sierpniu 2019 na Reagan Test Site na atolu Kwajalein bateria THAAD E-62 przechwyciła pocisk balistyczny średniego zasięgu, wykorzystując radar oddzielony od przechwytywaczy i bez znajomości dokładnego momentu startu celu. W kolejnym teście przechwytywacze Patriot były naprowadzane przez radary THAAD, które mają większy zasięg wykrywania niż radary Patriot.
Od lipca (przesunięcie z maja z powodu pandemii COVID-19) do września 2020 na White Sands Missile Range przeprowadzono ograniczony test użytkownika (limited user test) IBCS. W sierpniu 2020 batalion obrony powietrznej zintegrował dane z dwóch sensorów (radary Sentinel i Patriot), aby przezwyciężyć zakłócanie i strącić dwa drony (substytuty pocisków manewrujących) dwoma pociskami Patriot. Do 20 sierpnia 2020 IBCS wykorzystano do zestrzelenia dwóch różnych zagrożeń w teście: pocisku manewrującego i pocisku balistycznego.
Batalion przeprowadził następnie setki ćwiczeń symulujących setki zagrożeń, dostarczając dane do sprawdzania symulacji metodą Monte Carlo dla zestawu scenariuszy fizycznych obejmujących setki tysięcy przypadków. IBCS tworzył „pojedynczy, nieprzerwany, złożony ślad” każdego zagrożenia i przekazywał je do osobnych decyzji w ramach zintegrowanej sieci kierowania ogniem obrony powietrznej i przeciwrakietowej (IFCN).
Batalion użył IBCS do wykrycia, śledzenia i przechwycenia niemal równoczesnych celów na małej wysokości oraz taktycznego pocisku balistycznego. Testy umożliwiły aktualizację doktryny armii tak, aby dopuszczała odpalenie pojedynczego Patriota przeciw pojedynczemu celowi. Jednocześnie batalion wytypowano do przeprowadzenia Initial Operational Test & Evaluation (IOT&E) w 2021 oraz w 2022.
We wrześniu 2020 wspólne ćwiczenie obrony przed pociskami manewrującymi demonstrowało łańcuchy rażenia oparte na AI, formułowane w kilka sekund. Jedno ze zniszczeń wykonano kinetycznym pociskiem wystrzelonym z haubicy gąsienicowej opartej na M109.
W latach 2009–2020 armia wydała na program 2,7 mld USD. W 2021 armia przyznała Northrop Grumman kontrakt o wartości 1,4 mld USD na IBCS.
Podczas wydarzenia demonstracyjno-eksperymentalnego Project Convergence 2021 IBCS wykorzystano do przekazywania informacji z sensorów naziemnych, powietrznych i kosmicznych do systemu kierowania ogniem. IBCS przekazywał dane z sensorów F-35 do AFATDS (Army Field Artillery Tactical Data System), wykorzystując samolot jako obserwatora ognia artylerii.
W kwietniu 2023 roku IBCS zatwierdzono do full-rate production po latach opóźnień.
W marcu 2024 Polska podpisała umowę o wartości 2,5 mld USD na IBCS (dostawy 2024–2031) jako element strategii obrony powietrznej. W grudniu 2025 ogłoszono pełną gotowość operacyjną sieci IBCS, co miało uczynić Polskę pierwszym sojusznikiem USA, który wdrożył system.
Raytheon GhostEye (Lower Tier Air and Missiles Defense Sensor) Nowy radar GhostEye firmy Raytheon (wcześniej: Lower Tier Air and Missiles Defense Sensor, LTAMDS) zastępuje radar Patriot AN/SPY-65A. GhostEye ma móc przekazywać surowe dane sensora do IBCS i mieścić się w C-17 Globemaster. GhostEye zaprojektowano do pracy z większą czułością, poprawionym zasięgiem oraz zdolnością do śledzenia mniejszych i szybszych celów. Zastosowano trzy stałe anteny o polu 120° dla zapewnienia ochrony 360°, z nakładaniem się sektorów w celu ograniczenia „martwych stref” i utrzymania śledzenia przy zmianie kursu pocisku w locie. Radar ma wykrywać kształt, rozmiar, odległość i prędkość zagrożenia z wysoką wiernością, a półprzewodnikowe nadajniki z azotku galu (GaN) mają zwiększać rozdzielczość, dokładność oraz sprawność energetyczną. W 2023 roku oczekiwano wdrożenia czterech radarów LTAMDS do batalionu. W sierpniu 2024 armia przyznała Raytheon kontrakt o wartości 2 mld USD na produkcję niskoseryjną (LRIP) LTAMDS do listopada 2028.
Zdolność ochrony przed ostrzałem pośrednim (IFPC) Zdolność ochrony przed ostrzałem pośrednim (Indirect fire protection capability, IFPC) w połączeniu z (MML) miała obejmować wprowadzenie laserów 50 kW na Strykerach w latach 2021 i 2022 do dwóch batalionów rocznie. Pod koniec roku budżetowego 2024 planowano zintegrowany test LTAMDS, IFPC oraz IBCS. Przypisy
Kategoria:Dowodzenie Kategoria:Obrona powietrzna Kategoria:Obrona przeciwrakietowa Kategoria:Amerykański sprzęt wojskowy