Pułk jazdy koronnej Piotra Opalińskiego – oddział jazdy wojska I Rzeczypospolitej okresu wojny chocimskiej 1620–1621.
Formowania i zmiany organizacyjne W końcu XVI wieku w Rzeczypospolitej zaczęto organizować pułki jazdy. Grupowały one w sobie kilka (kilkanaście) chorągwi husarskich, pancernych i lekkich. Początkowo były tworzone jedynie na czas wojny i sprawowały funkcję większej jednostki taktycznej. W drugiej połowie XVII wieku pułki istniały też w okresie pokoju.
Struktura organizacyjna Skład w 1621 W 1621 pułk pułkownika (kasztelana poznańskiego) Piotra Opalińskiego liczył 1600 koni i porcji. mały|Józef Brandt, Bitwa pod Chocimiem Husaria: chorągiew Piotra Opalińskiego – 100 koni chorągwie starosty pokrzywnickiego Konarskiego – 200 koni chorągiew Grzymułtowskiego – 150 koni
Kozacy: chorągiew Mościckiego – 100 koni chorągiew Kalinowskiego – 100 koni chorągiew Sokołowskiego – 100 koni chorągiew Moczarskiego – 100 koni
Rajtaria: chorągiew Opalińskiego – 100 koni chorągiew Konarzewskiego – 150 koni chorągiew Marcina Żelewskiego – 100 koni
Piechota polska: rota Pińskiego – 200 porcji rota Milewskiego – 200 porcji
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki jazdy koronnej Kategoria:Oddziały jazdy ciężkiej I Rzeczypospolitej Kategoria:Pułki jazdy w dobie wojny polsko-tureckiej (1620–1621) Kategoria:Oddziały wojskowe Opalińskich herbu Łodzia