Bohdan Chmielnicki z Tuhaj-bejem pod Lwowem – obraz olejny namalowany przez polskiego malarza Jana Matejkę w 1885 roku, znajdujący się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie.
Opis Scena przedstawiona na obrazie oparta jest na legendzie związanej z oblężeniem Lwowa w 1648 roku przez wojska kozacko-tatarskie, podczas powstania Chmielnickiego:
Centralną postacią obrazu jest dosiadający białego konia hetman wojsk zaporoskich Bohdan Chmielnicki, ubrany w karminowy kontusz, futrzany płaszcz i czapkę z soboli. W lewej dłoni trzyma złotą buławę, zaś prawą daje sygnał do zatrzymania się swoim towarzyszom. Twarz Chmielnickiego wyraża zdumienie. Zdezorientowany natomiast jest widoczny obok Chmielnickiego tatarski przywódca wojskowy i polityczny Tuhaj-bej na kasztanowatym koniu. Obydwaj patrzą na klęczącego na białej chmurze zakonnika Jana z Dukli ubranego w brązowy habit, który unosi ręce w modlitewnym geście. W oddali po lewej stronie widoczny jest Wysoki Zamek na wzgórzu. Oprócz Chmielnickiego i Tuhaj-beja, na bliższym planie widoczni są realistycznie przedstawieni jeśli chodzi o broń i ubiór Kozacy. Jeden z nich gra na bandurze, drugi śpi, oparty na łokciu trzymając w prawej dłoni sznur, który rozciąga się w stronę dziewczyny ze schowaną twarzą w dłoniach; trzeci z Kozaków podaje jej napój w złotym pucharze. Stado czarnych ptaków nad Lwowem symbolizuje przyszłe nieszczęścia.
Przypisy
Kategoria:Obrazy Jana Matejki Kategoria:Obrazy w Muzeum Narodowym w Warszawie Kategoria:Bohdan Chmielnicki Kategoria:Postacie historyczne na obrazach Kategoria:Święci na obrazach