Pikrofarmakolit – rzadki minerał z klasy arsenianów.
Nazwa została nadana przez Friedricha Stromeyera w 1819 r. od greckich słów πικροζ, oznaczającego gorzki, w nawiązaniu do jego składu zawierającego magnezję, oraz φάρμακον („pharmakon”), substancji o silnych właściwościachhttps://www.handbookofmineralogy.org/pdfs/picropharmacolite.pdf.
Właściwości Krystalizuje w układzie trójskośnym. Wykształca kryształy o pokroju igiełkowym, rzadko w formie wydłużonych, prostokątnych lub pryzmatycznych. Występuje w skupieniach włóknistych, promienistych, kulistych oraz botryoidalnych. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego i kruchym. Posiada białą rysę oraz półszklisty, jedwabisty bądź perłowy połysk.
Występowanie Jest wtórnym minerałem występującym w utlenionych strefach złóż rud metali bogatych w arsen, najczęściej powstający w warunkach poeksploatacyjnych. Stanowi produkt utleniania siarczków bogatych zasobnych w arsen, powstający w reakcji z otaczającymi skałami wapiennymi. Często pojawia się jako wykwit w wyrobiskach górniczych. Towarzyszą mu głównie realgar, kalcyt, guérinit, erytryn, sainfieldyt, aurypigment, farmakolit, weilit, rauenthalit oraz phaunouxit.
Miejsce występowania mały|w towarzystwie realgaru z Chin Występuje w Austrii (Karyntia, Styria), Kanadzie (Kolumbia Brytyjska, Ontario), Chile (Atakama), Chinach, Czechach, we Francji (Grand Est, Oksytania), Niemczech (Badenia-Wirtembergia, Hesja, Saksonia), Grecji (Attyka), Indiach (Radżasthan), Iranie, we Włoszech (Piemont, Sardynia), Japonii, Maroku (Dara-Tafilalt), Macedonii Północnej, Rosji, RPA, na Słowacji, Hiszpanii, Szwajcarii (Valais), Tajwanie, UK (Anglia, Szkocja) i Stanach Zjednoczonych. W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w Złotym Stoku.
Przypisy
Kategoria:Arseniany (minerały)