System kierowania ogniem (SKO; ang. fire-control system, FCS) – zespół wzajemnie powiązanych urządzeń i/lub przyrządów kierowania ogniem przeznaczonych do użycia z bronią lub grupą broni. W terminologii NATO fire control oznacza kontrolę wszystkich czynności związanych z użyciem ognia do celu, a SKO/FCS stanowi zestaw środków technicznych realizujących te czynności dla danego uzbrojenia.
Systemy tego typu są elementem uzbrojenia (np. na czołgach lub w artylerii) i mogą automatyzować m.in. określanie położenia i orientacji nosiciela, obliczanie nastaw do celu, naprowadzanie uzbrojenia, wnoszenie korekt oraz monitorowanie stanu podzespołów; w zautomatyzowanych rozwiązaniach przewiduje się także łączność foniczną i cyfrową z nadrzędnymi systemami dowodzenia.
W praktyce SKO wykorzystują sensory do obserwacji i śledzenia celu (np. kamerę termalną i dalmierz laserowy). W systemach, w których źródłem danych o celu jest radiolokacja, stosuje się m.in. fire-control radar (radar kierowania ogniem) dostarczający dane wejściowe do systemu kierowania ogniem uzbrojenia.
W opracowaniach dotyczących modernizacji uzbrojenia Wojsk Lądowych jako przykłady wskazywano m.in. instalację SKO-1M Drawa oraz SKO-1T Drawa-T (z celownikiem wyposażonym w kamerę termowizyjną) w czołgach PT-91 Twardy, a także sukcesywne wprowadzanie zautomatyzowanego systemu kierowania ogniem Topaz w polskiej artylerii.
Przykłady systemów Drawa (uzbrojenie) ZZKO Topaz T-55AM Merida (system „Merida”) WR-40 Langusta ZSSW-30 ZSU-23-4MP Biała Mark I Fire Control Computer
Przypisy
Kategoria:Technika wojskowa Kategoria:Ogień (wojsko) Kategoria:Dowodzenie