thumb|Dwułopatowe śmigło samolotu North American T-6 Texan Łopata śmigła – pojedynczy element roboczy śmigła lotniczego, mający postać smukłego, wydłużonego płata aerodynamicznego o określonym profilu, zamocowany jednym końcem w piaście i obracający się wokół osi wału napędowego.
Łopata ma zmienną geometrię wzdłuż promienia (zwichrzenie, zmienną cięciwę i grubość względną), wynikającą z rozkładu prędkości obwodowej oraz warunków aerodynamicznych pracy. W czasie obrotu opływ powietrza wokół łopaty powoduje powstawanie sił aerodynamicznych, których składowe wypadkowe – sumowane dla wszystkich łopat – decydują o charakterystykach pracy śmigła.
Konstrukcyjnie łopata składa się z części nasadowej (stopy), części roboczej oraz końcówki. W zależności od przeznaczenia wykonywana jest z drewna, metalu lub materiałów kompozytowych i może być przystosowana do stałego, nastawnego lub przestawialnego kąta ustawienia względem płaszczyzny obrotu. thumb|Zmiana kąta nastawienia (zwichrzenia) łopaty śmigła od nasady do końcówki W trakcie pracy łopata poddana jest działaniu złożonego układu obciążeń statycznych i dynamicznych. Największą wartość osiągają siły odśrodkowe, wynikające z masy łopaty i prędkości obrotowej, powodujące jej rozciąganie wzdłuż promienia i generujące znaczne naprężenia w części nasadowej. Równocześnie na łopatę oddziałują siły aerodynamiczne, których składowe wywołują momenty zginające i skręcające względem osi przekroju, a także siły tnące. W warunkach rzeczywistych obciążenia te mają charakter zmienny w czasie, co prowadzi do występowania drgań giętnych i skrętnych oraz zjawisk zmęczeniowych materiału, uwzględnianych w obliczeniach wytrzymałościowych łopat śmigła.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Konstrukcja statków powietrznych