ก

ก (, kai) – pierwsza litera w alfabecie tajskim. Jest ona używana we współczesnym języku tajskim.

Historia Litera ก wywodzi się ze starożytnego pisma brahmi, które stało się podstawą wielu pism Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. W XII wieku znak ก zaczął przyjmować współczesną formę, dostosowując się do wymogów fonetycznych języka tajskiego.

Użycie ก jest spółgłoską i należy ona do średniej klasy (เสียงกลาง siang klang), która odnosi się do tego, jak litera ta ma być wymawiana. Litera jest spółgłoską zwartą miękkopodniebienną bezdźwięczną i odpowiada polskiej literze k.

Przypisy

Kategoria:Język tajski