Bronisław Radziejowski (ur. 6 października 1887 w Litynie, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Augustyna i Rozalii z Kuryłowiczów urodzony 6 października 1887 w Litynie, ówczesnym mieście powiatowym guberni podolskiej. Pochodził ze szlachty. Był prawosławnym. Wykształcenie podstawowe otrzymał w domu rodzinnym.

został przyjęty do Wileńskiej Szkoły Junkrów Piechoty w stopniu podoficera. , po ukończeniu szkoły, został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z i wcielony do 171 kobryńskiego pułku piechoty w Grodnie. został wyznaczony na stanowisko młodszego oficera 3 kompanii. awansował na porucznika ze starszeństwem z . W szregach 171 pp walczył podczas I wojny światowej. pod miejscowością Trakinie został ranny. Do maja 1915 leczył się z ran. Od października 1915 był oficerem kursowym oraz wykładowcą taktyki i topografii w 2 Kijowskiej Szkole Podchorążych. W 1917 ukończył II kurs w Mikołajewskiej Wojennej Akademii w Petersburgu. Po ukończeniu kursu pełnił służbę w sztabie rosyjskiej 165 Dywizji Piechoty. 12 grudnia 1917 został przyjęty do III Korpusu Polskiego w Rosji, w którym do 1 kwietnia 1918 pozostawał bez funkcji. W 1918, w stopniu sotnika, pełnił służbę w Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej.

27 lipca 1919 został przydzielony do Dowództwa Okręgu Generalnego Lwów, a 30 sierpnia wyznaczony w tym dowództwie na stanowisko referenta operacyjnego Oddziału I. 14 listopada 1919 został przeniesiony do Dowództwa 10 Dywizji PiechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 97 z 27 grudnia 1919, poz. 4075.. Wziął udział w wojnie z bolszewikami. Wyróżnił się w lipcu 1920 w bitwie o Grodno. Od 10 listopada 1920 pełnił w zastępstwie obowiązki szefa sztabu 10 DP. 24 grudnia 1920 został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu 9 Dywizji Piechoty.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy. 25 października 1921 został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie na stanowisko szefa I oddziału. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 392. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 1 listopada 1924 został przydzielony z DOK II do 24 pułku piechoty w Łucku z równoczesnym odkomenderowaniem do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza IV kursu doszolenia. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 15 sierpnia 1924 i 77. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 15 października 1925, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przeniesiony do 70 pułku piechoty w Pleszewie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W listopadzie 1926 został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu na stanowisko szefa Oddziału Ogólnego. W listopadzie 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przydziałem do składu osobowego jednego z inspektorów armii na stanowisko II oficera sztabu. W styczniu 1928 został przydzielony na stanowisko delegata Sztabu Głównego przy Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Radomiu. W marcu 1930 został przeniesiony do Oddziału IV Sztabu Głównego na stanowisko szefa wydziału. We wrześniu tego roku został przeniesiony do nowo utworzonego Szefostwa Komunikacji Wojskowych Sztabu Głównego na stanowisko szefa wydziału. Z dniem 1 kwietnia 1932 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Powiat na stanowisko komendanta. Z dniem 1 września 1935 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i skierowany na dwumiesięczny urlop, a z dniem 31 października tego roku przeniesiony w stan spoczynku. Jako oficer stanu spoczynku został przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Mieszkał w Warszawie przy ul. Grottgera 17 m. 8.

18 września 1939 w Dubnie dostał się do sowieckiej niewoli. W trzeciej dekadzie października przebywał w obozie jenieckim NKWD w Putywlu. W listopadzie 1939 został przeniesiony do obozu w Kozielsku. Między 7 a 9 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego (lista nr 017/2 z 5 kwietnia 1940). Między 9 a 11 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.

W 1916 w Kijowie ożenił się z Natalią z Tymińskich, z którą miał dwóch synów – oficerów rezerwy Wojska Polskiego, uczestników powstania warszawskiego: Władysława, ps. Wrona, Rawicz, Ostróg (1917–1993), podporucznika saperów, odznaczonego dwukrotnie Krzyzem Walecznych i Jerzego, ps. Gottowt (1919–2006), podporucznika broni pancernych.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień pułkownikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych trzykrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 11 listopada 1935 „za zasługi w służbie wojskowej” Krzyż Kampanii Wrześniowej – pośmiertnie 1 stycznia 1986. Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych – 12 maja 1936 Order Świętej Anny 4 stopnia z napisem na szabli „Za odwagę” –

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Imperatorskiej Nikołajewskiej Akademii Wojskowej Kategoria:Absolwenci Wileńskiej Szkoły Wojskowej Kategoria:Komendanci uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 r. Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Oficerowie dowództwa 10 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Szefowie sztabu 9 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Wojskowi związani z Warszawą Kategoria:Zastępcy dowódcy 70 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Zmarli w 1940