Głuszyca I (; ) – dawny chutor na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie ostrowieckim, w sielsowiecie Michaliszki.
Miejscowość została zlikwidowana w 1985 rokuРашэнне выканкома Гродзенскага абласнога Савета народных дэпутатаў ад 19 жніўня 1985 г. // Збор законаў Беларускай ССР, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1985, № 36 (1842).
Historia W XIX i w początkach XX w. położona były w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie zawilejskim/święciańskim, w gminie Aleksandrya. W 1905 roku zaścianek liczył 5 mieszkańców, 1 dom, 19 dziesięcinГошкевич И.И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 291.Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossii 1:84 000..
Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.
Od 11 kwietnia 1922 leżały w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce do 20 stycznia 1926 w Ziemi Wileńskiej, następnie w województwie wileńskim, w powiecie święciańskim, w gminie Aleksandrowo/Żukojnie.
W 1931 w 4 domach zamieszkiwało 17 osób.
Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Żeladzi. Podlegała pod Sąd Grodzki w Łyntupach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Żukojniach.
W 1938 roku miejscowość należała do gromady Troszczany, gminy ŻukojnieRozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr 14, s. 426-427..
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie ostrowieckim Kategoria:Zaścianki w powiecie święciańskim (II Rzeczpospolita)