mały|Waryscyjskie masywy i strefy tektoniczne Europy. Szew odpowiadający Oceanowi Saksoturyńskiemu znajduje się na południe od strefy saksoturyńskiej (sasko-turyngijskiej) Ocean Saksoturyński (ang. Saxo-Thuringian Ocean) – jeden z paleooceanów, który uległ zamknięciu w wyniku orogenezy waryscyjskiej. Nie wszystkie rekonstrukcje paleogeograficzne postulują istnienie tego oceanu.
Definicja, zasięg czasowy i przestrzenny Ocean Saskoturyński powstał w kambrze podczas fragmentacji północnego brzegu Gondwany na mikrokontynenty, a zamknął się w późnym dewonie. Oddzielał Sakso-Turyngię (Armorykę Północną) od Armoryki Południowej, czyli mieścił się w obrębie Armoryki sensu lato.
Nazwa tego paleooceanu odnosi się do do jednostki geologicznej, w której znajdują się jego ślady – strefy (nazywanej też saksoturyńską, jednej ze stref Kossmata). Szew, odpowiadający Oceanowi Saksoturyńskiemu, oddziela w tym ujęciu strefę lub terran saksoturyński (ang. Saxo-Thuringia) od terranów Tepli–Barrandienu i Armoryki sensu stricto. Występowanie późnofrańskich ramienionogów w Depresji Świebodzic dowodzi, że eowaryscyjska kolizja terranów Saksoturyngii i Bohemii (Tepli–Barrandienu) nastąpiła wcześniej.
Ze względu na stopień skomplikowania budowy geologicznej orogenu waryscyjskiego, szczegóły tej orogenezy są sporne. Niektóre rekonstrukcje paleogeograficzne przyjmują istnienie tylko jednego paleooceanu (Reiku), a niektóre – pięciu, w tym Oceanu Saksoturyńskiego. W tej sprawie wśród geologów nie ma konsensusu.
Przypisy
Kategoria:Paleooceany