Sławno – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Kiszkowo.
Jarosław Bogoria Skotnicki lokował Sławno na prawie magdeburskim w 1356, akt lokacyjny spłonął prawdopodobnie wraz z pożarem archiwaliów gnieźnieńskich w 1512. Sławno jeszcze w XVII wieku określane było "miastem" (oppidum).A. Marcyniuk, Sławno i parafia sławieńska na przestrzeni wieków, red. serii D. Jung, red. tomu: prof. K. Rzepa, Studia Historica, Gniezno 2014), s. 12-21.
Wieś duchowna, własność Klasztoru Jezuitów w Poznaniu pod koniec XVI wieku leżała w powiecie gnieźnieńskim województwa kaliskiegoAtlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 248.. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego. Znajduje się tu również szkoła z oddziałem przedszkolnym i biblioteka. Wieś jest położona na terenie Lednickiego Parku Krajobrazowego oraz w pobliżu Szlaku Piastowskiego. Znajdują się tu ostoje ptactwa wodnego – Stawy Kiszkowskie. Przez miejscowość biegnie też Szlak kościołów drewnianych wokół Puszczy Zielonka.
lewo|mały|220px|Kaplica cmentarna św. Rozalii Historia – 1071 rok pleban Albertus. W 1219 roku Sławno zostało zajęte przez księcia wielkopolski Władysława Laskonogiego, a 1 kwietnia 1235 roku wieś została oddana arcybiskupom gnieźnieńskim przez księcia wielkopolski Władysława Odonica. W 1253 roku odbywa się spotkanie na którym został wybrany nowy biskup poznański Piotr, następca Bogufała II. W 1331 roku wieś została spalona przez Krzyżaków. We wsi znajduje się kościół św. Mikołaja wybudowany w 1844 roku z kaplicą św. Jana Nepomucena ufundowaną w 1776 roku przez dziedziców Sławna Mikołaja i Teodora Węsierskich oraz kaplica cmentarna drewniana św. Rozalii z 1785 roku, ufundowana przez ks. Józefa Sztoltmana.
Zobacz też Sławno, Sławno-Kolonia
Przypisy
Bibliografia Artur Marcyniuk. Sławno i parafia sławieńska na przestrzeni wieków, (red. serii D. Jung, red. tomu: prof. K. Rzepa, „Zeszyty Poetyckie” Studia Historica) Gniezno 2014
Jan Korytkowski, Brevis descriptio historico-geographica ecclesiarum archidioecesis Gnesnensis et Posnaniensis ad ordinem decanatuum digestarum nec non elenchus universi cleri ecclesiis, sacellis publicis aliisque institutis hoc tempore deservientis : addita sunt nonnulla| Brevis descriptio historico-geographica ecclesiarum archidioecesis Gnesnensis et Posnaniensis ad ordinem decanatuum digestarum nec non elenchus universi cleri ecclesiis, sacellis publicis aliisque institutis hoc tempore deservientis : addita sunt nonnulla alia scitu digna cultum divinum et utilitatem cleri spectantia, praecedente serie archiepiscoporum Gnesnensium, episcoporum Posnaniensium et archiepiscoporum Gnesnensium et Posnaniensium auctore Joanne Korytkowski. 1824–1888
Jan Korytkowski, Arcybiskupi gnieźnieńscy: prymasowie i metropolici polscy od roku 1000 aż do roku 1821 czyli do połączenia arcybiskupstwa gnieźnieńskiego z biskupstwem poznańskim. T. 1–5 / według źródeł archiwalnych oprac. Jan Korytkowski, Poznań, 1888–1892 Jan Korytkowski, Prałaci i kanonicy katedry metropolitalnej gnieźnieńskiej od roku 1000 aż do dni naszych. Podług źródeł archiwalnych. T. 1–4 Stanisław Kozierowski (1874-1949), Szematyzm historyczny ustrojów parafjalnych dzisiejszej Archidiecezji Gnieźnieńskiej
Irena Sułkowska-Kurasiowa i Stanisław Kuraś. Bullarium Poloniae T. 1 -7. Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk. 1982 – 2006.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Wsie duchowne I Rzeczypospolitej (województwo kaliskie) Kategoria:Dawne miasta w województwie wielkopolskim