thumb|240px|Nagrobek Władysława Szcześniaka na Cmentarzu Powązkowskim (2008) Władysław Maksymilian Szcześniak (ur. 12 października 1858 w Zakroczymiu, zm. 9 września 1926 w Warszawie) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor teologii, biskup pomocniczy warszawski w latach 1925–1926.

Życiorys Urodził się 12 października 1858 w Zakroczymiu w mieszczańskiej rodzinie Stanisława i Katarzyny z Mierzejewskich. Kształcił się w gimnazjum w Warszawie. Studia filozoficzno-teologiczne rozpoczął w 1875 w Metropolitarnym Seminarium Duchownym w Warszawie, skąd w 1978 został skierowany do Akademii Duchownej w Petersburgu, gdzie w 1882 uzyskał magisterium z teologii. Również w Petersburgu 2 września 1881 przyjął święcenia prezbiteratu. Studia teologiczne kontynuował w latach 1884–1885 w Innsbrucku i w Rzymie.

Pracował jako wikariusz w Białej Rawskiej i w Parafii św. Antoniego w Warszawie. W latach 1887–1898 był rektorem Kościoła św. Józefa w Warszawie, wskutek interwencji władz carskich został przeniesiony na wikariat Parafii Świętego Krzyża w Warszawie. Od 1906 do śmierci piastował urząd proboszcza Parafii św. Barbary w Warszawie. W 1883 został notariuszem w konsystorzu warszawskim. Był także egzaminatorem posynodalnym i cenzorem ksiąg religijnych. W 1895 uzyskał godności kanonika honorowego kapituły katedralnej i tajnego szambelana papieskiego. W 1905 był kandydatem arcybiskupa warszawskiego Wincentego Teofila Popiela do godności biskupa w archidiecezji warszawskiej lub w diecezji kieleckiej. W 1914 został kanonikiem kapituły katedralnej, na co uprzednio w 1904 nie uzyskał zgody władz rosyjskich.

W warszawskim Metropolitalnym Seminarium Duchownym od 1885 wykładowcą teologii moralnej i historii Kościoła, a w latach 1887–1898 sprawował urząd wicerektora. W 1898 miał objąć stanowisko rektora seminarium po Wojciechu Kubiaku, jednakże sprzeciw władz rosyjskich uniemożliwił tę nominację. Dodatkowo władze te nałożyły na niego zakaz pełnienia ważniejszych funkcji w strukturach kościelnych, w tym związanych z działalnością dydaktyczną. W 1919 został profesorem zwyczajnym na Wydziale Teologicznym (od roku 1920/1921 Wydziale Teologii Katolickiej) Uniwersytetu Warszawskiego i kierownikiem Katedry Historii Kościoła. Prowadził wykłady i seminaria z historii Kościoła polskiego i powszechnego. W roku akademickim 1921/1922 sprawował urząd dziekana wydziału, w roku 1919/1920 reprezentował go w senacie uniwersytetu, a w latach 1919–1922 był członkiem senackiej komisji bibliotecznej.

W 1906 został członkiem zarządu nowo powstałego Towarzystwa Miłośników Historii.

Opracował dwutomowy podręcznik Dzieje Kościoła katolickiego w zarysie (1902, 1909), w którym przedstawił historię Kościoła w Polsce i krajach słowiańskich. Ponadto początki chrześcijaństwa u Słowian opisał w artykułach w „Kwartalniku Teologicznym” i książce Obrządek słowiański w Polsce pierwotnej rozważony w świetle dziejopisarstwa polskiego (1904). Brał udział w tłumaczeniu i wydaniu trzytomowego Słownika apologetycznego wiary katolickiej (1894, 1906), a także był współpracownikiem Encyklopedii kościelnej Michała Nowodworskiego i Podręcznej encyklopedii kościelnej Zygmunta Chełmickiego.

25 maja 1925 został prekonizowany biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej ze stolicą tytularną Laranda. Sakrę biskupią otrzymał 19 lipca 1925 w Archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie. Konsekrował go kardynał Aleksander Kakowski, w asyście Antoniego Juliana Nowowiejskiego, biskupa diecezjalnego płockiego, i Stanisława Galla, biskupa polowego Wojska Polowego. W archidiecezji został wikariuszem generalnym i oficjałem sądu metropolitalnego.

W Episkopacie Polski wszedł w skład komisji biura prasowego (komisji prasowej), której zadaniem było zorganizowanie biura prasowego Episkopatu.

Zmarł 9 września 1926 w Warszawie. Został pochowany w grobowcu biskupów pomocniczych warszawskich na Cmentarzu Powązkowskim.

Wyróżnienia W 1921 otrzymał tytuł doktora honoris causa Wydziału Teologii Katolickiej Uniwersytetu Warszawskiego. Postanowieniem prezydenta RP z 17 lutego 1926 został mianowany profesorem honorowym Uniwersytetu Warszawskiego.

Przypisy Kwatera 11-3-2/3.

Linki zewnętrzne

Kategoria:Biskupi warszawscy Kategoria:Kanonicy warszawskiej kapituły katedralnej Kategoria:Duchowni katoliccy Królestwa Kongresowego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Teologii Katolickiej Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiej Rzymskokatolickiej Akademii Duchownej w Petersburgu Kategoria:Absolwenci Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Zakroczymiu Kategoria:Urodzeni w 1858 Kategoria:Zmarli w 1926