Peluga, peled, syrok (Coregonus peled) – gatunek słodkowodnej, planktonożernej ryby łososiowatej z podrodziny siejowatych (Coregoninae).
Występowanie Jeziora i rzeki północnej Europy i północnej Azji. Występują zarówno formy osiadłe jak i wędrowne. Zasiedla jeziora, na tarło wędruje na krótkie dystanse w górę przyległych rzek. Nie wstępuje do mórz.
W Polsce introdukowana celowo w 1966 roku. Obecnie liczna w północnej części kraju. Po introdukcji stwierdzono, że w polskich jeziorach krzyżuje się z europejskimi formami Coregonus lavaretus.
Taksonomia Coregonus peled obejmuje cztery grupy populacji, które mogą zostać uznane za odrębne gatunki. Populacja szwedzka obecnie uznawana jest za Coregonus pallasii. Ustalenie, która z populacji jest właściwym Coregonus peled wymaga dalszych badań.
Opis Zwykle dorasta do długości 60–70 cm, osiąga masę ciała do 5 kg. Posiada od 45 do 69 wyrostków filtracyjnych na pierwszym łuku skrzelowym. Grzbiet, głowa i płetwy pelugi mają ciemny kolor, natomiast boki i brzuch są jasne. Na całym ciele mogą występować ciemne plamki. Po bokach oraz na płetwie grzbietowej występują duże plamy.
Ochrona Wymiar ochronnynie maOkres ochronny15.X – 31.XII
Znaczenie gospodarcze Poławiana gospodarczo i w wędkarstwie.
Zobacz też ryby Polski ochrona przyrody w Polsce
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Coregonus Kategoria:Taksony opisane przez Johanna Friedricha Gmelina Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1789 roku