Łaskuniak brązowy, łaskun brązowy (Macrogalidia musschenbroekii) – gatunek drapieżnego ssaka z podrodziny kunołazów (Hemigalinae) w obrębie rodziny wiwerowatych (Viverridae). Gatunek rzadki, narażony na wyginięcie i słabo poznany.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1877 roku niemiecki zoolog Hermann Schlegel nadając mu nazwę Paradoxurus musschenbroekii. Holotyp pochodził z Menado-Kinilo, na Celebes. Jedyny przedstawiciel rodzaju łaskuniak (Macrogalidia) który opisał w 1910 roku niemiecki zoolog Ernst Schwarz.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia Macrogalidia: makros „długi”; rodzaj Galidia (galidia). musschenbroekii: Samuel Cornelius Jan Willem van Musschenbroek (1827-1883), holenderski administrator kolonialny w Indiach Wschodnich.
Zasięg występowania Łaskuniak brązowy występuje endemicznie na Celebes.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 65–71,5 cm, długość ogona 44,5–54 cm, długość tylnej stopy 7,5–9,5 cm, długość ucha 4,2–5 cm; masa ciała 2–2,5 kg. Ubarwienie rdzawobrązowe z jasnobrązowymi cętkami po bokach ciała i z jaśniejszym spodem.
Ekologia Łaskuniak brązowy Zasiedla nizinne i górskie lasy (do wysokości 2600 m n.p.m.). Żywi się owocami, gryzoniami, ptakami, wężami i skorpionami. Tryb życia i biologia rozrodu nie została zbadana. Jest uważany za gatunek prowadzący nadrzewny, nocny i samotniczy tryb życia.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wiwerowate Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1877 roku Kategoria:Taksony opisane przez Hermanna Schlegla