Colin Dowdeswell (ur. 12 maja 1955 w Londynie) – brytyjski tenisista, reprezentant Wielkiej Brytanii i Rodezji w Pucharze Davisa, przez pewien czas rezydent Szwajcarii.
Kariera tenisowa Dowdeswell był zawodnikiem praworęcznym, trenował pod kierunkiem matki; cieszył się opinią gracza o silnej psychice, walecznego, ze szczególnie dobrą grą wolejową. Urodzony w Londynie, w dzieciństwie przeniósł się do Salisbury w Rodezji (obecnie Zimbabwe), łącząc przez pewien czas tenisowe treningi ze studiami na University of the Witwatersrand.
W 1973 roku zaliczał się do ścisłej światowej czołówki juniorów – doszedł w tymże sezonie do dwóch finałów juniorskiego wielkiego szlema, na Wimbledonie i w US Open, w obu ulegając Billy’emu Martinowi. Debiutował ponadto w 1973 roku w zawodach wielkoszlemowych wśród seniorów, odpadając jednak w I rundzie Wimbledonu z Deonem Joubertem.
W 1974 roku Dowdeswell finał zawodów rangi ATP World Tour Dublinie, wygrywając w deblu razem z Johnem Yuillem oraz. W 1975 roku odniósł swoje jedyne zwycięstwo singlowe w cyklu ATP World Tour, po finałowym zwycięstwie w Stambule z Ferdim Tayganem. W tym samym roku osiągnął cztery deblowe finału, w tym finał Wimbledonu. Partnerem deblowym Brytyjczyka był Allan Stone. W spotkaniu o tytuł debliści ponieśli porażkę z parą Vitas Gerulaitis–Sandy Mayer 5:7, 6:8, 4:6.
W 1976 roku Dowdeswell awansował do finału gry mieszanej we French Open, gdzie startował z Linky Boshoff. Para przegrała mecz finałowy z Ilanie Kloss i Kimem Warwickiem 7:5, 6:7, 2:6. Również w 1976 roku doszedł do półfinału US Open, partnerując Chrisowi Kachelowi.
W 1977 roku Dowdeswell doszedł do dwóch finałów turniejów w grze podwójnej, w Kitzbühel miał za partnera Chrisa Kachela, natomiast w Gstaad Boba HewittaSzwajcarskie Gstaad jako miejsce turnieju, w którego finale grał Dowdeswell i Hewitt w 1977 roku, podaje strona oficjalna ATP World Tour. Ich rywalami mieli być Jürgen Fassbender i Karl Meiler, triumfujący w stosunku 6:4, 7:6. Martin Hedges (The Concise Dictionary of Tennis, s. 80) podaje tych samych przeciwników i identyczny wynik finału, ale nie w Gstaad, a w Båstad. Współcześnie oba turnieje rozgrywane są w tym samym terminie, w pierwszym tygodniu po Wimbledonie.. Ponadto z Kachelem był w ćwierćfinale US Open.
W 1978 roku Dowdeswell doszedł do finału w Johannesburgu, eliminując m.in. Colina Dibleya i Guillermo Vilasa. W grze podwójnej wygrał dwa turnieje w parze Jürgenem Fassbenderem oraz osiągnął finał w Toronto z Heinzem Günthardtem i finał Lagos z Geoffem Mastersem.
W 1981 roku, mając za sobą doświadczenie jako skarbnik w zrzeszeniu tenisistów zawodowych ATP, Dowdeswell zdecydował się zawiesić swoją karierę i podjąć pracę w dużej firmie brokerskiej w Londynie. Powrócił jednak do zawodowego tenisa w 1983 roku. Doszedł w tymże roku po raz drugi do finału w Johannesburgu, ponosząc porażkę z Johanem Kriekiem. W grudniu 1983 roku awansował na 31. miejsce w rankingu ATP, najwyższe w karierze. Dowdeswell powrócił zarazem do startów deblowych triumfując w 1983 roku w Tel Awiwie z Węgrem Zoltánem Kuhárszkym, w 1985 roku w Palermo z Joakimem Nyströmem i w Johannesburgu Christo Van Rensburgiem, w 1986 roku w Mediolanie z Christo Steynem.
W Pucharze Davisa Dowdeswell bronił barw dwóch reprezentacji, w 1976 roku Rodezji, a po 1983 roku Wielkiej Brytanii. Bilans jego pojedynków, łącznie dla obu zespołów, wynosi siedem zwycięstw i cztery porażki.
Po 1986 roku Dowdeswell pracuje w sektorze bankowym, od 1994 w Merrill Lynch Private Banking, w tym jako wiceprezydent ds. inwestycyjnych od 2004 roku. W 1987 roku uzyskał dyplom magisterski w European Business School we Francji. Od 1990 roku był również dyrektorem ds. sportowych elitarnego londyńskiego Hurlingham Club.
Finały w turniejach ATP World Tour Zwycięzca gra pojedyncza (1): 1975 Stambuł
gra podwójna (11): 1974 Dublin (z Johnem Yuillem) 1978 Berlin, Sarasota (oba z Jürgenem Fassbenderem) 1979 Johannesburg (z Heinzem Günthardtem), Stuttgart (korty ziemne, z Frewem McMillanem) 1980 Gstaad (z Ismailem El Shafeim), Stuttgart (korty ziemne, z Frewem McMillanem) 1983 Tel Awiw-Jafa (z Zoltánem Kuharszkym) 1985 Palermo (z Joakimem Nyströmem), Johannesburg (z Christo Van Rensburgiem) 1986 Mediolan (z Christo Steynem)
Finalista gra pojedyncza (3): 1974 Dublin 1978 Johannesburg 1983 Johannesburg
gra podwójna (17): 1975 Stambuł (z Johnem Feaverem), Gstaad (z Kenem Rosewallem), Wimbledon (z Allanem Stone’em), Birmingham (z Johnem Yuillem) 1976 Kolonia (z Mikiem Estepem), Norymberga, Barcelona (oba z Paulem Kronkiem) 1977 Gstaad (Båstad?, z Bobem Hewittem), Kitzbühel (z Chrisem Kachelem) 1978 Lagos (z Geoffem Mastersem), Toronto (z Heinzem Günthardtem) 1980 Johannesburg (z Heinzem Günthardtem) 1983 Gstaad (z Wojciechem Fibakiem), Kitzbühel (z Zoltánem Kuharszkym) 1984 Kitzbühel (z Wojciechem Fibakiem), Tel Awiw-Jafa (z Jakobem Hlaskiem) 1986 Nicea (z Garym Donnellym)
gra mieszana (1): 1976 French Open (z Linky Boshoff)
Przypisy
Bibliografia
Bud Collins, Tennis Encyclopedia, Visible Ink Press, Detroit 1997 Zbigniew Dutkowski, 150 rakiet. Najlepsi tenisiści świata, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1984 Martin Hedges, The Concise Dictionary of Tennis, Mayflower Books Inc, Nowy Jork 1978
Kategoria:Brytyjscy tenisiści Kategoria:Urodzeni w 1955 Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie