Franciszek Flaum (ur. 25 listopada 1866 w Poznaniu, zm. 27 listopada 1917 tamże) – polski rzeźbiarz.
Życiorys thumb|230px|Bank Włościański w Poznaniu – rzeźbiarska dekoracja fasady autorstwa Franciszka Flauma Wywodził się z rodziny bawarskiej osiadłej w Wielkopolsce w XVIII wiekuWilkowa & Kubaszewska 1975, s. 226. Studia artystyczne rozpoczął pod kierunkiem Mariana Jaroczyńskiego w PoznaniuWilkowa & Kubaszewska 1975, s. 226, a następnie studiował w akademiach w Berlinie i Monachium oraz Académie Julian w ParyżuWilkowa & Kubaszewska 1975, s. 226, do której uczęszczał w 1893Zgórniak M., 2020: Spis polskich uczniów Académie Julian. Biuletyn Historii Sztuki, 3: 463-479. Po studiach przez wiele lat miał pracownię rzeźbiarską w Holandii, a potem przez dłuższy czas w BerlinieWilkowa & Kubaszewska 1975, s. 226, gdzie jego pracownia była notowana już w 1901Głuchowska L. 2020: Artists from Poland in the International Milieu of Classical Berlin Avant-Garde Die Aktion, Der Sturm, and Die Novembergruppe. W: Stolarska-Fronia M. (red.): Polish Avant-Garde in Berlin. Peter Lang, strona 94. W 1906 był współzałożycielem polskiego kabaretu artystycznego w Café des Westens Charlottenburgu koło BerlinaWilkowa & Kubaszewska 1975, s. 226Głuchowska 2020, s. 94. W 1913 roku opuścił Niemcy i powrócił do Poznania, gdzie został wybrany prezesem miejscowego Koła Artystów Polskich, wstąpił też do Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”. Szereg rzeźb F. Flauma przekazali w darze spadkobiercy artysty do Muzeum im. Mielżyńskich, później trafiły one do Muzeum Narodowemu w PoznaniuWilkowa & Kubaszewska 1975, s. 227.
Twórczość Franciszek Flaum tworzył głównie w brązie i marmurzeWilkowa & Kubaszewska 1975, s. 226. W najwcześniejszym etapie kariery rzeźbił w stylu akademickiego realizmuSzubert P. Culture.pl , jednak jego późniejsza sztuka reprezentuje modernizmWilkowa & Kubaszewska 1975, s. 226. Na ten etap rozwoju artysty wpłynęło oddziaływanie sztuki Auguste’a Rodina, dzięki czemu dzieła Flauma zyskały bardziej impresjonistyczną i symboliczną formę, a także światopogląd Stanisława Przybyszewskiego, z którym się zaprzyjaźnił i pod którego wpływem po 1900 zaczął eksponować wątki erotyczno-symboliczne, czego przejawem są takie dzieła jak Płeć, Na skale, Pocałunek, PokusaSzubert P. Culture.pl Wilkowa & Kubaszewska 1975, s. 226. Prace Flauma z tego okresu są przykładem łączenia tematyki erotyczno-seksualnej z formą secesjiM. Wallis, 1974: Secesja. Wydanie II. Wydawnictwo „Arkady”, Warszawa, strony 141, 182. Do innych znanych rzeźb Flauma zaliczyć można Wizję I (1905), gdzie w ekspresyjny i metaforyczny sposób oddano zmagania rzeźbiarza ze skałą, w której artysta chce wyrzeźbić to, co sobie zaplanował oraz Chmura (Obłok) (ok. 1910) wykazująca cechy abstrakcjonizmuSzubert P. Culture.pl Wilkowa & Kubaszewska 1975, s. 226. Był także autorem licznych popiersi, m.in. Ferenca Liszta i Henryka SienkiewiczaWilkowa & Kubaszewska 1975, s. 226.
Brał udział m.in. w I Wystawie Sztuki Polskiej w Krakowie w 1887, gdzie wystawił popiersie portretoweSzubert P. Culture.pl i w Große Berliner Kunstausstellung w roku 1902Głuchowska 2020, s. 94. Po 1913 zdobył I nagrodę w konkursie Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych za rzeźbę Dąbrówka.
Przypisy
Bibliografia Wilkowa L., Kubaszewska H., 1975: Flaum Franciszek. W: Maurin-Białostocka J. i in.: Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, tom II. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Polska Akademia Nauk, Instytut Sztuki, str. 226, 227.
Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Polscy rzeźbiarze Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1917