Tadeusz Pawłowski (ur. 2 listopada 1889 w Warszawie, zm. ok. września 1939) – polski kompozytor szachowy, działacz Polskiego Związku Szachowego, dyplomata.

Życiorys Od początku życia związany był z Warszawą, tu zdobywał wykształcenie, a następnie pracował zawodowo. Od 1913 zatrudniony był w Banku Dyskontowym, w 1917 przeszedł na urzędnicze stanowisko w Towarzystwie Kredytowym. W 1919 podjął pracę w resorcie dyplomacji, był urzędnikiem w Wydziale Komunikacji i Oddziale Kurierów Ministerstwa Spraw Zagranicznych, potem szefem kancelarii Ministerstwa, wreszcie w latach 1929-1933 konsulem w Charkowie. Po powrocie z tej placówki odszedł z dyplomacji. Znał dobrze język rosyjski.

Od 1926 udzielał się w życiu szachowym. Nie był aktywnym zawodnikiem turniejowym, grywał raczej partie towarzyskie, mając za przeciwników innych działaczy szachowych lub wysoko postawionych pasjonatów — Mariana Steifera, Józefa Rogozińskiego, Kazimierza Glabisza, Kazimierza Piłsudskiego. Niemniej jednak posiadał niemałe umiejętności gry praktycznej, uzyskał bowiem remis w symultanie mistrza świata Aleksandra Alechina w Białymstoku w 1935 (jako działacz Polskiego Związku Szachowego towarzyszył Alechinowi w podróży po Polsce).

W 1926 debiutował na łamach „Tygodnika Ilustrowanego” jako kompozytor szachowy, zyskując uznanie redaktora działu szachowego w tym piśmie Dawida Przepiórki. W ciągu kolejnych lat opublikował kilkadziesiąt zadań w prasie szachowej („Wiadomości Szachowe”) i codziennej („Kurier Warszawski”, „Polska Zachodnia”), specjalizując się głównie w trzychodówkach. W 1927 zdobył III nagrodę w konkursie kompozycji „Polski Zachodniej”. W 1932 w „Świecie Szachowym” ukazał się zbiór sześciu dwuchodówek i trzychodówek dedykowanych Tadeuszowi Pawłowskiemu w „dowód uznania jego ogromnych i niepodważalnych zasług na niwie kompozycji szachowej”, ich autorami byli czołowi przedstawiciele tej dyscypliny w kraju — Dawid Przepiórka, Stefan Tytor, Marian Wróbel, Zygmunt Marjenstrass, Leon Tuhan-Baranowski, Janusz Fux.

Również w połowie lat 20. XX wieku Pawłowski, członek Warszawskiego Towarzystwa Zwolenników Gry Szachowej, zaangażował się w działalność w Polskim Związku Szachowym. Uczestniczył w zjeździe założycielskim federacji w kwietniu 1926, wszedł w skład pierwszego prezydium; pozostawał we władzach związku do 1939. W 1935 był członkiem Komitetu Organizacyjnego szachowej olimpiady w Warszawie, szczególnie udzielając się w sprawach finansowych; zajmował się pozyskiwaniem funduszy. Po olimpiadzie zarząd Polskiego Związku Szachowego powierzył mu obowiązki skarbnika. W ramach tej funkcji był stałym gościem głównych imprez szachowych w kraju, gościł m.in. na międzynarodowych turniejach w Łodzi w 1935 i 1938 oraz na mistrzostwach Polski w Juracie w 1937.

Funkcję skarbnika federacji pełnił do wybuchu II wojny światowej. Dalsze jego losy nie są znane. Aktywną szachistką była jego córka, Janina Pawłowska, w latach 1937-1939 uczestnicząca w trzech dużych imprezach warszawskich — mistrzostwach miasta i turniejach Warszawskiego Towarzystwa Zwolenników Gry Szachowej. Mistrzostwa Warszawy w 1937 zakończyła na VIII miejscu. Podobnie jak ojciec angażowała się także jako działaczka, pełniąc funkcję skarbnika Koła Pań Warszawskiego Okręgowego Związku Szachowego.

Bibliografia Tadeusz Wolsza, Arcymistrzowie, mistrzowie, amatorzy... Słownik biograficzny szachistów polskich, tom V, Wydawnictwo DiG, Warszawa 2007

Kategoria:Konsulowie II Rzeczypospolitej w USRR Kategoria:Kompozytorzy szachowi Kategoria:Polscy działacze szachowi Kategoria:Polscy szachiści Kategoria:Szachiści XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w XX wieku