Prawo rozcieńczeń Ostwalda – przybliżona zależność stałej dysocjacji słabego elektrolitu od jego stopnia dysocjacji i stężenia .
Dla elektrolitu binarnego (dwujonowego) opisuje je wzór:
Dla elektrolitu trójjonowego:
Prawo rozcieńczeń Ostwalda stosuje się m.in. do obliczeń dysocjacji słabych kwasów i zasad, a także do hydrolizy ich soli.
Równanie to spełnione jest jedynie w rozcieńczonych roztworach słabych elektrolitów, gdyż: pomija wpływ siły jonowej roztworu na współczynniki aktywności – powinno się używać aktywności zamiast stężeń, pomija jony będące wynikiem autodysocjacji rozpuszczalnika (wody) – niedopuszczalne dla bardzo małych stężeń elektrolitu porównywalnych ze stężeniem jonów w czystym rozpuszczalniku.
Zależność ta została wyprowadzona przez Wilhelma Ostwalda w 1888 r. na podstawie teorii dysocjacji elektrolitycznej.
Bardzo słabe elektrolity Jeżeli (wartości graniczne stopnia dysocjacji, od których można wprowadzić uproszczenie, podaje się różnie, np. 0,005, 0,025 lub 0,05) wówczas wyrażenie i równanie (1) można rozwiązać w sposób przybliżony:
skąd otrzymuje się stopień dysocjacji
oraz stężenie formy zdysocjowanej
Dla równania (2) dla można zastosować analogiczne uproszczenie, uzyskując:
Zobacz też reguła przekory
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Elektrochemia Kategoria:Prawa i równania chemiczne