mały|360px|Wykres Arrheniusa. Dane doświadczalne reakcji zostały naniesione w układzie współrzędnych dając w przybliżeniu linię prostą
Równanie Arrheniusa – równanie, podane przez szwedzkiego chemika Svantego Arrheniusa, wyrażające zależność stałej szybkości reakcji od temperatury:
lub w postaci logarytmicznej:
gdzie: – stała szybkości reakcji, – czynnik przedeksponencjalny związany z częstością zderzeń skutecznych w danej reakcji, – liczba e, – energia aktywacji reakcji (J·mol−1), – temperatura bezwzględna, – uniwersalna stała gazowa wynosząca 8,31446261815324 J·mol−1·K−1.
Równanie Arrheniusa w postaci logarytmicznej ma dwie zmienne, i i można je zapisać w postaci w której i są stałymi. Oznacza to, że między a zachodzi zależność liniowa. Dzięki temu, znając doświadczalne wartości stałych szybkości reakcji w kilku temperaturach, można łatwo wyznaczyć zarówno wartość stałej jak i energię aktywacji danej reakcji. Nachylenie uzyskanej linii ma wartość a punkt przecięcia linii z osią rzędnych ma wartość .
Równanie Arrheniusa dla procesów relaksacyjnych Równanie Arrheniusa opisywać może też procesy relaksacyjne drgań cząstek (np. atomów w cząsteczce) wzbudzonych termicznie. Ma ono wówczas postać:
gdzie: – częstość relaksacji, – częstość drgań cieplnych, – energia aktywacji procesu relaksacyjnego.
Zobacz też kinetyka chemiczna równanie Eyringa-Polanyiego
Przypisy
Kategoria:Kinetyka chemiczna Kategoria:Prawa i równania chemiczne