thumb|Ziele angielskie thumb|Korzennik lekarski
Ziele angielskie – owoce korzennika lekarskiego (drzewa pimentowego, Pimenta dioica), służące jako przyprawa.
Pochodzenie i nazewnictwo Ziele angielskie, wbrew swojej nazwie, nie pochodzi z Anglii, a z Ameryki Środkowej i z Meksyku. Podróżujący po Meksyku w latach 1571–1577 hiszpański uczony Francisco Hernandez twierdził, że obok wanilii było ono ulubioną przyprawą Azteków, którzy przyprawiali nim napój czekoladowy. Do Europy przywieziono je pod koniec XVI wieku, a szerzej rozpowszechniło się pod koniec XVII wieku.
Ziele angielskie znane jest także pod nazwami: pieprz z Jamajki, pieprz angielski, pieprz pachnący, piment, pieprz goździkowy, owoce amomka, nowe korzenie. Słowo pimenta w języku hiszpańskim oznacza pieprz, początkowo bowiem hiszpańscy odkrywcy tej rośliny uważali ją za poszukiwany wówczas pieprz. Stąd też pochodzą nazwy pieprz pachnący i pieprz goździkowy. Anglicy nazwali go „allspice”, co oznacza przyprawę-wszystko, uważali bowiem, że jest ona mieszaniną wielu przypraw (cynamonu, gałki muszkatołowej, goździków, pieprzu). Z tego powodu w języku niemieckim określa się ją mianem „Viergewürz”. Przyprawa ta, popularna w Anglii, z tego właśnie kraju była przywożona do Polski, dlatego przez Polaków nazwana została zielem angielskim.
Właściwości Kolor owoców jest czerwono-brunatny. Zawierają dużo olejków eterycznych nadających im aromatyczny zapach i ostry, gorzki smak. Zapach jest dość słaby, nieco przypomina zapach goździków z dodatkiem zapachu kwiatowego. Ziele angielskie ułatwia wchłanianie selenu, witamin B oraz beta-karotenu. Należy jednak spożywać je z umiarkowaniem, spożycie większych ilości (dotyczy to zresztą większości przypraw) jest szkodliwe i powoduje zaburzenia pokarmowe. Głównym czynnym składnikiem ziela angielskiego jest eugenol, ponadto występują: żywica, garbniki, cukier, kwas jabłkowy i kwas galusowy.
Zastosowanie Najczęściej używane jest do przyprawiania wędlin, marynat, konserw, zup, a także ogórków konserwowych i różnego rodzaju sałatek warzywnych i kompotów owocowych. W mniejszym stopniu używa się go do przyprawiania kremów, ciast, naleśników i niektórych likierów tzw. „Pimento Dram.” Jest pospolitą przyprawą na Bliskim Wschodzie. Często dodaje się go tutaj do potraw zamiast soli czy pieprzu. Jest głównym składnikiem sosu barbecue. Jest rośliną leczniczą. Jest pomocne przy wzdęciach i kolce, łagodzi nerwobóle i dolegliwości reumatyczne, ma też słabe działanie odkażające. Jest wykorzystywane do produkcji kosmetyków i perfum i innych wyrobów przemysłu kosmetycznego.
Przypisy
Linki zewnętrzne Aleksander K. Smakosz, Ziele niby angielskie a tak naprawdę owoc z Jamajki
Kategoria:Przyprawy