Tragopan – rodzaj ptaków z podrodziny bażantów (Phasianinae) w rodzinie kurowatych (Phasianidae).

Zasięg występowania Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowej, południowo-wschodniej i wschodniej Azji.

Morfologia thumb|lewo|150px|Porównanie głów przedstawicieli rodzaju thumb|lewo|150px|Porównanie jaj przedstawicieli rodzaju Długość ciała samców 61–73 cm (ogona 18–34,5 cm), samic 50–60 cm (ogona 16–20 cm); masa ciała samców 980–2150 g, samic 900–1500 g. Przedstawiciele tego rodzaju mają na głowie dwa jaskrawo ubarwione, mięsiste rogi, które mogą podnieść podczas toków. Ich zwyczaj gniazdowania na drzewach jest niespotykany u innych przedstawicieli rodziny.

Systematyka Etymologia Tragopan (Tragopon, Tragupan): , tragopanis „bajkowy, rogaty i fioletowogłowy ptak” wymieniony przez Pliniusza i Pomponiusza Melę, od tragopan, τραγοπανος tragopanos – „nieznany duży, etiopski ptak”, być może dzioborożec. Diceratornis: gr. δικερατος dikeratos dwurogi, od δι- di- „podwójny”, od δις dis „dwa razy”, od δυο duo „dwa”; κερας keras, κερατος keratos „róg”; ορνις ornis, ορνιθος ornithos „ptak”. Gatunek typowy: Meleagris satyra . Satyra: epitet gatunkowy Meleagris satyra ; łac. satyrus „satyr”, od gr. σατυρος saturos „satyr”. Gatunek typowy: Meleagris satyra . Ceriornis (Ceryornis, Cereornis): gr. κερεινος kereinos „rogaty”, od κερας keras, κερως kerōs „róg”; ορνιξ ornix, ορνιθος ornithos „ptak”. Gatunek typowy: Ceriornis macrolophus (= Meleagris satyra ). Ceratornix (Ceratornis): gr. κερας keras, κερατος keratos „róg”; ορνιξ ornix, ορνιχος ornikhos „ptak”. Gatunek typowy: Meleagris satyra .

Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki: Tragopan melanocephalus (J.E. Gray, 1829) – tragopan rudolicy Tragopan satyra (Linnaeus, 1758) – tragopan czerwony Tragopan blythii (Jerdon, 1870) – tragopan żółtolicy Tragopan temminckii (J.E. Gray, 1831) – tragopan modrolicy Tragopan caboti (Gould, 1857) – tragopan plamisty

Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:

Bibliografia

Kategoria:Kurowate Kategoria:Taksony opisane przez Georges’a Cuviera