Robert Høneren Johansson (ur. 23 marca 1990 w Lillehammer) – norweski skoczek narciarski, zawodnik klubu Søre Ål IL. Dwukrotny brązowy medalista olimpijski (na skoczni normalnej i dużej), a także złoty medalista w drużynie z 2018. Indywidualny srebrny medalista mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym na skoczni dużej z 2021, srebrny medalista z 2021 oraz brązowy z 2019 w drużynie mieszanej. Drużynowy złoty medalista Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2018 i 2020, były rekordzista świata w długości skoku narciarskiego. Drużynowy srebrny medalista Igrzysk Europejskich 2023. Medalista mistrzostw kraju.
Jego rekord życiowy, wynoszący 252,0 metry, ustanowiony 18 marca 2017, jest równocześnie rekordem Norwegii w długości skoku narciarskiego. W chwili ustanowienia był to również rekord świata.
Przebieg kariery Lata 2006–2011 2 września 2006 zadebiutował w zawodach FIS Cupu, zajmując 19. miejsce na skoczni w Örnsköldsvik. W marcu 2008 po raz pierwszy wystartował w Pucharze Kontynentalnym. Na olimpijskiej skoczni Whistler Olympic Park Ski Jump zajął 23. pozycję. 15 marca 2009 wziął udział w kwalifikacjach do konkursu Pucharu Świata w Vikersund. Zajął w nich 45. miejsce i nie uzyskał awansu do konkursu głównego.
Dwukrotnie brał udział w mistrzostwach świata juniorów. Indywidualnie zarówno w 2009, jak i w 2010, zajął 29. pozycję. W drużynie w pierwszych zawodach był czwarty, a w drugich – jedenasty.
Lata 2011–2016 W sezonie 2011/2012 regularnie startował w Pucharze Kontynentalnym. Czterokrotnie zajął miejsce na podium: 11 marca 2012 w Kuopio zwyciężył, był też drugi i dwukrotnie trzeci. Zajął 8. pozycję w klasyfikacji generalnej. W 2013, startując jako przedskoczek podczas zawodów Pucharu Świata w lotach na Vikersundbakken w Vikersund ustanowił rekord życiowy wynoszący 225 metrów.
29 listopada 2013 w swoim debiucie w Pucharze Świata zdobył pierwsze punkty cyklu, zajmując 13. miejsce w konkursie w Ruce. Poza tymi zawodami punkty Pucharu Świata 2013/2014 zdobywał jeszcze w konkursach w Japonii. W sezonie 2014/2015 raz zdobył punkty Pucharu Świata, zajmując 26. miejsce w Lillehammer, również raz stanął na podium Pucharu Kontynentalnego, zawody w Brotterode kończąc na 2. pozycji. W lutym 2016 wystąpił na zawodach lotów narciarskich w Vikersund rozgrywanych w ramach Pucharu Świata. W najlepszym z trzech startów zajął 18. miejsce. W czasie treningów i kwalifikacji do tych zawodów poprawił swój rekord życiowy, najpierw do 231 m, a następnie do 243,5 m.
Sezon 2016/2017 W lipcu 2016 Johansson zadebiutował w Letnim Grand Prix, dwukrotnie zdobywając punkty. We wrześniu 2016 stawał na podium Letniego Pucharu Kontynentalnego w Lillehammer. Startował w grudniowych zawodach Pucharu Świata 2016/2017, w najlepszym swoim występie zajmując 14. miejsce. 4 stycznia 2017 po raz pierwszy w karierze stanął na podium zawodów Pucharu Świata, zajmując 2. miejsce w jednoseryjnym, loteryjnym konkursie w Innsbrucku w ramach 65. Turnieju Czterech Skoczni.
Po konkursie w Innsbrucku Johansson regularnie zdobywał punkty kolejnych zawodów Pucharu Świata. W większości konkursów rozgrywanych w styczniu i lutym zajmował miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. Był również 9. w Wiśle, a w połowie lutego konkursy rozgrywane w Azji trzy razy z rzędu kończył wśród najlepszych dziesięciu zawodników. Na rozgrywanych pod koniec lutego Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017 wystąpił jedynie w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej, w którym zajął 16. miejsce.
12 marca 2017 zajął 6. pozycję w konkursie Pucharu Świata w Oslo, najlepszą w sezonie w zawodach składających się z dwóch serii. 18 marca podczas pierwszej serii konkursowej drużynowych zawodów Raw Air 2017 na Vikersundbakken skokiem na 252 metry ustanowił nowy rekord świata w długości skoku narciarskiego. W trakcie tych samych zawodów wynik Johanssona poprawił na 253,5 metra Stefan Kraft. Reprezentacja Norwegii wygrała ten konkurs, podobnie jak rozgrywane tydzień później zawody w Planicy, w których Johansson dwukrotnie oddał ponad 240-metrowe skoki. W konkursach indywidualnych zajmował 10. miejsce w Vikersund oraz 8. i 7. w Planicy. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata Johansson zakończył sezon na 14. miejscu z 424 punktami.
Sezon 2017/2018 We wszystkich występach w Letnim Grand Prix 2017 zajmował lokaty w pierwszej dziesiątce, w najlepszym zajmując 7. miejsce. W grudniowych zawodach Pucharu Świata 2017/2018 najwyżej sklasyfikowany był na 5. pozycji, w konkursie w Titisee-Neustadt, a w styczniowych – na 4. miejscu w Tauplitz. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018. Indywidualnie zajął 9. miejsce, a w konkursie drużynowym, startując wraz z Andreasem Stjernenem, Johannem André Forfangiem i Danielem-André Tande, zdobył złoty medal.
Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 w Pjongczangu Johansson trzykrotnie stawał na podium – indywidualnie zdobył brąz zarówno na normalnej, jak i dużej skoczni, a w drużynie z Tande, Stjernenem i Forfangiem wywalczył złoty medal. Po powrocie do startów w Pucharze Świata, zajmował 3. miejsca w rozgrywanych w ramach Raw Air 2018 konkursach w Lillehammer i Trondheim, a w kończących turniej zawodach w Vikersund odniósł pierwsze w karierze indywidualne zwycięstwo w zawodach PŚ. Cały Raw Air ukończył na 2. pozycji. Na zakończenie sezonu dwukrotnie zajął 4. miejsce w Planicy. W klasyfikacji generalnej Puchar Świata 2017/2018 ukończył na 5. miejscu z 840 punktami, a w Pucharze Świata w lotach narciarskich 2017/2018 zajął 2. miejsce.
Sezon 2018/2019 W Letnim Grand Prix 2018 wystąpił w dwóch konkursach, w obu zajmując 8. miejsce. W listopadowych i grudniowych zawodach sezonu 2018/2019 Pucharu Świata najwyżej klasyfikowany był na 6. lokacie w Niżnym Tagile. W styczniu 2019 dwukrotnie stawał na podium cyklu: był 2. w Zakopanem i 3. w pierwszym konkursie w Sapporo. W lutym 2019 zajął 3. miejsce w konkursie w Lahti.
Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019 zdobył brązowy medal w konkursie drużyn mieszanych, w którym wystąpił wraz z Anną Odine Strøm, Maren Lundby i Andreasem Stjernenem. Indywidualnie był 8. na skoczni dużej i 16. na normalnej, a w drużynie męskiej zajął 5. pozycję. Zwyciężył w otwierającym Raw Air 2019 konkursie Pucharu Świata w Oslo, a w kolejnym, w Lillehammer, zajął 2. miejsce. Cały turniej ukończył na 3. pozycji. W klasyfikacji generalnej sezonu 2018/2019 Pucharu Świata znalazł się na 6. miejscu z 974 punktami.
Sezon 2019/2020 W sierpniu 2019 po raz pierwszy stanął na podium zawodów Letniego Grand Prix, zajmując 2. miejsce w konkursie w Courchevel. W Pucharze Świata 2019/2020 regularnie zdobywał punkty, najczęściej zajmując lokaty w drugiej dziesiątce, w żadnym indywidualnym występie nie stanął jednak na podium. W swoim najlepszym starcie, w rozgrywanym w marcu pierwszym konkursie w Lillehammer w ramach Raw Air 2020, zajął 5. pozycję. W klasyfikacji generalnej sezon zakończył na 17. miejscu z 503 punktami.
Sezon 2020/2021 W sezonie 2020/2021 Pucharu Świata najczęściej zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce. W grudniowych zawodach indywidualnych cyklu dwukrotnie stawał na podium – w konkursach w Niżnym Tagile zajął kolejno 3. i 2. pozycję. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2020. Indywidualnie zajął na nich 5. lokatę, zaś w drużynie z Danielem-André Tande, Johannem André Forfangiem i Halvorem Egnerem Granerudem zdobył złoty medal. W styczniu 2021 w Pucharze Świata na podium stanął dwukrotnie: był 3. w zawodach Zakopanem, zaś w Lahti zwyciężył. W lutym ponownie zajął 3. miejsce w konkursie w Zakopanem.
Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021. Indywidualnie zdobył srebrny medal na skoczni dużej, a na normalnej zajął 6. pozycję. Srebrny medal zdobył również w drużynie mieszanej wspólnie z Silje Opseth, Maren Lundby i Granerudem, a w zespole męskim zajął 6. miejsce. Wszystkie marcowe konkursy Pucharu Świata, rozgrywane w Planicy, kończył w pierwszej dziesiątce. Sezon ukończył na 5. pozycji w klasyfikacji generalnej cyklu z 884 punktami.
Po zakończeniu sezonu 2020/2021 przeszedł operację pleców.
Sezon 2021/2022 W ramach Letniego Grand Prix 2021 zajął 2. miejsce w jednym z konkursów w Szczuczyńsku.
W sezonie 2021/2022 Pucharu Świata zajmował głównie pozycje w pierwszej i drugiej dziesiątce. Dwukrotnie stanął na podium indywidualnych konkursów cyklu: 29 grudnia 2021 w otwierającym 70. Turniej Czterech Skoczni konkursie w Oberstdorfie oraz 5 marca 2022 w zawodach w Oslo rozgrywanych w ramach Raw Air 2022; w obu przypadkach zajął 3. miejsce. Sezon Pucharu Świata ukończył na 12. lokacie w klasyfikacji generalnej z 531 punktami.
Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022. Indywidualnie zajął 20. miejsce na skoczni normalnej i 32. na dużej, w drużynie mieszanej był 8., a w zespole męskim zajął 4. pozycję. Wystartował również na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2022. Po pierwszym dniu zawodów indywidualnych zajmował 6. miejsce, jednak z powodu bólu pleców wycofał się z dalszej części mistrzostw, a następnie zakończył sezon. W maju 2022 ponownie przeszedł operację pleców.
Sezon 2022/2023 W sezonie 2022/2023 Pucharu Świata najczęściej kończył zawody w drugiej dziesiątce. Najwyżej sklasyfikowany był w marcowym konkursie Raw Air 2023 w Vikersund, gdzie zajął 6. miejsce. W klasyfikacji generalnej cykl ukończył na 21. pozycji z 387 punktami. Znalazł się w składzie reprezentacji Norwegii na Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023, ale ostatecznie nie wystąpił w żadnym konkursie.
Sezon 2023/2024 Na Igrzyskach Europejskich 2023 indywidualnie zajął 6. miejsce na skoczni normalnej i 8. na dużej, a w drużynie mieszanej wraz z Anną Odine Strøm, Eirin Marią Kvandal i Mariusem Lindvikiem zdobył srebrny medal. W Letnim Grand Prix 2023 najwyżej sklasyfikowany był na 5. pozycji, którą zajął 5 sierpnia w Szczyrku. We wrześniu dwukrotnie zwyciężył w zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego 2023 w Oslo.
W początkowej części sezonu zimowego 2023/2024 startował głównie w Pucharze Kontynentalnym. Poszczególne konkursy edycji 2023/2024 tego cyklu kończył co najwyżej na 7. lokacie. W marcu 2024 powrócił na stałe do Pucharu Świata. Najwyżej klasyfikowany był w nim na 5. miejscu, które zajął dwukrotnie, w zawodach Raw Air 2024 w Oslo i Vikersund. Sezon 2023/2024 Pucharu Świata ukończył na 29. pozycji w klasyfikacji generalnej ze 195 punktami.
Sezon 2024/2025 Zimą 2024/2025 początkowo występował w Pucharze Świata. Do połowy grudnia dwukrotnie zdobył punkty cyklu, zajmując 12. miejsce w jednoseryjnym konkursie w Ruce oraz 29. pozycję w Titisee-Neustadt. W dalszej części sezonu startował głównie w Pucharze Kontynentalnym. W styczniu i lutym 2025 łącznie trzykrotnie zwyciężył, trzykrotnie zajął 2. i dwukrotnie 3. lokatę w zawodach tego cyklu. Pozwoliło to Johanssonowi na zajęcie 3. pozycji w klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego 2024/2025. W lutym wystąpił też w zawodach Pucharu Świata w Sapporo. W swoich ostatnich występach w cyklu zajął 45. i 23. miejsce.
Został powołany do reprezentacji Norwegii na Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025 w Trondheim w miejsce kontuzjowanego Halvora Egnera Graneruda. Wystąpił na nich w konkursie indywidualnym na skoczni dużej, który ukończył na 19. pozycji. Po zakończeniu mistrzostw, w związku z wykryciem manipulacji sprzętowych w używanych na nich kombinezonach, Johansson został wraz z pozostałymi norweskimi skoczkami zawieszony do końca sezonu w uczestnictwie w zawodach FIS. W przeciwieństwie do pozostałych zawieszonych zawodników nie został powołany do norweskiej kadry na kolejny sezon. 20 maja 2025 ogłosił zakończenie kariery sportowej. Ostatecznie 11 sierpnia 2025 został oczyszczony z zarzutów.
Mistrzostwa Norwegii