Zofia Mocarska-Tyc, Mocarska-Tycowa (ur. 1 września 1943 w Brzostowie) – polska historyk literatury, specjalizująca się w literaturze XIX wieku i korespondencji sztuk.
Życiorys Córka Stanisława Mocarskiego i Eleonory z domu Polkowskiej. Ukończyła w 1961 Liceum Ogólnokształcące w Grajewie. W 1966 r. obroniła pracę magisterską na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu i rozpoczęła tam pracę w charakterze asystenta stażysty. W 1972 obroniła przygotowaną pod kierunkiem Bożeny Osmólskiej-Piskorskiej rozprawę doktorską pt. Działalność krytycznoliteracka Teodora Jeske-Choińskiego wobec przełomu antypozytywistycznego, habilitację uzyskała na UMK w 1990 r. na podstawie rozprawy pt. Wybory i konieczności. Poezja Asnyka wobec gustów estetycznych i najważniejszych pytań światopoglądowych. Od 22 października 2007 r. profesor tytularna. W 2011 r. przeszła na emeryturę.
Pracowała na stanowisku kierownika Zakładu Wiedzy o Kulturze Instytutu Literatury Polskiej UMK w Toruń, pracownika Zakładu Literatury Polskiej Romantyzmu i Pozytywizmu. Była promotorem 4 prac doktorskich (J. Bielska-Krawczyk, D. Pniewski, D. Mazur i M. Krajkowski) i recenzentką kilkunastu rozpraw, w tym 3 habilitacyjnych.
W okresie lat 60. i 70. XX w. była aktywna w środowisku Duszpasterstwa Akademickiego oraz Klubu Inteligencji Katolickiej w Toruniu, co spowodowało zainteresowanie jej osobą ze strony Służby Bezpieczeństwa. Z powodu tej działalności SB rozpracowywała Mocarską-Tyc w latach 1980–1986 w ramach kwestionariusza ewidencyjnego o kryptonimie „Telimena”. W latach 1980–1990 badaczka należała do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, a w latach 1982–1983 przebywała w Perugii, Rzymie i Urbino dzięki stypendium rzymskiej fundacji Centro Incontri e Studi Europei, współfinansowanej przez włoskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych i wspierającej opozycję polityczną w Polsce.
Życie prywatne Jest żoną Andrzeja Tyca, matematyka z UMK, byłego wojewody toruńskiego (1990–1992) i senatora II kadencji. Oboje z mężem są działaczami Klubu Inteligencji Katolickiej w Toruniu.
Wybrane publikacje Działalność krytycznoliteracka Teodora Jeske-Choińskiego wobec przełomu antypozytywistycznego, Warszawa 1975. Wybory i konieczności : poezja Asnyka wobec gustów estetycznych i najważniejszych pytań swoich czasów, Toruń 1990 (wyd. 2 - 2005). Temat śmierci w prozie realistów, Lublin 1993. Z pogranicza literatury i sztuk [praca zbiorowa], red., Toruń 1996. Spotkania w słowie. Szkice literackie, Toruń 1999. Bogactwo miłosierdzia w kontekście nauczania Jana Pawła II. Prace młodzieży przygotowane na piątą rocznicę wizyty Ojca Świętego Jana Pawła II w Toruniu, 1999 - 7 czerwca - 2004 [praca zbiorowa], red., Toruń 2004. Tropy przymierzy. O literaturze dziewiętnastowiecznej i miejscach jej zbliżeń z malarstwem, Toruń 2005. Kolor w kulturze [praca zbiorowa], red., Toruń 2010.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Działacze KIK Kategoria:Polscy historycy literatury Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu