Bractwo Dobrej Śmierci w Niekrasowie – inicjatywa społeczno-religijna w formie dobrowolnego zgromadzenia zrzeszającego tradycjonalistycznych (ortodoksyjnych) katolików Kościoła rzymskokatolickiego (w skrócie – dobrowolne zrzeszenie pobożnych wiernych). W szerszym znaczeniu obejmuje także wszystkie osoby laickie niewtajemniczone, popierające cele Bractwa. Obecnie do Bractwa przynależy ponad 80 osób, a ich przełożonym jest dotychczasowy proboszcz parafii ksiądz kanonik Stanisław Bastrzyk. Celem Bractwa jest modlitwa za konających i zmarłych każdego dnia.
Bractwo działa przy parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Niekrasowie od 1 lipca 2005 roku, ale jego historia sięga znacznie wcześniej.
Historia Prapoczątki Bractwa swymi korzeniami sięgają drugiej połowy XVII stulecia. W 1689 roku Krzysztof herbu Abdank Skarbek wszedł w posiadanie wiosek Ossala, Trzcianka i Niekrasów, odkupując je od Grabkowskiego. Z tym rodem związany jest początek Bractwa Dobrej Śmierci. Inicjatorem założenia Bractwa była żona Alexandra, Eleonora, z domu Bielska, Skarbek. Dokument założycielski został spisany na zamku królewskim w Sandomierzu 15 czerwca 1760 roku, a od 1 lipca tego roku Bractwo zaczęło funkcjonować w parafii niekrasowskiej 28 lutego 2010 r..
Co wynika z zachowanych dokumentów diecezjalnych, a co potwierdza ksiądz Wiśniewski, powołując się na Rubrycelę Diecezjalną z roku 1880 podającPor. 28 lutego 2010 r., że: ks. Stanisław Sokołowski, proboszcz ówczesnej parafii Niekrasów i właściciele dóbr Ossala, Trzcianka i Niekrasów, Alexander i Eleonora Skarbek, jak i właściciel Turska Wielkiego, Michał z Trojanowych Różyc Różycki oraz Jan Dunin Karwicki, dziedzic wsi Świniary (ówczesnej parafii Łoniów) usankcjonowali 1 lipca 1760 roku na zamku królewskim w Sandomierzu Bractwo Dobrej ŚmierciPor. 28 lutego 2010 r..
Być może założenie Bractwa w swojej intencji było aktem ekspiacji za grzechy poprzedniego właściciela – Grabkowski zabił przy ołtarzu ówczesnego proboszcza parafii Niekrasów ks. Stanisława Górskiego.
Ostatecznie Bractwo zostało potwierdzone bullą papieża Piusa VI, podpisaną 7 stycznia 1776 roku. W tym dokumencie zostały podane warunki, pod którymi jego członkowie mogli zyskać odpusty. Bractwo miało charakter dewocyjny; niewiele można powiedzieć o jego działalności charytatywnej czy wychowawczej. Bractwo posiadało od 1776 roku Księgę Bracką, do której byli wpisywani wstępujący nowi członkowie. Większość z około 7 tysięcy wpisów pochodzi z przełomu XVIII i XIX wieku; po tym okresie następuje stopniowy upadek działalności. Ostatnie wpisy pochodzą z lat 30. XX wieku.
Widocznym znakiem działalności Bractwa pozostał w Kościele ołtarz „Dobrej Śmierci”. Bractwo dało również początek XVIII-wiecznym nabożeństwom Drogi Krzyżowej w parafii.
Dniem szczególnie uroczystym dla Bractwa był Wielki Piątek.
Po latach przerwy w działalności Bractwa, 15 czerwca 2005 roku biskup sandomierski Andrzej Dzięga dekretem reaktywował Bractwo Dobrej Śmierci, a sprawowanie duchowej opieki nad Bractwem powierzył proboszczowi parafii ks. kanonikowi Stanisławowi Bastrzykowi. Uroczystości restytuowania bractwa odbyły się 1 lipca tego samego roku.
Z okazji ks. Witold Dobrzański przewodniczył Mszy świętej w kościele parafialnym. Przybyli parafianie i goście z sąsiednich wspólnot parafialnych oraz duchowieństwo z dekanatu Połaniec, Koprzywnica i Sandomierz. W homilii ks. kanonik Stanisław Bastrzyk przedstawił krótką historię Bractwa oraz cel duszpasterski wspólnoty w realiach współczesnego życia. Po Mszy świętej wyruszyła procesja na cmentarz parafialny, gdzie modlono się za zmarłych, odmawiając różańcowe tajemnice bolesnePor. 28 lutego 2010 r..
Cele Bractwa Idea Bractwa czerpie swoją inspirację z chrześcijańskiego nurtu przygotowania człowieka na śmierć. Jego członkowie mieli obowiązek modlić się każdego dnia za konających, rozmawiać z chorymi na temat śmierci i przyjęcia przez nich sakramentu namaszczenia, uczestniczenia w pogrzebie zmarłego konfratra, palenia świec przy trumnie w kościele.
Cele duszpasterskiej wspólnoty w realiach współczesnego życia określono w dekrecie z 15 czerwca 2005 roku, tj.: uczestniczenie w comiesięcznej Eucharystii, sprawowanej w intencji konających i zmarłych przy ołtarzu „Dobrej Śmierci” z homilią omawiającą Mękę Chrystusa i nabożeństwo Drogi krzyżowej, codzienna modlitwa Bractwa za konających, modlitwa członków Bractwa o łaskę dobrej śmierci dla siebie, odwiedzanie chorych i rozmowa z nimi na tematy religijne, a zwłaszcza przygotowanie chorego do przyjęcia Wiatyku.
Członkowie Bractwa zapisani będą do księgi brackiej.
W każdy ostatni piątek miesiąca, przez cały rok, przed ołtarzem „Dobrej Śmierci” odprawiana jest Msza święta za konających i zmarłych oraz Droga Krzyżowa.
Do Bractwa może należeć każdy, wystarczy, że wypełni deklarację dostępną u obecnego księdza proboszcza parafii. Ksiądz Stanisław Bastrzyk opracował modlitewnik dla członków Bractwa, w którym są modlitwy przygotowujące człowieka na śmierć. Książeczka zawiera m.in.: regulamin Bractwa Dobrej Śmierci, historię Bractwa w parafii Niekrasów oraz modlitwy o dobrą śmierć do Matki Bożej, św. Józefa, św. Michała Archanioła, św. Barbary oraz za konających i za dusze w czyśćcu cierpiące.
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona Diecezji sandomierskiej Parafia pod wezwaniem Nawiedzenia NMP – Informacja diecezjalna
Kategoria:Bractwa religijne Bractwo