Cerkiew św. Aleksandra Newskiego – cerkiew prawosławna, która znajdowała się w Lubartowie, wybudowana w 1893, rozebrana po 1918 roku.
Historia Cerkiew była jedną z kilkuset świątyń prawosławnych wzniesionych w całym Imperium Rosyjskim po uznanym za cudowne uratowaniu się rodziny carskiej z katastrofy kolejowej w pobliżu wsi Borki w 1888. Kamień węgielny pod jej wzniesienie został położony 17 kwietnia 1892. Gotową cerkiew poświęcono 3 października 1893. Autorem jej projektu był architekt gubernialny Jaziński, zaś łączny koszt budowy wyniósł 5 tys. rubli. Świątynia w Lubartowie była cerkwią parafialną przeznaczoną dla równoczesnego udziału 150 wiernych w nabożeństwie. Obiekt został rozebrany po 1918.
Architektura Murowana cerkiew posiadała pojedynczą cebulastą kopułę z krzyżem, zlokalizowaną w środku dachu ponad nawą. Na fasadzie obiektu znajdowały się trzy ozdobnie obramowane półkoliste okna. Poniżej poziomu dachu położony był ozdobny fryz. Wejście do wnętrza prowadziło przez portal.
Bibliografia Sokoł K., Sosna A., Kopuły nad Wisłą. Prawosławne cerkwie w centralnej Polsce w latach 1815–1915, Moskwa, MID „Synergia”, , s.43
Kategoria:Nieistniejące cerkwie w powiecie lubartowskim Kategoria:Rosyjski Kościół Prawosławny w Królestwie Kongresowym Kategoria:Cerkwie zniszczone w ramach akcji rewindykacyjnej w II Rzeczypospolitej Cerkiew Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Aleksandra Newskiego Kategoria:Historia Lubartowa