thumb|Matkal Tower – siedziba Ministerstwa Obrony Izraela Ministerstwo Obrony Izraela (hebr. משרד הביטחון, Misrad ha-Bitachon) – urząd administracji rządowej w Izraelu podlegający ministrowi właściwemu do spraw wojska. Jest tzw. resortem siłowym, odpowiedzialnym za obronę Państwa Izrael przed zewnętrznymi i wewnętrznymi zagrożeniami militarnymi. Jego politycznym zwierzchnikiem jest Minister Obrony. Ministerstwo ma swoją siedzibę w nowoczesnym biurowcu Matkal Tower, znajdującym się na terenie kampusu wojskowego w dzisiejszym osiedlu Ha-Kirja, w centrum Tel Awiwu.
Zadania Ministerstwa Ministerstwo odpowiada za działania Sił Obronnych Izraela oraz rozwój izraelskiego przemysłu zbrojeniowego (m.in. firmy takie jak Rafael, Israel Military Industries (Taas), Israel Aerospace Industries).
Do zadań ministerstwa należą: kierowanie w czasie pokoju Siłami Obronnymi Izraela, przygotowywanie założeń obronnych państwa, w tym propozycji dotyczących rozwoju i struktury sił zbrojnych realizowanie założeń, decyzji, postanowień i wytycznych rządu w zakresie obrony narodowej sprawowanie nadzoru nad realizacją zadań obronnych przez organy administracji państwowej, instytucje państwowe, samorządy, podmioty gospodarcze itp. sprawowanie ogólnego kierownictwa w sprawach wykonywania powszechnego obowiązku obrony.
Organizacja
Budżet Jest to ministerstwo o największym budżecie w państwie. W latach 1960–1966 Izrael przeznaczał na cele obronne średnio 9% PKB. Wydatki na obronność gwałtownie wzrosły po wojnach 1967 i 1973. W 1980 osiągnęły rekordową wielkość 24% PKB, i od tego momentu zaczęły spadać do obecnej wielkości około 9% PKB (wydatki rzędu 15 miliardów dolarów) po podpisaniu traktatów pokojowych z Egiptem i Jordanią. Pomimo tej redukcji wydatków na obronność, Izrael znajduje się w światowej czołówce państw na świecie, które wydają najwięcej pieniędzy na zbrojenia.
W dniu 30 września 2009 premier Binjamin Netanjahu, minister obrony Ehud Barak i minister finansów Juwal Steinitz zatwierdzili zwiększenie wydatków na obronność kraju. Decyzję tę podjęto ze względu na zwiększone zagrożenie ze strony Iranu. Ostatecznie parlament zatwierdził dwuletni budżet państwa, który zakłada rekordowe w historii Izraela wydatki na obronność. W 2009 budżet obronny otrzymał 48,6 mld ILS, a w 2010 53,2 mld ILS.
Ministrowie obrony Imię i nazwisko Początek kadencji Koniec kadencji Partia polityczna Sposób odejścia Dawid Ben Gurion 14 maja 1948 26 stycznia 1954 Mapai Tymczasowe odejście na emeryturę Pinchas Lawon 26 stycznia 1954 21 lutego 1955 Mapai Rezygnacja ze względu na tzw. aferę Lawona Dawid Ben Gurion 21 lutego 1955 26 czerwca 1963 Mapai Rezygnacja z urzędu premiera i ministra obrony Lewi Eszkol 26 czerwca 1963 2 czerwca 1967 Mapai Odejście ze względu na naciski koalicji rządowej po wojnie sześciodniowej Mosze Dajan 2 czerwca 1967 6 marca 1974 Rafi, Koalicja Pracy Rezygnacja po publikacji raportu Komisji Agranata Szimon Peres 6 marca 1974 20 czerwca 1977 Koalicja Pracy Przegrana w wyborach Ezer Weizman 20 czerwca 1977 26 maja 1980 Likud Rezygnacja po ujawnieniu informacji o opóźnianiu przez niego negocjacji pokojowych z Egiptem Menachem Begin 26 maja 1980 5 sierpnia 1981 Likud Wybory do Knesetu Ariel Szaron 5 sierpnia 1981 14 lutego 1983 Likud Rezygnacja po publikacji raportu Komisji Kahane w sprawie masakry w Sabrze i Szatili Menachem Begin 14 lutego 1983 23 lutego 1983 Likud Powołanie Mosze Arensa na ministra obrony Mosze Arens 23 lutego 1983 13 września 1984 Likud Przegrane wybory Icchak Rabin 13 września 1984 15 marca 1990 Koalicja Pracy Utworzenie rządu jedności narodowej z Likudem Icchak Szamir 15 marca 1990 11 czerwca 1990 Likud Powołanie Mosze Arensa na ministra obrony Mosze Arens 11 czerwca 1990 13 lipca 1992 Likud Wybory do Knesetu Icchak Rabin 13 lipca 1992 4 listopada 1995 Partia Pracy Zamordowany Szimon Peres 4 listopada 1995 18 czerwca 1996 Partia Pracy Przegrana w wyborach Jicchak Mordechaj 18 czerwca 1996 25 stycznia 1999 Likud Odwołany przez premiera za kontakty z Partią Centrum Mosze Arens 25 stycznia 1999 6 lipca 1999 Likud Przegrana w wyborach Ehud Barak 6 lipca 1999 7 marca 2001 Partia Pracy Przegrana w wyborach na premiera Binjamin Ben Eli’ezer 7 marca 2001 11 lutego 2002 Jeden Izrael, Koalicja Pracy Koalicja z Partią Pracy Sza’ul Mofaz 11 lutego 2002 4 maja 2006 Likud, Kadima Przegrana w wyborach Amir Perec 4 maja 2006 18 czerwca 2007 Partia Pracy Przegrana w wyborach na premiera Ehud Barak 18 czerwca 2007 18 marca 2013 Partia Pracy Nowa koalicja wyborcza Mosze Ja’alon 18 marca 2013 22 maja 2016 Likud Awigdor Lieberman 30 maja 201618 listopada 2018 Nasz Dom IzraelRezygnacja w wyniku sporów politycznych Binjamin Netanjahu 18 listopada 2018 12 listopada 2019LikudNaftali Bennett12 listopada 201917 maja 2020Nowa PrawicaBeni Ganc17 maja 202029 grudnia 2022Niebiesko-BialiJo’aw Galant29 grudnia 20225 listopada 2024LikudOdwołany w wyniku sporów na tle polityki wewnętrznej i działań wojennych IzraelaJisra’el Kac5 listopada 2024 Likud
Zobacz też rząd Izraela Sztab Generalny Sił Obronnych Izraela
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Oficjalna strona Ministerstwa Obrony Izraela
O Kategoria:Wojsko izraelskie Kategoria:Ministerstwa obrony