Ernst Eisemann (ur. 1864, zm. 1941) – niemiecki wynalazca i przemysłowiec.
W roku 1890 w Stuttgarcie uruchomił spółkę Ernst Eisemann Werke AG o profilu technicznym. Badania zjawisk akustycznych oraz zachowania pól elektromagnetycznych prowadziły do opracowania i zbudowania pierwszego na świecie gramofonu. W 1896 roku Eisemann wygrał w sprawie sądowej dotyczącej sporu z Thomasem A. Edisonem o patent na gramofon. Następnie Eiseman uruchomił seryjną produkcję gramofonów. W 1900 roku stworzył świecę zapłonową i iskrownik do silników spalinowych. W 1907 roku otworzył fabrykę prądnic i iskrowników Eisemann Magneto w Nowym Jorku. W 1911 roku opracował i rozpoczął w Stuttgarcie produkcję pierwszej dużej prądnicy prądu przemiennego zsynchronizowanej mechanicznie i elektrycznie z silnikiem spalinowym.
Z powodu rozpoczęcia II wojny światowej doszło do rozwiązania kontaktów biznesowych przez firmy kontrolowane przez Eisemanna z większością międzynarodowych partnerów. We wczesnych latach dwudziestych Eisemann zaprojektował elektrycznie zasilaną maszynkę do strzyżenia o nazwie handlowej FORFEX. W obliczu kryzysu gospodarczego Ernst Eisemann nawiązał kontakt biznesowy ze swym konkurentem Robertem Boschem. Od tej pory konkurujące ze sobą firmy Eisemann i BOSCH zaczęły współpracować na coraz większych obszarach gospodarki. W roku 1924 doszło do fuzji Eisemann Werke i Robert Bosch.
Bibliografia
The German Machines. ROBERT BOSCH History. Bosch History Magazine 2003. www.noedison.com Deutsches Museum (maszyny silniki). http://www.eisemann.com.pl (zakładka: o firmie).
Kategoria:Niemieccy przedsiębiorcy Kategoria:Niemieccy wynalazcy Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Zmarli w 1941