Papirus 43 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na VI albo VII wiek. Zawiera fragmenty Apokalipsy św. Jana.
Opis Zachowały się fragmenty kodeksu z tekstem Apokalipsy św. Jana 2:12-13; 15:8-16:2.
Tekst Tekst grecki rękopisu reprezentuje tekst aleksandryjski, Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II.
Historia Tekst rękopisu opublikowany został w 1922 rokuFriedrich Bilabel, Römerbrieffragmente, VBP IV, (Heidelberg 1924), pp. 28-31., następnie przez Schofielda. Ernst von Dobschütz umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 43.
Rękopis datowany jest przez INTF na wiek VI albo VII.
Obecnie przechowywany jest w British Library (Inv. 2241) w Londynie.
Zobacz też Lista kodeksów papirusowych Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia W. E. Crum, and H. I. Bell, Coptica III, Wadi Sarga: Coptic and Greek Texts from the Excavations Undertaken by the Byzantine Research Account, (Copenhagen, 1922), pp. 43–51. Ellwood M. Schofield, The Papyrus Fragments of the Greek New Testament, Southern Baptist Theological Seminary, Louisville, 1936, ss. 292-295.
Kategoria:Manuskrypty biblijne z VI wieku Kategoria:Papirusy Nowego Testamentu