Hanno Pevkur (ur. 2 kwietnia 1977 w Iisaku) – estoński polityk, prawnik, samorządowiec, parlamentarzysta, od 2009 do 2012 minister spraw społecznych, w latach 2012–2014 minister sprawiedliwości, w latach 2014–2016 minister spraw wewnętrznych, od 2022 do 2026 minister obrony, przewodniczący Estońskiej Partii Reform (2017–2018).
Życiorys Studiował w tallińskiej szkole ekonomii, w 2002 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Tartu. Dwa lata wcześniej wstąpił do Estońskiej Partii Reform. Pracował w administracji lokalnej, od 2003 do 2005 był urzędnikiem w dzielnicy Nõmme. W latach 2005–2007 zasiadał w stołecznej radzie miejskiej, w 2005 krótko pełnił funkcję wiceburmistrza Tallinna ds. edukacji, kultury i sportu.
W wyborach w 2007 uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Państwowego. Z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję w 2011, 2015, 2019 i 2023.
W lutym 2009 zastąpił Maret Maripuu na stanowisku ministra spraw społecznych w drugim rządzie Andrusa Ansipa. W kwietniu 2011 ponownie objął urząd ministra spraw społecznych w trzecim gabinecie tego samego premiera. W grudniu 2012 przeszedł na urząd ministra sprawiedliwości, zastępując Kristena Michala.
W powołanym w marcu 2014 nowym rządzie Taaviego Rõivasa przeszedł na stanowisko ministra spraw wewnętrznych. W kwietniu 2015 kolejny raz zaprzysiężony na urząd ministra spraw wewnętrznych w drugim gabinecie dotychczasowego premiera. Zakończył pełnienie tej funkcji wraz z całym rządem w listopadzie 2016.
W styczniu 2017 został nowym liderem Estońskiej Partii Reform, w kwietniu 2018 zastąpiła go Kaja Kallas. 18 lipca 2022 został ministrem obrony w drugim rządzie przewodniczącej swojej partii. Utrzymał tę funkcję również w powołanym 17 kwietnia 2023 trzecim gabinecie Kai Kallas oraz w utworzonym 23 lipca 2024 rządzie Kristena Michala. We wrześniu 2026 podał się do dymisji po ujawnieniu nieprawidłowości w funkcjonowaniu sił zbrojnych oraz centrum inwestycji obronnych. Zakończył urzędowanie w tym samym miesiącu.
Odznaczenia Order Księcia Jarosława Mądrego III klasy (Ukraina, 2023) Krzyż Wielki Orderu Danebroga (Dania, 2026) Krzyż Wielki Orderu „Za Zasługi dla Litwy” (Litwa, 2026)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Tartu Kategoria:Estońscy ministrowie obrony Kategoria:Estońscy ministrowie spraw społecznych Kategoria:Estońscy ministrowie spraw wewnętrznych Kategoria:Estońscy ministrowie sprawiedliwości Kategoria:Estońscy prawnicy Kategoria:Estońscy samorządowcy Kategoria:Odznaczeni Orderem Danebroga Kategoria:Odznaczeni Orderem Księcia Jarosława Mądrego Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za Zasługi dla Litwy” Kategoria:Politycy Estońskiej Partii Reform Kategoria:Posłowie do Riigikogu Kategoria:Urodzeni w 1977