Alberto Puig (ur. 16 stycznia 1967 w Barcelonie) – hiszpański motocyklista.

Kariera 250 cm³ W Motocyklowych Mistrzostwach Świata Alberto po raz pierwszy pojawił się w 1987 roku. W średniej kategorii 250 cm³ wziął udział łącznie w pięciu wyścigach, debiutując w GP Holandii. Najlepiej zaprezentował się podczas GP Francji, gdzie zajął jedenaste miejsce.

W sezonie 1988 Puig związał się z zespołem Ducados-Ducati. Hiszpan wystartował w ośmiu rundach, spośród których dwie zakończył na punktowanych pozycjach. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 30. lokacie.

Rok 1989 był pierwszym dla Alberto w pełnym wymiarze oraz pierwszym na motocyklu Yamahy. W pierwszej piętnastce meldował się czterokrotnie, najlepiej spisując się podczas zmagań w Holandii, gdzie został sklasyfikowany na siódmym miejscu. Dorobek punktowy pozwolił Hiszpanowi zająć w klasyfikacji generalnej 18. pozycję.

W 1990 roku Puig wziął udział w ośmiu wyścigach w środkowej części sezonu. Sześć z nich ukończył, za każdym plasując się na premiowanych punktami lokatach. Najwyższą pozycję uzyskał podczas GP Belgii, gdzie zajął siódmą pozycję. W końcowej klasyfikacji uplasował się na 16. miejscu.

Sezon 1991 był ostatnim dla Hiszpana na maszynie marki trzech skrzyżowanych kamertonów. Alberto zaliczył łącznie dwanaście eliminacji, z czego pięć ukończył z dorobkiem punktowym. Po raz trzeci z rzędu najlepszą zajętą przez niego pozycją okazała się siódma lokata. Pomimo mniejszej ilości punktów ponownie został sklasyfikowany na 16. pozycji

Piąty rok startów w serii był przełomowym w karierze Puiga. Dosiadając motocykl Aprlilia, Hiszpan dwukrotnie stanął na podium, zajmując w GP Malezji oraz GP Węgier drugie i trzecie miejsce. Uzyskane punkty dały mu 6. lokatę na koniec sezonu.

W sezonie 1993 jego zespół powrócił do używania motocykli Hondy, po tym jak udziały w zespole wykupił były zawodnik MMŚ Sito Pons. Alberto ponownie znalazł się dwukrotnie na podium, plasując się podczas GP Europy i Czech na trzeciej pozycji. W ostatecznej klasyfikacji zajął 9. miejsce, pomimo przekroczenia po raz pierwszy w karierze granicy stu punktów.

500 cm³ W roku 1994 Puig awansował do najwyższej kategorii 500 cm³, w której ponownie reprezentował ekipę Ducados-Pons. Mając do dyspozycji maszynę Hondy, Hiszpan zanotował bardzo udany sezon, który okazał się najlepszym w jego karierze, podczas startów w pięćsetkach. Alberto ukończył wszystkie rundy, regularnie dojeżdżając w czołowej siódemce. W trakcie zmagań raz stanął na podium, zajmując podczas GP Niemiec trzecią lokatę. Solidny dorobek punktowy pozwolił Puigowi zająć 5. pozycję w końcowej klasyfikacji.

Sezon 1995 mógł być jeszcze lepszy w wykonaniu Hiszpana. W ciągu siedmiu wyścigów, Alberto trzykrotnie meldował się w czołowej trójce, odnosząc przy tym zwycięstwo w domej rundzie. Stał się tym samym pierwszym reprezentantem Półwyspu Iberyjskiego, który wygrał tamtejszą eliminację. Podczas treningów przed GP Francji, Puig miał wypadek, w wyniku którego złamał nogę. Kontuzja wykluczyła go tym samym z reszty sezonu. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 8. miejscu.

W 1996 roku Hiszpan miał mniej udany sezon, podczas którego uzyskał dorobek punktów mniejszy, aniżeli w zeszłym roku, po zaliczeniu zaledwie połowy wyścigów w kalendarzu. Jego słabszą formę mogła jednak tłumaczyć długotrwała rekonwalescencja. Na podium udało mu się stanąć w jednej rundzie, rozegranej na torze we Francji. Była to jednak jego ostatnia wizyta w pierwszej trójce. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej uplasował się na 11. lokacie.

Rok 1997 był ostatnim w karierze Alberto, po którym zakończył karierę sportową. Miał wówczas zaledwie 30 lat. W ciągu sezonu Puig nie ukończył trzech rund, a poza tym we wszystkich znajdował się w czołowej piętnastce. Najlepszą lokatę uzyskał w GP Holandii, gdzie był piąty. Skromny dorobek punktowy pozwolił mu zająć 12. miejsce w końcowej klasyfikacji. Była to jednak najgorsza pozycja końcowa dla Puiga w najwyższej klasie.

Po zakończeniu kariery Hiszpan został menadżerem (jego podopiecznym jest m.in. Daniel Pedrosa). Alberto zajmuje się również prowadzenie Akademii Red Bull MotoGP, mającej na celu wspierać obiecujące talenty. Pomógł rozpocząć karierę takim motocyklistom, jak Casey Stoner, Toni Elías czy właśnie Daniel Pedrosa.

Statystyki liczbowe Rok Klasa Zespół Motocykl 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Punkty Pozycja Zwycięstwa 1987 250 cm³ – – JPN- ESP- GER- NAT- AUT- YUG- NED20 FRA11 GBR- SWE- CZE- RSM- POR17 BRA20 ARG13 0 – 0 1988 250 cm³ Ducados Honda Honda NSR250 JPN25 USANC ESP14 EXP8 NATNC GER17 AUT- NED- BEL- YUG- FRA- GBR- SWENC CZE- BRA21 10 30 0 1989 250 cm³ Ducados Yamaha TZ250 JPNNC AUSNC USA12 ESPNC NAT16 GER23 AUT22 YUGNC NED7 BEL13 FRA14 GBR16 SWENC CZE16 BRANC 18 23 0 1990 250 cm³ Ducados Yamaha TZ250 JPN- USA- ESP- NAT- GER- AUTNC YUGNC NED10 BEL7 FRA9 GBR15 SWE12 CZE11 HUN- AUS- 32 16 0 1991 250 cm³ Ducados Yamaha YZR250 JPN21 AUSNC USANC ESP10 ITANC GER- AUT- EUR- NEDNC FRA19 GBR10 RSM17 CZE14 VDM11 MAL7 28 16 0 1992 250 cm³ Ducados DC Sports Aprilia Aprilia RSV 250 JPN6 AUSNC MAL2 ESP7 ITA6 EUR8 GER6 NED4 HUN3 FRA6 GBRNC BRA8 RSANC 71 6 0 1993 250 cm³ Ducados Honda-Pons Honda NSR250 AUS13 MAL8 JPN15 ESPNC AUT9 GER11 NED9 EUR3 RSM10 GBRNC CZE3 ITA5 USA4 FIM4 106 9 0 1994 500 cm³ Ducados Honda-Pons Honda NSR500 AUS7 MAL5 JPN8 ESP6 AUT6 GER3 NED4 ITA4 FRA4 GBR7 CZE5 USA7 ARG5 EUR7 152 5 0 1995 500 cm³ Fortuna Honda-Pons Honda NSR500 AUS7 MAL5 JPN5 ESP1 GER5 ITA3 NED3 FRA- GBR- CZE- BRA- ARG- EUR- 99 8 1 1996 500 cm³ Fortuna Honda-Pons Honda NSR500 MAL7 INA10 JPN9 ESP5 ITA12 FRA3 NED12 GER11 GBR11 AUT13 CZE12 IMO12 CAT7 BRA10 AUS- 93 11 0 1997 500 cm³ MoviStar Honda-Pons Honda NSR500 MAL7 JPN8 ESPNC ITANC AUT8 FRA8 NED5 IMO12 GER10 BRA14 GBRNC CZE13 CAT15 INA14 AUS15 63 12 0

Linki zewnętrzne Profil motocyklisty na motogp.com

Kategoria:Urodzeni w 1967 Kategoria:Hiszpańscy kierowcy MotoGP Kategoria:Ludzie urodzeni w Barcelonie