Lucjusz Cecyliusz Metellus Kalwus (łac. Lucius Caecilus Metellus Calvus) (ur. przed 178 p.n.e. – zm. po 136 p.n.e.) – członek wpływowego plebejskiego rodu rzymskiego Cecyliuszy, syn Kwintusa Cecyliusza Metellusa Dentera, brat Kwintusa Cecyliusza Metellusa Macedońskiego, konsula w 143 p.n.e. Kalwus sprawował urząd konsula w 142 p.n.e. razem z Kwintusem Fabiuszem Maksymusem Serwilianusem (Quintus Fabius Maximus Servilianus)M. TVLLI CICERONIS EPISTVLARVM AD ATTICVM LIBER DVO DECIMVS ;5 w ( )IULII OBSEQUENTIS AB ANNO URBIS CONDITAE DV PRODIGIORUM LIBER; 21 w( ). W 141 p.n.e. sprawował namiestnictwo prowincji Galia Przedalpejska w charakterze prokonsula"[L(ucius) Caicili]us Q(uinti) f(ilius) pro co(n)s(ule) / terminos finisque ex / senati(!) consulto statui / iousit inter Atestinos / et Patavinos // L(ucius) Caeicilius Q(uinti) f(ilius) pr/o co(n)s(ule) ex terminos / finisque ex senati(!) / consulto statui ius(s)it / inter Atestinos / Patavinosque " w . W 140-139 uczestniczył w poselstwie wysłanym do państw WschoduHISTORIARUM PHILIPPICARUM IN EPITOMEN REDACTI A M. IUNIANO IUSTINO; 8,8 w( ). W 138 p.n.e. w procesie Kwintusa Pompejusza (Quintus Pompeius), konsula 141, oskarżonego o nadużycia w czasie sprawowania namiestnictwa prowincji Hiszpania Bliższa w latach 140-139 p.n.e., Kalwus i jego brat zeznawali na niekorzyść oskarżonego. Mimo to Pompejusz został uniewinnionyVALERI MAXIMI FACTORVM ET DICTORVM MEMORABILIVM LIBER VIII; 5,1 ). Cyceron w mowie w obronie Fontejusza podaje to jako przykład bezstronności sędziów, którzy mimo powagi i znaczenia świadków, odrzucili ich zeznania, by nie doszło do nadużycia politycznej siły dla prywatnych celówM. TVLLI CICERONIS PRO M. FONTEIO ORATIO,23 ( ).
Potomkowie
Zobacz też Drzewo genealogiczne Cecyliuszów Metellów
Przypisy
Kategoria:Konsulowie Republiki Rzymskiej