Rhett & Link – duet amerykańskich komików z Karoliny Północnej, który tworzą: Rhett James McLaughlin (ur. 11 października 1977) i Charles Lincoln „Link” Neal III (ur. 1 czerwca 1978). Nazywani przez siebie samych „Internetainers” (utworzone przez nich słowo z połączenia słów Internet i rozrywka), znani są z m.in. swoich satyrycznych piosenek, krótkich skeczy, dziesięcioodcinkowego programu telewizyjnego Rhett & Link: Commercial Kings (pol.: Rhett i Link: Królowie Reklamy), oraz z ich porannego talk-show Good Mythical Morning.
Duet prowadzi parę kont w serwisie YouTube, włączając w to kanał Rhett & Link (ponad 4 miliony subskrypcji i około 650 milionów wyświetleń), oraz Good Mythical Morning (ponad 14 milionów subskrypcji i ponad 2,5 miliarda wyświetleń), talk-show, którego odcinki publikowane są w dni robocze o godzinie 12 polskiego czasu. Kanał znajduje się obecnie na 45 miejscu najbardziej subskrybowanych kanałów na YouTube (27 lipca 2016). Trzeci kanał, Good Mythical MORE (ponad 2,5 miliona subskrypcji i około 330 milionów wyświetleń) zawiera serię określoną jako „the show after the show” (pol. show po głównym show), a odcinki publikowane są zaraz po głównym epizodzie Good Mythical Morning.
Najpopularniejszymi filmami na kanale Rhett & Link są: „Epic Rap Battle: Nerd vs. Geek” (opublikowany 3 października 2013) z ponad 30 milionami odtworzeń, „My OCD (Song)” (opublikowany 17 czerwca 2014) (blisko 27 milionów odtworzeń) oraz „2 Guys 600 Pillows (Backwards) – Rhett & Link” (opublikowany 14 września 2010) z ponad 20 milionami wyświetleń.
3 najbardziej oglądane filmy na kanale Good Mythical Morning to: „Eating a Scorpion – Bug War Challenge” (opublikowany 28 marca 2014) z ponad 23 milionami wyświetleń, „The Most Amazing Optical Illusions on the Internet” (opublikowany 18 marca 2013) (ponad 21 milionów wyświetleń oraz „Making Real Food w/ Play-Doh Toys” (opublikowany 11 listopada 2014) – ponad 17 milionów wyświetleń.
10 rocznica publikacji pierwszego materiału na kanale Rhett & Link wypadła 24 lipca 2016.
Wczesne lata i życie prywatne Rhett i Link poznali się w 1984 roku, na początku pierwszej klasy podstawowej, w Buies Creek. Obydwaj musieli zostać na przerwie w klasie za rysowanie po ławkach i kolorować mityczne stworzenia (stąd nazwa ich show, Good Mythical Morning/GMM).
W wieku lat czternastu napisali swój pierwszy scenariusz pt. Gutless Wonders (pol.: Tchórzliwi Geniusze) i zaczęli kręcić film na jego postawie, jednakże powstało tylko parę ujęć i obraz nigdy nie został ukończony. Scenariusz był czytany w wielu epizodach GMM.
W 1994 roku nakręcili 25-minutowy film parodiujący grecką tragedię Króla Edypa, gdzie Rhett grał jako Edyp, a Link był sługą jego ojca.
Dzielili ze sobą pokój podczas studiowania inżynierii na Uniwersytecie stanowym Karoliny Północnej (ang. North Carolina State University) i pracowali w swoim zawodzie przez krótki czas, niedługo po ukończeniu studiów zajęli się amatorskim tworzeniem filmów. Posiadanie jednego z największych kanałów na YouTube to obecnie jedyne źródło ich dochodów.
W 2012 Rhett i Link zostali umiejscowieni na 22 miejscu listy Business Insider, 25 Most Creative People in Advertising. W 2014 zajęli 35. miejsce na liście New Media Rockstars, Top 100 Channels.
Obecnie mieszkają ze swoimi rodzinami w Los Angeles, Rhett ze swoją żoną Jessie i dwoma synami o imionach Locke (ur. 2004) i Shepherd (ur. 2009), a Link z Christy, córką Lily (ur. 2003) i dwoma synami, Lincolnem IV (ur. 2005) i Lando (ur. 2010). Są właścicielami Mythical Entertainment, ulokowanego w Burbank.
Good Mythical Morning 3 stycznia 2011 duet zaczął publikować poranne talk-show, „Good Morning Chia Lincoln”, kręcone w studio w mieście Fuquay-Varina w Północnej Karolinie. Główną ozdobą programu była figurka Abrahama Lincolna, na której głowie rosły nasiona szałwii hiszpańskiej. W każdym odcinku Rhett i Link prezentowali swoje zdanie i opinie na wybrany temat, bazując na swoich doświadczeniach lub wydarzeniach z życia. Seria zakończyła się 28 lutego 2011 z powodu obumarcia większości nasion na głowie figurki.
Po przeprowadzce do Los Angeles i zakończeniu nadawania ich programu telewizyjnego, Rhett i Link zaczęli publikować talk-show o nazwie Good Mythical Morning. Pierwszy odcinek miał premierę 9 stycznia 2012. Seria ma identyczny format jak wcześniejsze show, przy czym pod koniec każdego odcinka Link kręci kołem mityczności (ang. Wheel of Mythicality), do którego zbierają sugestie od fanów. Koło decyduje, jak Rhett i Link mają zakończyć odcinek, najczęściej jest to tworzenie krótkiej, spontanicznej piosenki lub improwizowane scenki. Odcinek setny miał premierę 28 maja. Sezon pierwszy zakończył się 6 lipca 2012.
Sezon drugi rozpoczął się 6 sierpnia 2012 i zakończył 30 listopada 2012. Odcinek 200 opublikowany został 12 listopada.
W styczniu 2013 GMM wygrało w kategorii Best Variety Series w konkursie International Academy of Web Television Awards. Sezon trzeci rozpoczął się 14 stycznia 2013 i zakończył 5 kwietnia 2013.
Duet przerwał codzienny format Good Mythical Morning na rzecz nowej, eksperymentalnej serii The Mythical Show. Odcinki publikowane były w każdy czwartek, pierwszy ukazał się 25 kwietnia 2013, a ostatni 11 lipca 2013.
Po zakończeniu The Mythical Show nastąpiła kontynuacja Good Mythical Morning nagrywana w nowym studio. Pierwszy odcinek czwartego sezonu miał premierę 3 września 2013, a ostatni 20 grudnia 2013. Odcinek 300 pojawił się 8 października.
Sezon piąty rozpoczął się 8 stycznia 2014 i zakończył 4 lipca 2014. 13 marca został opublikowany 400 odcinek. 5 maja została zapoczątkowana popularna seria epizodów GMM publikowanych obecnie co miesiąc, „Will it...?”.
W sezonie szóstym pojawiło się parę gości specjalnych, takich jak Hannah Hart, Felix Kjellberg czy Daniel Radcliffe. 500 odcinek wyszedł 7 sierpnia. Pierwszy odcinek został opublikowany 14 lipca 2014, a ostatni 19 grudnia 2014.
Sezon siódmy rozpoczął się 12 stycznia 2015. 600 odcinek wyszedł 15 stycznia. Gośćmi specjalnymi byli m.in. Lindsey Stirling, Stampy Cat czy Mamrie Hart. 700 odcinek nastąpił 4 czerwca, a koniec sezonu 17 lipca 2015.
Sezon ósmy miał premierę 10 sierpnia 2015. Gościnnie pojawili się Smosh, Miranda Sings, Grace Helbig. 800 odcinek został opublikowany 12 listopada, a ostatni odcinek sezonu 25 grudnia 2015.
Sezon dziewiąty premierę miał 11 stycznia 2016. Tematem pierwszego odcinka była nowa fryzura Linka i odświeżone intro. Gośćmi specjalnymi byli m.in. Tony Hale, Hank Green, Redfoo. Odcinek 900 wyszedł 14 kwietnia. Sezon zakończył się 17 czerwca 2016.
12 kwietnia 2016 kanał Good Mythical Morning osiągnął 10 milionów subskrypcji.
Sezon dziesiąty GMM zaczął się 1 sierpnia 2016 i zakończył 23 grudnia 2016. Gościnnie można było oglądać Mamrie Hart, Grace Helbig oraz Hannah Hart. W tym sezonie Rhett, Link oraz ich ekipa celebrowali 1000 odcinek show.
Sezon 11 rozpoczął się 16 stycznia 2017.
Rhett & Link's Buddy System 23 czerwca 2016 duo w filmie „Our New Show!” ogłosiło, że w produkcji jest ich nowe show, „Buddy System”, który dostępny będzie na platformie YouTube Red. Opowiada ono o przygodach Rhetta i Linka w świecie, gdzie ich program Good Mythical Morning próbuje przejąć ich wspólna była dziewczyna, a teraz królowa inforeklam, Aimee Brells. Pierwszy sezon miał premierę 19 października 2016. Dostępne jest 8 odcinków, a każdy odcinek zawiera nową, oryginalną piosenkę. Planowany jest sezon drugi, nie zostały podane jednak konkretne daty ani elementy fabuły.
Twórczość muzyczna thumb|300px|Rhett i Link w 2010 roku Jedną z głównych działalności komicznych Rhetta i Linka jest nagrywanie muzyki i wideoklipów do niejmateriały filmowe na oficjalnej stronie.
W kwietniu 2007 roku Rhett i Link zajęli trzecie miejsce w konkursie TurboTax TaxRap Contest, którego jurorem był Vanilla Iceo konkursie TurboTax TaxRap Contest.
W lutym 2010 roku wideoklip Fast Food Folk Song zdobył pierwsze miejsce w konkursie Contest of Awesome za najlepsze komediowe nagranie filmowe roku 2009o konkursie Contest of Awsome w serwisie IMDb.
W grudniu 2010 roku wideoklip 2 Guys 600 Pillows znalazł się na 10. miejscu na liście List of the Top Ten of Everything magazynu Time, a w 2011 zdobył dwie nagrody Webby w kategorii: najlepszy montaż i wybór publicznościnagrody Webby z 2011 roku.
Albumyalbumy muzyczne wydane przez Rhett & Link Just Mail Us the Grammy (2001, wyd. własne) I’m Sorry, What Was That? (Live in the Living Room) (2005, wyd. własne) Websongs Vol. 1 (2008, wyd. własne) Secret Songs (2009, wyd. własne, kolekcja piosenek dostępnych dotąd tylko dla zwycięzców konkursu Community Building Exerciseso piosenkach z konkursu Community Building Exercises) Up To This Point (2009, wyd. DFTBA Records) B-Sides (2009, wyd. własne)
Single Epic Rap Battle – Single (2010, wyd. DFTBA Records) My Favorite Pillow (2010, wyd. DFTBA Records) Squirrel Rights – Single (2010, wyd. DFTBA Records)
Materiały sponsorowane i reklamowanie w sieci Pierwsze sponsorowane video Rhetta i Linka, „Cornhole Song”, zostało stworzone dla AJJ Cornhole w 2007 roku. Od tego czasu duet integrował się z małymi firmami, takimi jak Smule (w piosence „I am a Thoughtful Guy”), czy iRESQ, oraz z dużymi, m.in. Alka-Seltzer, McDonald's, Wendy's i Cadillac. Partnerowali też General Motors jako internetowi korespondenci kampanii reklamowej IGotShotgun.com.
Latem 2008 roku nakręcili serial Alka-Seltzer Great American Road Trip – prezentację ciekawostek kulinarnych różnych miejsc USA, połączoną z reklamą Alka-Seltzera. W tym samym roku serial ten zdobył złotą nagrodę w kategorii artykuły konsumenckie w konkursie W3 Awards i nagrodę za najlepszą internetową kampanię reklamową w konkursie Buzz Awards, a w 2009 roku zdobył dwie złote nagrody w kategorii Viral Marketing and Business to Consumer website w Advertising & Design Club of Canada Awards.
W 2009 roku duet zaczął tworzyć niskobudżetowe reklamy dla małych lokalnych firm przez internetową serię „I Love Local Commercials” (pol. Kocham Lokalne Reklamy), sponsorowaną przez Microbilt. Jedna z pierwszych reklam, prezentująca sklep z meblami w Karolinie Północnej, RedHouse Furniture stała się bardzo popularna w sieci za pomocą kontrowersyjnego sloganu: „Where Black People and White People Buy Furniture” (pol. „Gdzie czarni ludzie i biali ludzie kupują meble”). Reklama Cullman Liquidation Center została uznana za najlepszą lokalną reklamę w konkursie Ad Age Viral Video Awards w 2010 roku.
W tym samym roku prezenter telewizyjny George Lopez nazwał Rhetta i Linka niekwestionowanymi mistrzami kiepskich lokalnych reklam. Ich twórczość reklamowa omawiana była w prasie poświęconej reklamom, w tym: Advertising Age i AdWeek, oraz w ogólnoamerykańskich mediach, jak: CNN, NPR, New York Times, Forbes i TMZ.
Sukces internetowej serii sprawił, że Rhett i Link otrzymali swój własny program w telewizji, Rhett & Link: Commercial Kings nadawany na IFC.
W 2009 roku wyprodukowali reklamę dla Taco Bell, „Fast Food Folk Song”. Piosenka wygrała nagrodę w kategorii Best Comic Music Video of 2009 w Contest of Awesome w 2010.
W 2010 roku stworzyli reklamę „T-shirt War” dla firmy produkującej nadruki na koszulkach, Rush T-shirts. Użyli w niej 222 koszulek, każda z oryginalnym nadrukiem. Wideo po dwóch tygodniach od premiery osiągnęło 2 miliony wyświetleń w serwisie YouTube. Po sukcesie reklamy Rhett i Link otrzymali propozycję stworzenia podobnego materiału dla McDonalds i Coca Coli. Reklama zatytułowana „T-shirt War 2” po tygodniu osiągnęła milion wyświetleń.
W tym samym roku premierę miała piosenka „2 Guys 600 pillows”, do której teledysk był sponsorowany przez stronę SleepBetter.org. Wygrała ona w kategorii Best Editing oraz Peoples' Voice Award w konkursie Webby Awards w 2011 roku. Magazyn Time umieścił ją na liście Top-10 Talented Web Videos of 2010. Rhett i Link kontynuowali współpracę z SleepBetter.org i w 2012 ukazała się piosenka „Sleep Tight”.