Zalecenia techniczne geodezyjnych pomiarów satelitarnych GNSS – zalecenia określające zasady wykonywania geodezyjnych pomiarów satelitarnych GNSS w oparciu o obowiązujący system stacji referencyjnych ASG-EUPOS w Polsce. Zalecenia obowiązujące geodetów wydał Główny Geodeta Kraju na podstawie opracowania przedstawionego przez zespół w składzie: Wiesław Graszka, Szymon Wajda, Artur Oruba, Marcin Ryczywolski. Zalecenia opublikowano w 2011 roku.

Zalecenia zostały podzielone w zależności od rodzaju zastosowanego geodezyjnego pomiaru satelitarnego z wykorzystaniem właściwych dla danego pomiaru serwisów systemu ASG-EUPOS.

Serwisy systemu ASG-EUPOS

Metody pomiaru Rodzaje pomiarów satelitarnych GNSS: Pomiar statyczny – metoda pomiarów satelitarnych GNSS wymagająca postprocessingu, w której co najmniej dwa odbiorniki pozostają bez ruchu przez cały okres pomiaru i rejestrują synchronicznie obserwacje do satelitów Pomiar RTK (Real Time Kinematic) – technika różnicowych pomiarów satelitarnych polegająca na wyznaczeniu pseudoodległości do satelitów GNSS z pomiarów fazowych, w której współrzędne są na bieżąco korygowane za pomocą poprawek RTK Pomiar DGNSS – technika różnicowych pomiarów satelitarnych GNSS oparta na pomiarach kodowych pseudoodległości do satelitów GNSS, w której wyznaczane współrzędne są korygowane za pomocą poprawek DGNSS

Pomiar statyczny Do zasad wykonywania statycznych pomiarów satelitarnych z wykorzystaniem systemu ASG-EUPOS zalicza się m.in.: wybór lokalizacji – pomiary statyczne należy wykonywać w miejscach, w których bezpośrednim sąsiedztwie nie występują: przeszkody terenowe wokół punktu powyżej 10º nad horyzontem elementy infrastruktury technicznej emitujące fale elektromagnetyczne powierzchnie mogące powodować odbicia sygnałów satelitarnych warunki techniczne pomiaru: minimalna liczba obserwowanych jednocześnie satelitów nie powinna być mniejsza od 4 maksymalna wartość parametru PDOP nie powinna przekraczać wartości 6 zalecany interwał rejestracji danych satelitarnych GNSS na punkcie wynosi 5 sekund zalecana minimalna wysokość anteny nad powierzchnią gruntu wynosi 1,0 m

Opracowanie wyników w postprocessingu może być wykonane: automatycznie w systemie ASG-EUPOS – serwis POZGEO przez użytkownika przy wykorzystaniu danych obserwacyjnych ze stacji ASG-EUPOS – serwis POZGEO D

W przypadku pomiaru poziomych, szczegółowych osnów geodezyjnych II klasy oraz zakładania osnów realizacyjnych w pomiarach inżynierskich zaleca się stosowanie wyłącznie metody statycznej pomiaru i wykorzystanie serwisu POZGEO D. Dopuszcza się wykorzystanie serwisu POZGEO do wyznaczenia współrzędnych punktów geodezyjnej poziomej osnowy pomiarowej, przy czym współrzędne powinny być obliczone w serwisie POZGEO ze zbiorów obserwacyjnych o długości co najmniej 40 minut.

Dokładność określenia współrzędnych przy wykorzystaniu podanych serwisów wynosi od 0,01 do 0,10 m, w zależności od warunków pomiarowychserwisy ASG-EUPOS..

Pomiar RTK Do zasad wykonywania satelitarnych pomiarów RTK z wykorzystaniem systemu ASGEUPOS zalicza się m.in.: stosowanie odbiorników L1/L2 z możliwością pomiaru RTK przy wykorzystaniu poprawek sieciowych oprogramowanie powinno umożliwiać wizualizację parametrów pomiaru, w tym: liczbę obserwowanych satelitów, wartość współczynnika PDOP, odchylenie standardowe minimalne warunki techniczne pomiaru sytuacyjnego: tryb precyzyjny RTK minimalna liczba obserwowanych jednocześnie satelitów nie powinna być mniejsza od 5 maksymalna wartość parametru PDOP nie powinna przekraczać wartości 6 minimalne warunki techniczne pomiaru dla osnowy pomiarowej: minimalna liczba obserwowanych jednocześnie satelitów nie powinna być mniejsza od 6 maksymalna wartość parametru PDOP nie powinna przekraczać wartości 3 odchylenie standardowe ±0,02 m interwał zapisu pozycji co 1 s, czasie co najmniej 30 s odbiornik powinien uwzględniać poprawki sieciowe lub poprawki ze stacji referencyjnej oddalonej nie więcej niż 5 km

Przed rozpoczęciem właściwych prac pomiarowych, należy sprawdzić poprawność działania sprzętu i otrzymywanych poprawek RTK wykonując pomiar na co najmniej jednym punkcie kontrolnym o znanych współrzędnych płaskich prostokątnych i wysokości. Punkt kontrolny powinien być zlokalizowany w odległości nie większej niż 500m od mierzonego punktu. Współrzędne punktu kontrolnego mogą pochodzić z: państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (punkt osnowy geodezyjnej albo szczegół sytuacyjny I grupy dokładnościowej) innych źródeł np. z wcześniej wykonanych pomiarów metodą RTK lub metodą statyczną Różnice pomiędzy wynikiem pomiaru punktu kontrolnego metodą RTK a danymi pozyskanymi z zasobu – nie powinny przekraczać wartości podanych w instrukcjach i wytycznych technicznych dla wyznaczenia danego punktu, a z danymi z innych źródeł – nie powinny przekraczać ±0,06 m dla współrzędnych poziomych (x, y) oraz ±0,09 m dla wysokości (h).

W przypadku wykonywania pomiarów punktów poziomej i wysokościowej pomiarowej osnowy geodezyjnej, pomiarów szczegółów sytuacyjnych będących przedmiotem ewidencji gruntów i budynków oraz punktów wykorzystywanych jako punkty dostosowania w transformacji otrzymane współrzędne powinny być sprawdzone za pomocą drugiego, niezależnego pomiaru wykonanego metodą RTK, metodą statyczną lub metodą klasyczną (poligonową lub metodą wcięć). Do dalszych opracowań przyjmuje się wartość średnią. W przypadku dwukrotnego, niezależnego pomiaru, otrzymane różnice współrzędnych nie powinny przekraczać ±0,05 m dla współrzędnych poziomych oraz ±0,07 m dla wysokości.

Odchylenia standardowe dla poszczególnych grup dokładnościowych (określonych w instrukcji technicznej G-4): I grupa szczegółów: ±0,03 m II grupa szczegółów: ±0,05 m III grupa szczegółów: ±0,10 m

Pomiary RTK wykonywane w oparciu o serwis NAWGEO nie mogą służyć do wyznaczania wysokości elementów naziemnych sieci uzbrojenia terenu.

Opracowanie wyników, czyli wyznaczenie współrzędnych punktów w pomiarach RTK następuje w oparciu o dane z satelitów GNSS oraz poprawki RTK z serwisu NAWGEO systemu ASG-EUPOS, przy czym może być użyta poprawka sieciowa albo poprawka z pojedynczej stacji. Dokładność określenia współrzędnych przy wykorzystaniu serwisu wynosi 0,03 m dla współrzędnych poziomych (x, y), oraz 0,05 m dla wysokości (h).

Pomiar DGNSS Do zasad wykonywania satelitarnych pomiarów DGNSS z wykorzystaniem systemu ASG-EUPOS zalicza się m.in.: stosowanie kodowych odbiorników L1 z możliwością pomiaru DGNSS i pomiarem kodu wspomaganym pomiarami fazy fali nośnej z modułem komunikacji umożliwiającym odbiór poprawek oprogramowanie kontrolera powinno spełniać wymagania jak w pomiarach RTK minimalne warunki techniczne pomiaru: minimalna liczba obserwowanych jednocześnie satelitów nie powinna być mniejsza od 5 maksymalna wartość parametru PDOP nie powinna przekraczać wartości 6

W przypadku dwukrotnego, niezależnego pomiaru, otrzymane różnice współrzędnych nie powinny przekraczać ±0,60 m dla współrzędnych poziomych (x, y) oraz ±0,90 m dla wysokości (h), przy wykorzystaniu serwisu KODGIS.

Odchylenia standardowe dla poszczególnych grup dokładnościowych (Instrukcja techniczna G-4): II grupa szczegółów: ±0,30 m III grupa szczegółów: ±0,50 m

Dokładność określenia współrzędnych przy wykorzystaniu serwisu KODGIS wynosi 0,25 m, natomiast dla serwisu NAWGIS 3,0 m.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne strona ASG-EUPOS

Kategoria:Instrukcje i wytyczne techniczne w geodezji