Uniwersytet Sofijski im. św. Klemensa z Ochrydy () – bułgarska szkoła wyższa z siedzibą w Sofii, założona w 1904 roku na bazie działającej od 1888 Wyższej Szkoły Pedagogicznej.

W 1904 pierwszym rektorem nowej uczelni został językoznawca Aleksandyr Teodorow-Bałan. Uczelnię tworzyły początkowo trzy wydziały (historii i filologii, matematyki i fizyki, prawa). W 1907 uniwersytet został zamknięty na kilka miesięcy przez księcia Ferdynanda po zamieszkach w Sofii, w których aktywny udział wzięli studenci i pracownicy uczelni.

W roku akademickim 1922/1923 uniwersytet składał się z 6 wydziałów. W tym czasie studiowało na uczelni 2388 studentów (w tym 686 kobiet), a kadrę dydaktyczną tworzyło 205 osób. W 1929 obroniono pierwszą rozprawę doktorską. W roku 1934 zakończono budowę kompleksu budynków, w których dzisiaj mieszczą się władze uczelni. Budynek rektoratu projektowali Nikoła Lazarow i Jordan Milanow.

Po przejęciu władzy przez komunistów w 1944 kadra uniwersytecka liczyła 182 profesorów i 286 asystentów. W tym czasie kształciło się na uczelni 13 627 osób. W 1947 powstały trzy nowe wydziały, a uczelnia przyjęła sowiecki system organizacyjny.

Święto uczelni przypada 25 listopada, w dzień poświęcony św. Klementowi z Ochrydy. thumb|250px|Biblioteka uniwersytecka

Struktura Uczelni Uczelnia daje możliwość podjęcia studiów na kierunkach humanistycznych oraz ścisłych prowadzonych w ramach szesnastu wydziałów. Wydział Biologii Wydział Chemii Wydział Dziennikarstwa i Komunikacji Masowej Wydział Ekonomii i Zarządzania Wydział Filologii Klasycznej i Neofilologii Wydział Filozoficzny Wydział Fizyki Wydział Geologii i Geografii Wydział Historyczny Wydział Matematyki i Informatyki Wydział Medyczny Wydział Nauczania Początkowego Wydział Pedagogiczny Wydział Prawa Wydział Slawistyczny Wydział Teologiczny Dodatkowo proces kształcenia wspiera Studium Nauki Języków, Studium Wychowania Fizycznego oraz Departament Informacji i Szkolenia Nauczycieli. Uczelnia posiada własne wydawnictwo i bibliotekę z zasobem przekraczającym 2 mln woluminów.

Poczet rektorów uczelni

Okres 1904–1918 Aleksandyr Teodorow-Bałan Bonczo Bojew Iwan Georgow Stefan Kirow Penczo Rajkow Michaił Popowilijew Benio Conew Stefan Jurinicz Wasił Złatarski Georgi Bonczew Anastas Iszirkow Georgi Sziszkow

Okres 1918–1941 Aleksandyr Cankow Metodij Popow Zachari Karaogłanow Wasił Mołłow Stefan Petkow Władimir Aleksijew Gawrił Kacarow Georgi Sziszkow Stefan Bałamezow Stojan Kirkowicz Bogdan Fiłow Ljuben Dikow Michaił Arnaudow Georgi Manew Georgi Genow Aleksandyr Staniszew Janaki Mołłow Stefan Cankow

Okres 1941–1945 Stefan Angełow Dimityr Kacarow Liubomir Czakałow Dimityr Silianowski Stefan Bałamezow

Okres 1945–1989 Dimityr Orachowac Georgi Nadżakow Władimir Georgijew Daki Jordanow Dimityr Kosiew Pantelej Zarew Christo Christow Błagowiest Siendow Iłczo Dimitrow Georgi Bliznakow Minczo Siemow

Okres 1989–2026 Nikoła Popow Nikołaj Genczew Iwan Lalow Bojan Biołczew Iwan Iłczew Anastas Gerdżikow Georgi Wyłczew

Doktorzy honoris causa Ignacy Mościcki (21 lutego 1939).

Zobacz też Ewgeni Tanczew

Przypisy

Bibliografia Strona internetowa uniwersytetu

Kategoria:Uczelnie w Bułgarii