mały|Okręg konsularny Wydziału Konsularnego Ambasady RP w Berlinie (kolor zielony) mały|Dawna siedziba Polskiej Misji Wojskowej w Niemczech przy Lassenstraße 19–21 w Berlinie-Grunewald, w latach 2000–2025 tymczasowa siedziba ambasady RP thumb|Pierwsza siedziba ambasady PRL w Berlinie Wschodnim przy Luisenstraße 13–14 (1949–1952) thumb|Druga siedziba ambasady PRL w Berlinie Wschodnim przy Berliner Straße 120 (1952–1964) Ambasada RP w Berlinie, oficjalnie: Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Federalnej Niemiec z siedzibą w BerlinieObwieszczenie Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 28 marca 2024 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Spraw Zagranicznych lub przez niego nadzorowanych (). (niem. Botschaft der Republik Polen in Berlin) – polska misja dyplomatyczna w Republice Federalnej Niemiec.
Od 2024 na czele ambasady stoi chargé d’affaires Jan Tombiński.
Podział organizacyjny Wydział Polityczny (Politische Abteilung) Referat ds. Dyplomacji Publicznej (Referat für Öffentlichkeitsarbeit) Rzecznik Prasowy (Presseattaché) Protokół (Protokoll) Wydział Komunikacji i Dyplomacji Publicznej (Presse- und Öffentlichkeitsarbeit) Wydział Konsularny i Polonii (Konsularabteilung und Zusammenarbeit mit der Polonia), Unter den Linden 70-72, 10117 Berlin Okręg konsularny obejmuje: Berlin, Brandenburgię, Meklemburgię-Pomorze Przednie, Saksonię, Saksonię-Anhalt, Turyngię Wydział Ekonomiczny (Wirtschaftsabteilung) Wydział Administracyjny (Administration) Wydział Bezpieczeństwa, Zabezpieczeń Technicznych i Łączności (Sicherheitsabteilung für Technik und Verbindungen) Referat ds. Finansowych (Referat für Finanzen) Referat ds. Inwestycji Budowlanych (Referat für Investitionen) Attachat Obrony (Büro des Verteidigungsattaché) Oficer łącznikowy Policji (Polizei-Verbindungsoffizier) Oficer łącznikowy Straży Granicznej (Verbindungsoffizier Der Grenzpolizei) Przedstawiciel Krajowej Administracji Skarbowej (Vertreter Der Landesfinanzverwaltung)
Historia W latach 1916–1918 funkcjonowało w Berlinie przedstawicielstwo Rady Regencyjnej.
Okres międzywojenny Stosunki dyplomatyczne pomiędzy utworzoną na mocy kończącego I wojnę światową traktatu wersalskiego II Rzecząpospolitą a powstałą po rewolucji listopadowej Republiką Weimarską zostały nawiązane w 1918 roku. Polska rok później otworzyła poselstwo w Berlinie, które początkowo mieściło się w hotelu, następnie przy Lützowufer 5Romuald Gelles: Polskie przedstawicielstwa dyplomatyczne w Berlinie (1918–2014), „Acta Universitatis Wratislaviensis. Niemcoznawstwo” 2014, nr 22, s. 23–36., od 1921 roku przy Kurfürstenstraße 136 w dzielnicy Schöneberg. Obok, pod adresem Kurfürstenstraße 137 (na rogu Motzstraße, obecnie Else-Lasker-Schüler-Straße) położony był z kolei konsulat, mający status konsulatu generalnego. W 1934 roku podniesiono rangę poselstwa do ambasady.
Po wybuchu II wojny światowej budynek ambasady został zajęty przez Oddział Propagandy Ministerstwa Spraw Zagranicznych III Rzeszy.
W połowie 1939 roku na terenie III Rzeszy oraz Protektoratu Czech i Moraw (który w zakresie spraw zagranicznych de facto był częścią III Rzeszy) oprócz ambasady działało w sumie 18 konsulatów polskich różnej rangi. Pracowało w nich 181 urzędników Ministerstwa Spraw Zagranicznych (etatowych i kontraktowych) oraz trudna do określenia liczba pracowników fizycznych (gońców, kierowców, woźnych itp.). Była to poważna część aparatu MSZ, gdyż we wszystkich placówkach konsularnych RP pracowało wówczas 573 urzędników. Wynika stąd, że pod jurysdykcją niemiecką przebywało niemal 32% pracowników polskiej służby konsularnej. W placówkach pracowało również wielu oficerów polskiego wywiadu (Oddziału II Sztabu Głównego), zakonspirowanych jako urzędnicy kontraktowi. + Konsulaty polskie w Niemczech oraz Protektoracie Czech i Moraw w połowie 1939 rokuSiedziba placówkiData utworzeniaAdresKierownikLiczba urzędnikówRezydenci wywiadu zatrudnieni w konsulacie w ostatnich miesiącach pokojuZestawienie w tej kolumnie jest niepełne, bo przydziały rezydentów do konsulatów i ich liczba ulegały szybkim zmianom w ostatnich tygodniach pokoju (część z podanych tam nazwisk może być również fikcyjna, ponieważ oficerów Oddziału II nierzadko zatrudniano w MSZ pod nieprawdziwymi nazwiskami). Nie wszyscy wymienieni w tabeli przebywali 1 września 1939 roku w konsulatach. Kwestia ta wymaga dalszych badań.BerlinBył to Konsulat Generalny.1919Kurfürstenstraße 137Stanisław Kara36Ildefons KędzierzykowskiDüsseldorf1936Goldsteanstraße 12Witold Adam Korsak13Lucjan JagodzińskiEłk (Lyck)1922Luisenplatz 2 (obecnie ul. 3 Maja 10)Budynek pod tym adresem, niegdyś mieszczący konsulat współcześnie zajmuje Kuria Biskupia; w latach 1922–1932 konsulat mieścił się przy Bismarckstraße 20 (obecnie ul. Mickiewicza 20).Mieczysław Rogalski2 ?Frankfurt nad Menem (Frankfurt am Main)1928Schaumainkai 43Maksymilian Gajdziński6Stanisław Nałęcz-KorzeniowskiHamburg1920Johnsallee 13Władysław Ryszanek9Bohdan Jankowski, Maciej KonarKłajpeda (Memel)Krzysztof Szczepanik: Dyplomacja Polski 1918–2005, struktury organizacyjne, Wydawnictwo Askon, Warszawa 2005, s. 59.15 lutego 1939Konsulat po raz pierwszy został utworzony w 1920 roku, a jego działalność zakończyła się 3 lata później. Funkcjonował jako delegacja przy Komisji Międzysojuszniczej w Kłajpedzie. Placówka powstała 15 lutego 1939 roku została utworzona po aneksji obszaru przez III Rzeszę.Palangos g. 5/Polangenstraße 5 (obecnie S. Šimkaus g. 2)Józef Weyers2 ?Królewiec (Königsberg)Po trzech miesiącach istnienia, w kwietniu 1920 roku Konsulat został przekształcony w Konsulat Generalny. Działał on na terenie rejencji królewieckiej i rejencji gąbińskiej oraz koordynował działalność innych konsulatów Rzeczypospolitej Polskiej w prowincji Prusy Wschodnie. Placówka do 1938 roku śledziła wszelkie przejawy życia politycznego i gospodarczego w Republice Litewskiej, z którą Polska nawiązała stosunki dyplomatyczne dopiero w 1938 roku.Styczeń 1920Mittel-Tragheim 24Jerzy Warchałowski8Emil Schuller, Marian LorenzKwidzyn (Marienwerder)Od początku swego istnienia do końca 1920 roku placówka konsularna w Kwidzynie była Konsulatem Generalnym. W 1921 roku sprowadzono ją do rangi konsulatu, w 1922 roku – wicekonsulatu. W latach 1923–1939 znów konsulatu.Luty 1920Marienburgerstraße 26 (obecnie ul. Braterstwa Narodów 65)Edward Czyżewski4Edward CzyżewskiLipsk (Leipzig)1923Wachterstraße 32Feliks Chiczewski13Antoni Smodlibowski, Roman MalinowskiMonachium (München)1920Pienzenauerstraße 15Mieczysław Grabiński6Antoni Szczęsny Chojnacki, Felicjan SypniewskiOlsztyn (Allenstein)1920Friedrich-Wilhelm-Platz 5 (obecnie pl. Konsulatu Polskiego)W latach 1946–1990 nosił on nazwę pl. Nowotki, obecną nazwę plac nosi od 1990 roku. Siedzibą konsulatu była secesyjna kamienica z 1910 roku; wcześniej konsulat przez krótki czas, w 1920 roku mieścił się w budynku delegatury Warmińskiego Komitetu Plebiscytowego przy Bahnhofstraße 1 (obecnie ul. Partyzantów 1), natomiast w latach 1920–1927 miał swoją siedzibę przy Kaiserstraße 28 (obecnie ul. Kruka 28).Bohdan Jałowiecki4Bohdan JałowieckiOpole (Oppeln)1920Eichstraße 1 (obecnie ul. Konsularna 1)Jan Małęczyński13Jan Maśliński („Józef Meissner”)Piła (Schneidemühl)1922Brauerstraße 7 (obecnie ul. Browarna 7)Po II wojnie światowej w budynku mieścił się m.in. szpital polowy (1945–1947), następnie sądy – grodzki, a później rejonowy (1947–1994) oraz Muzeum Okręgowe (od 1997).Tadeusz Drobniak6 ?Szczecin (Stettin)1925Arndtstraße 30 (obecnie ul. Monte Cassino 30)Wcześniej konsulat mieścił się przy Breite-Straße 46 (obecnie ul. ks. Kardynała Stefana Wyszyńskiego 46), Auguststraße 15 (obecnie ul. Małopolska 15) oraz przy Friedrich-Straße 9 (obecnie ul. Jana Pawła II 9).Wacław Russocki9Kazimierz Ziembiewicz, Karol MillerWiedeń (Wien)1938Rennweg 1Józef Zarański15Jan Kaszubowski, Otto MarcinekWrocław (Breslau)1920Charlottenstraße 24 (obecnie ul. Krucza 24)Obecnie budynek konsulatu nie istnieje; wcześniej konsulat mieścił się: od 1920 roku przy Neue Gasse 18 (obecnie ul. Nowa), od 1921 roku przy Am Ohlauufer 2 (obecnie al. Słowackiego), od 1924 przy Freiburgerstraße 7 (obecnie ul. Świebodzka), z kolei w latach 1927–1936 przy Freiburgerstraße 29.Leon Koppens13Marian Długołęcki, mjr Bruno GrajekPraga (Prag)1922ul. Švédska 40Wcześniej konsulat mieścił się od 1922 roku przy ul. Štefánikovej 68/12, od 1927 roku przy ul. Štefánikovej 46, w latach (1932–1934) przy Na příkopě 12, zaś w latach (1936–1939) przy ul. Jungmannovej 7.Zygmunt Hładki12 ?Ostrawa (Ostrau)1921ul. Blahoslavova 4Władysław Sidorowicz10 ?
+ Inne polskie placówki dyplomatyczne w okresie międzywojennymSiedzibaRodzajLata funkcjonowaniaAdresKierownikEssenkonsulat1920–1936Alfredstraße 85Witold Adam KorsakKolonia (Köln)konsulat1919–1930Dürener Straße 248Sylwester GruszkaBytom (Beuthen)Siedzibą był budynek hotelu Lomnitz przy Gleiwitzerstraße 10 (obecnie ul. Gliwicka 10).konsulat1922–1931Gleiwitzerstraße 10 (obecnie ul. Gliwicka 17)Leon MalhommeElbląg (Elbing)agencja konsularna1922–1923Heiliger Leichnamstraße 145 (obecnie ul. Robotnicza)Edward Skowroński thumb|Budynek przy Unter den Linden 70–72, będący w latach 1964–1990 siedzibą ambasady PRL, zaś w latach 1990–2000 – ambasady RP thumb|Fragmenty bramy do garażu autorstwa Fritza Kühna (1969) – stylizowane liście lipowe nawiązują do nazwy ulicy Unter den Linden thumb|Budynek przy Unter den Linden 70–72 z banerem reklamowym na fasadzie frontowej; zdjęcie z 2010 roku thumb|Miejsce po rozebranym budynku przy Unter den Linden 70–72; zdjęcie z listopada 2016 roku thumb|Teren przy Unter den Linden 70–72 z zamieszczoną na ogrodzeniu wizualizacją nowego budynku ambasady RP na zdjęciu wykonanym w 2018 roku thumb|Dawna siedziba ambasady PRL, przedstawicielstwa ambasady RP oraz Konsulatu Generalnego RP w Kolonii przy Lindenallee 7 thumb|Dawna rezydencja ambasadora PRL w Kolonii przy Max-Bruch-Straße 4–8 (1972–1984) thumb|Dawna rezydencja ambasadora PRL w Kolonii przy Am Waldpark 44 (1984–2001) thumb|Dawna siedziba Biura Radcy Handlowego Ambasady PRL w Kolonii przy An der Alteburger Mühle 6 (1976–1990) thumb|Budynek „Töpfers Hotel”, dawna siedziba Biura Radcy Handlowego Ambasady PRL w Berlinie Wschodnim (do 1964); zdjęcie z 2010
Na ziemiach niemieckich po 1945 roku Po II wojnie światowej część funkcji przedstawicielstwa dyplomatycznego na ziemiach niemieckich spełniała powołana w 1945 roku Polska Misja Wojskowa przy Sojuszniczej Radzie Kontroli Niemiec z siedzibą w zabytkowym dworku przy Lassenstraße 19–21 w zachodnioberlińskiej dzielnicy Grunewald. Dworek ten został zbudowany według projektu architekta Paula Karchowa w 1913 roku dla przemysłowca chemicznego Wilhelma Spindlera.
W latach 1946–1950 Polska Rzeczpospolita Ludowa utrzymywała na terenie Niemiec sieć konsulatów: konsulaty generalne – w Düsseldorfie i Frankfurcie nad Menem, konsulaty – w Hamburgu, Hanowerze, Monachium i Rastatt, z którego przeniesiono konsulat do pobliskiego Baden-Baden.
Po utworzeniu polskich przedstawicielstw w Niemieckiej Republice Demokratycznej i Republice Federalnej Niemiec, Polska Misja Wojskowa reprezentowała interesy PRL w Berlinie Zachodnim.
W państwach niemieckich utworzonych w 1949 roku W Niemieckiej Republice Demokratycznej