Leon Wieczorek, pseud. Marek, Monter (ur. 5 października 1904 w Aleksandrowicach w powiecie bielskim, zm. 14 czerwca 1969 w Bielsku-Białej) – działacz KPP, MOPR i PPR, współzałożyciel Koła Przyjaciół ZSRR, sekretarz Śląskiego Komitetu Obwodowego PPR.
Po ukończeniu szkoły powszechnej w 1918 rozpoczął praktykę w handlu, kończąc jednocześnie trzyletni kurs dokształcający w Szkole Handlowej w Bielsku; do 1925 pracował w różnych placówkach tego resortu. W latach 1925–1927 odbywał zasadniczą służbę wojskową; ukończył szkołę podoficerską. Po powrocie z wojska podjął pracę jako rekwizytor w Teatrze Miejskim w Bielsku. Pracował tam z przerwami do 1931. W 1928 rozpoczął działalność w MOPR; kilka miesięcy później wstąpił do KPP. Za działalność rewolucyjną, udział w organizowaniu strajków, był kilkakrotnie aresztowany i więziony, w tym dwa razy osadzony w Berezie Kartuskiej.
W 1940 był współzałożycielem Koła Przyjaciół ZSRR. Po powstaniu PPR w 1942 przeszedł wraz z całą organizacją w szeregi tej partii. Pełnił funkcję sekretarza Okręgu Bielskiego, a następnie, od marca 1944, sekretarza Obwodu Śląskiego PPR. 29 maja 1944 został aresztowany przez hitlerowców w Bielsku, razem z żoną Marią. Był więziony w obozach koncentracyjnych Auschwitz-Birkenau, dalej w Gross-Rosen i Budziszynie. Do niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau przybył 20 maja 1940 r. w grupie trzydziestu niemieckich więźniów kryminalnych skierowanych z Sachsenhausen do organizowania wewnętrznej administracji obozowej. Pełnił funkcje więźniarskie należące do obozowej starszyzny i należał do najbardziej wpływowych więźniów w początkowym okresie funkcjonowania Auschwitz.
W relacjach byłych więźniów, w tym raportach rotmistrza Witold Pilecki, Wieczorek przedstawiany jest jako osoba szczególnie brutalna wobec współwięźniów. Pilecki zaliczał go wraz z Bronisławem Brodniewiczem do grupy więźniów funkcyjnych, którzy stosowali terror i przemoc wobec osadzonych.
Według relacji przywoływanych przez Marco Patricelli w książce "Ochotnik", Wieczorek miał dopuszczać się wykorzystywania seksualnego nieletnich więźniów oraz tuszować swoje czyny poprzez mordowanie ofiar poprzez wieszanie ich w ustępie, aby Ci nie mogli przeciwko niemu świadczyć.
Postać Leona Wieczorka pozostaje jednym z przykładów więźniów funkcyjnych, którzy dzięki współpracy z władzami SS uzyskali znaczną władzę nad innymi osadzonymi i odegrali istotną rolę w systemie terroru funkcjonującym w pierwszych latach istnienia KL Auschwitz.
Po uwolnieniu i powrocie do kraju nadal pracował w PPR.
Bibliografia Józef Bolesław Garas, Oddziały Gwardii Ludowej i Armii Ludowej 1942-1945, Warszawa 1971. Edward Gronczewski, Walczyli o Polskę Ludową, Warszawa 1982.
Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Osadzeni w Miejscu Odosobnienia w Berezie Kartuskiej Kategoria:Sekretarze Komitetów Obwodowych PPR Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Więźniowie KL Gross-Rosen Kategoria:Więźniowie KL Auschwitz Kategoria:Zmarli w 1969 Kategoria:Więźniowie polityczni w II Rzeczypospolitej