Iwan Łukicz Kaługin, ros. Иван Лукич Калугин (ur. ?, zm. 6 stycznia 1963 w Wielkiej Brytanii) – rosyjski wojskowy (pułkownik), emigrant, dowódca plutonu broni ciężkiej 1 Batalionu 3 Pułku, a następnie 1 Batalionu 4 Pułku Rosyjskiego Korpusu Ochronnego podczas II wojny światowej.
W 1914 ukończył szkołę kawaleryjską w Jelizawetgradzie. Brał udział w I wojnie światowej. Służył w stopniu sztabsrotmistrza w 15 Tatarskim Pułku Ułanów. W 1917 ukończył szkołę lotniczą w Gatczynie. W 1918 wstąpił do nowo formowanych wojsk Białych gen. Antona I. Denikina. Służył w 1 Dywizjonie Samochodów Pancernych. W połowie listopada 1920 wraz z wojskami Białych został ewakuowany z Krymu do Gallipoli. W obozie dla internowanych wszedł w skład kompanii radiowej Batalionu Telegraficznego Pułku Technicznego. Na emigracji zamieszkał w Bułgarii. Awansował do stopnia pułkownika. Po zajęciu Jugosławii przez wojska niemieckie w kwietniu 1941 wstąpił do nowo formowanego Rosyjskiego Korpusu Ochronnego. Od 1942 r. w stopniu feldfebla dowodził plutonem broni ciężkiej 1 Batalionu 3 Pułku, a następnie w stopniu porucznika 1 Batalionem 4 Pułku. Po zakończeniu wojny wyjechał do Wielkiej Brytanii.
Bibliografia Siergiej W. Wołkow, Офицеры армейской кавалерии, 2004
Linki zewnętrzne Biografia Iwana Ł. Kaługina (jęz. rosyjski)
Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z III Rzeszą Kategoria:Wojskowi rosyjskich formacji kolaboranckich w służbie Niemiec hitlerowskich Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Zmarli w 1963