Rulik nadrzewny, rulik groniasty (Lycogala epidendrum (J.C. Buxb. ex L.) Fr.) – gatunek śluzowca.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Reticulariidae, Liceida, Myxogastria, Myxogastrea, Mycetozoa, Amoebozoa, Protozoa.
Synonimy naukowe:
Morfologia Młode okazy są koloru żywoczerwonego lub pomarańczowego, później przebarwiają się na szarobrązowo. Są miękkie, z czerwoną śluzowatą masą protoplazmy wewnątrz. Pojedynczy okaz ma średnicę do 15 mm. Jest to tzw. zrosłozarodnia. Okryta jest dwuwarstwową okrywą. Okrywa zewnętrzna miejscami rozdwaja się i tworzy pęcherzyki. Pomiędzy obiema okrywami znajduje się włośnia rzekoma, której nitki przebijają okrywę wewnętrzną i wnikają do zarodni.
Zarodniki są bezbarwne, o powierzchni siateczkowanej i pokrytej brodawkami. Mają one średnicę 4–7 μm. Niedojrzała masa zarodników ma barwę różowo-fioletową.
Tryb życia Rulik nadrzewny występuje na zmurszałych pniakach, przeważnie w małych grupkach, zwykle w lecie po deszczach. Podobnie jak inne śluzowce, żywi się bakteriami, zarodnikami grzybów i rozmaitymi mikroorganizmami. Nie atakuje drewnianych podkładów. Po dojrzeniu następuje rozerwanie okrywy i uwolnienie zarodników. Okrywa zazwyczaj pęka nieregularnie.
Występowanie i siedlisko Gatunek kosmopolityczny, występuje pospolicie na całym świecie, na wszystkich kontynentach (oprócz Antarktydy). W Polsce jest pospolity.
Przypisy .
Gary H. Lincoff, Gary H. National Audubon Society Field Guide to North American Mushrooms. New York: Random House. 1931, s. 848. .
Kategoria:Śluzowce Kategoria:Śluzowce Polski Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza