150px|Fiodor Rybakow|thumb Fiodor Jegorowicz Rybakow (ros. Фёдор Егорович Рыбаков, ur. 1868, zm. 1920 w Moskwie) – rosyjski lekarz psychiatra, profesor Uniwersytetu Moskiewskiego.
Uczeń Siergieja Korsakowa. W 1899 roku obronił pracę doktorską poświęconą neurologicznym objawom zatrucia ołowiem. Był autorem podręcznika psychiatrii. Po proteście moskiewskich profesorów w 1911 roku przeciw polityce ministra edukacji Lwa Kasso, objął katedrę psychiatrii po Władimirze Serbskim. Twórca Muzeum Psychoneurologicznego (późniejszy Moskiewski Instytut Psychoneurologiczny).
Zainteresowania naukowe Rybakowa obejmowały alkoholizm, choroby afektywne, hipnozę, psychologię i psychiatrię społeczną.
Pochowany jest na Cmentarzu Nowodziewiczym.
Wybrane prace Маньяновский симптом хронического кокаинизма, 1896 К вопросу об изменениях в центральной нервной системе при свинцовых параличах. Санкт-Петербург: К.Л. Риккер, 1899 Гипнотизм и психическая зараза. Москва, 1905. Alkoholismus und Erblichkeit. 1906 Атлас для экспериментально-психологического исследования личности с подробным описанием и объяснением таблиц. Москва: тип. т-ва И.Д. Сытина, 1910 Travaux de la clinique psychiatrique de l'université impériale de Moscou, 1914
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie Kategoria:Rosyjscy psychiatrzy Kategoria:Urodzeni w 1868 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego im. M.W. Łomonosowa Kategoria:Zmarli w 1920