Dziedziczny książę/wielki książę, rzadziej książę dziedzic – tytuł arystokratyczny nadawany następcom tronu monarszego w niektórych księstwach/wielkich księstwach, wskazujący na ich szczególną pozycję wśród członków rodziny monarszej i arystokracji. Tytuł ten wykształcił się w rozbitych na wiele państw Niemczech i jest charakterystyczny dla państw niemieckojęzycznych.
Dziedziczny Książę Niemiecki Erbprinz do dziś jest tytułem następcy tronu w Księstwie Liechtensteinu: Alojzy (Erbprinz von und zu Liechtenstein) Tytuł ten stosowany jest na określenie następcy tronu w Księstwie Monako: Jakub Grimaldi
Dziedziczny Wielki Książę Tytuł ten w wersji niemieckiej (niem. Erbgroßherzog) nosili do 1918 roku, następcy tronu w krajach Cesarstw Niemieckiego (w nawiasach ostatni posiadacze tytułu): Wielkie Księstwo Badenii – Fryderyk (1857–1928), panował w latach 1907–1918 Wielkie Księstwo Hesji – Jerzy Donatan (1906–1937) Wielkie Księstwo Saksonii-Weimar-Eisenach – Karol August (1912–1988) Wielkie Księstwo Oldenburga – Mikołaj Fryderyk (1897–1970) Wielkie Księstwo Meklemburgii-Strelitz – Adolf Fryderyk (1882–1918), panował w 1914 Wielkie Księstwo Meklemburgii-Schwerin – Fryderyk Franciszek (1910–2001) Współcześnie tytuł ten nosi następca tronu: Wielkie Księstwo Luksemburga – Karol (Erfgroothertog van Luxemburg)
Zobacz też książę koronny
Bibliografia Paluszyński Tomasz, Historia Niemiec i państw niemieckich. Zarys dziejów politycznych, Oficyna Wydawnicza Wyższej Szkoły Języków Obcych w Poznaniu, wyd. II popr. i uzupełn., Poznań 2006
Kategoria:Następcy tronu Kategoria:Historia Niemiec Kategoria:Tytuły szlacheckie