Pawieł Michajłowicz Bogdanow (ros. Павел Михайлович Богданов, ur. 1901 w Oranienbaumie (obecnie Łomonosow), zm. 1973 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich organów bezpieczeństwa, generał porucznik.
Początkowo uczeń telegrafisty, 1919 skończył piotrogrodzkie kursy dowódcze Armii Czerwonej, potem walczył na Froncie Północno-Zachodnim i Południowym wojny domowej. Po wojnie w wojskach OGPU w Środkowej Azji, skończył Wyższą Szkołę Pograniczną, Wojskową Akademię Mechanizacji i Motoryzacji Armii Czerwonej, służył w wojskach wewnętrznych i organach spraw wewnętrznych. W 1941 szef Głównego Zarządu Ochrony Pożarniczej NKWD ZSRR, od 3 maja 1942 generał major, od 1956 szef sztabu Wojsk Wewnętrznych MWD ZSRR, od 18 lutego 1958 generał porucznik MWD. Pochowany na Cmentarzu Wwiedieńskim.
Odznaczenia Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonej Gwiazdy I wiele medali.
Bibliografia http://moypolk.ru/soldiers/bogdanov-pavel-mihaylovich (ros.) http://russian-dossier.ru/taxonomy/term/4486 (ros.)
Kategoria:Radzieccy generałowie majorowie Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Funkcjonariusze NKWD Kategoria:Odznaczeni Medalem 100-lecia urodzin Lenina Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za pracowniczą dzielność” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Wwiedieńskim w Moskwie Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1973