Assassin’s Creed: Syndicate – przygodowa gra akcji wyprodukowana przez , wydana przez Ubisoft 23 października 2015 na PlayStation 4 i Xboksa One. 19 listopada tego samego roku ukazała się wersja na Microsoft Windows. Jest dziewiątą odsłoną głównej serii Assassin’s Creed i bezpośrednią kontynuacją Assassin’s Creed: Unity z 2014.
Fabuła kontynuuje wątki zapoczątkowane w poprzednich odsłonach, opowiadając fikcyjną historię rzeczywistego świata, w którym od tysiącleci ukrytą wojnę prowadzą pomiędzy sobą dwa stronnictwa: asasyni dążący do pokoju i wolności oraz templariusze, chcący osiągnąć pokój poprzez podporządkowanie sobie wszystkich ludzi. Opowieść spinająca ze sobą wszystkie odsłony osadzona jest w XXI wieku i koncentruje się na bezimiennym nowicjuszu Bractwa Asasynów pomagającym odnaleźć ukryty w Londynie artefakt Pierwszej Cywilizacji. W tym celu przeżywa wspomnienia bliźniąt Jacoba i Evie Frye’ów, asasynów żyjących w czasach drugiej rewolucji przemysłowej, próbujących wyswobodzić stolicę Anglii spod panowania templariuszy. W określonych momentach fabuła przenosi się także do roku 1916, do czasów I wojny światowej, gdzie gracz wciela się we wnuczkę Jacoba, Lydię.
Wydarzenia w grze przedstawione są z perspektywy trzeciej osoby, a całość rozgrywa się w otwartym świecie, który postacie mogą przemierzać pieszo bądź w powozach. W Syndicate wprowadzono nowy dla serii system przemieszczania się, odświeżono także mechaniki walki i skradania się. Po raz pierwszy w serii gracze mogą wcielać się w dwie grywalne postacie – część misji zarezerwowana jest wyłącznie dla Jacoba, inne dla Evie, a pomiędzy nimi można swobodnie przełączać się pomiędzy jednym a drugim bliźnięciem. Po premierze gra doczekała się kilku dodatków, w tym trzech rozszerzeń fabularnych. Jedno z nich – Kuba Rozpruwacz – rozgrywa się dwadzieścia lat po wydarzeniach z podstawowej wersji gry i przedstawia śledztwo Evie mające na celu schwytanie tytułowego seryjnego zabójcy.
Assassin’s Creed: Syndicate po premierze spotkało się z pozytywnym odbiorem ze strony recenzentów, chwalących oprawę wizualną, narrację i projekt poziomów; krytykowano jednak walkę, projekt otwartego świata i mechanikę prowadzenia pojazdów. Produkcję nominowano do licznych nagród, w tym m.in. do The Game Awards 2015 jako najlepszą przygodową grę akcji. Syndicate okazało się mniejszym sukcesem sprzedażowym niż poprzednie odsłony, do listopada 2017 rozchodząc się w ok. 5,5 mln egzemplarzy. Wydawca uznał, że mniejsza sprzedaż jest wynikiem zmęczenia graczy powtarzalnością wypuszczanych corocznie odsłon, po części napędzanym dodatkowo przez niezadowalający debiut Assassin’s Creed: Unity, w wyniku czego postanowił zrezygnować z wydawania nowych części co roku. Kontynuacja, Assassin’s Creed: Origins, ukazała się w październiku 2017 i stanowiła miękki restart serii, wprowadzający do niej mechaniki komputerowej gry fabularnej i nowy wątek współczesny.
Opis Świat przedstawiony i postacie Akcja rozgrywa się w roku 1868, u schyłku rewolucji przemysłowej. W jakiś czas po tym, jak Bractwo Asasynów zostało usunięte z wiktoriańskiego Londynu, bliźnięta Jacob (Paul Amos) i Evie Frye’owie (Victoria Atkin) opuszczają Crawley i udają się do stolicy, żeby wydrzeć ją z rąk templariuszy, mających w niej większe wpływy niż Korona i Kościół. Wspomagają ich w tym m.in. pisarz Charles Dickens (Des McAleer); biolog Charles Darwin (Julian Richings); wynalazca Alexander Graham Bell (Mark Rowley); filozof Karl Marx (Matthew Marsh); pielęgniarka Florence Nightingale (Helen Johns); maharadża Duleep Singh (Avin Shah); sierżant Metropolitan Police Service Frederick Abberline oraz królowa Wiktoria (Ellen David). W osobnych segmentach rozgrywających się podczas I wojny światowej pojawia się wnuczka Jacoba, Lydia Frye (Lisa Norton), wspomagająca Winstona Churchilla (Rick Miller) w walce z tajemniczą siatką szpiegowską.
Fabuła Evie infiltruje laboratorium prowadzone przez Davida Brewstera i templariuszkę Lucy Thorne (Emerald O’Hanrahan), dowiadując się, że prowadzone są w nim badania nad Rajskim Jabłkiem – artefaktem Pierwszej Cywilizacji. Eliminuje Brewstera, odkrywając, że templariusze poszukują w Londynie kolejnego reliktu – Całunu Edenu. Bliźnięta udają się do stolicy, żeby udaremnić ich plany; spotykają się z Henrym Greenem (Jaz Deol), który informuje ich, że miasto znajduje się pod kontrolą templariuszy dowodzonych przez wielkiego mistrza Crawforda Starricka (Kris Holden-Ried) – zamożnego przedsiębiorcę i przywódcę przestępczego półświatka. Żeby osłabić ich wpływy Frey’owie postanawiają działać niezależnie od siebie.
Jacob zakłada gang, za pomocą którego zaczyna wyzwalać miasto, oraz eliminuje sojuszników Starricka, w tym m.in. doktora Johna Elliotsona, nadzorującego produkcję uzależniającego syropu; Malcolma Milnera, właściciela firmy omnibusowej; Pearl Attaway, kuzynkę Starricka i rywalkę Milnera; Philipa Twopenny’ego, zarządcę Banku Anglii, który potajemnie okrada instytucję; Jamesa Brudenella, 7. hrabiego Cardigan planującego zabić premiera Benjamina Disraelego; i przywódcę gangu Maxwella Rotha, początkowo wspierającego Jacoba. W międzyczasie Evie z pomocą Henry’ego poszukuje artefaktu. Poszukiwania prowadzą ją do posiadłości Edwarda Kenwaya, skąd Całun zostaje skradziony przez Thorne i zabrany do Tower of London. Evie przenika do twierdzy i zabija templariuszkę, odkrywając, że Całun został przeniesiony. Londyn zaczyna odczuwać konsekwencje zabójstw dokonywanych przez Jacoba, objawiających się m.in. niedoborami lekarstw i inflacją, co prowadzi do skłócenia bliźniąt.
Po śmierci swoich przybocznych Starrick postanawia odzyskać Całun i wyeliminować przywódców państwowych i kościelnych; Jacob i Evie decydują się pogodzić i powstrzymać go. Dostają się na bal w pałacu Buckingham, ale zostają uprzedzeni przez templariusza, który zdobywa Całun. Udaje im się go pokonać przy pomocy Henry’ego, za co wszyscy troje otrzymują od królowej Wiktorii tytuły szlacheckie.
Rozgrywka Assassin’s Creed: Syndicate jest przygodową grą akcji z elementami skradanki i wydarzeniami przedstawianymi z perspektywy trzeciej osoby. Pod względem rozgrywki zbliżona jest do poprzednich odsłon serii. Żeby poczynić postępy w fabule gracz wykonuje misje – liniowe scenariusze z określonym zestawem celów. Poza misjami może swobodnie eksplorować otwarty świat, na który składa się siedem dzielnic wiktoriańskiego Londynu – Westminster, Strand, City of London, Whitechapel, Tamiza, Southwark i Lambeth. Świat gry jest o około trzydzieści procent większy niż Paryż przedstawiony w Unity. W celu zachowania wierności historycznej obecni w poprzednich odsłonach strażnicy, reagujący nawet na drobne przewinienia gracza, zastąpieni zostali policjantami, podejmującymi działania dopiero wtedy, kiedy postać w ich obecności dopuści się poważnego przestępstwa, a zamiast przejmować bezpośrednio kwatery templariuszy, postacie przejmują kwatery wspierającego ich gangu znanego jako „Nędznicy”.
W grze możliwe jest wcielenie się w dwie postacie: bliźnięta Jacoba i Evie Frye’ów. Jacob jest narwanym osiłkiem specjalizującym się w bezpośrednich starciach, podczas gdy Evie preferuje skradanie się i bardziej taktyczne podejścia. Evie jest także pierwszą grywalną postacią kobiecą w głównej odsłonie cyklu Assassin’s Creed. W odróżnieniu od poprzednich części, w których postacie korzystały z mieczy i broni drzewcowej, w Syndicate pojawiają się bronie bardziej pasujące do epoki – jak kastety, małe rewolwery, laski z ukrytym ostrzem czy nepalskie noże kukri – które można ulepszać, żeby poprawić ich osiągi w walce. Bliźnięta mogą też nałożyć różne elementy odzienia zapewniające zróżnicowane statystyki, jak również ulepszać je bezpośrednio bądź poprzez nabycie odpowiedniej umiejętności w drzewku rozwoju. W miarę postępów w grze postacie zdobywają punkty doświadczenia. Każdorazowo po zdobyciu tysiąca postać odblokowuje punkt umiejętności, który może przeznaczyć na nauczenie się nowej zdolności albo rozwinięcie już odblokowanej. Liczba odblokowanych umiejętności przekłada się na ogólny poziom gracza. Także wrogowie opisywani są poziomami doświadczenia, co przekłada się na to, jak trudni do pokonania są dla bliźniąt. Bez względu na poziom przeciwnika może on zostać jednak wyeliminowany za pomocą skrytobójstwa.
System walki został zmieniony względem Assassin’s Creed: Unity, koncentruje się on na tworzeniu łańcuchów szybkich ataków oraz bloków. Zmiany wprowadzono także w mechanice skradania, m.in. poprzez dodanie nowych gadżetów oraz możliwości brania przeciwników na zakładników, co umożliwia grywalnej postaci pozostanie niezauważoną dla wrogów, o ile trzyma się od nich w odpowiedniej odległości. W Syndicate powracają wprowadzone w poprzedniej odsłonie misje o schemacie nazwanym przez twórców „czarną skrzynką”, dające możliwość wyeliminowania celów w wyszukany sposób, wprowadzono także „filmowe zabójstwa”, odblokowywane po spełnieniu określonych warunków. Podczas eksploracji otwartego świata postacie mogą korzystać m.in. z wyrzutni linek – tak do zaczepiania ich o krawędzie w celu szybszego dostania się wyżej, jak i tworzenia tyrolek pomiędzy budynkami; powozów, które postać może powozić bądź zasiadać w nich jako pasażer, prowadząc z nich walkę bądź przeskakiwać pomiędzy nimi; oraz pociągu, stanowiącego kwaterę główną Frye’ów.
Aktywności i zadania poboczne koncentrują się głównie na walce o wpływy w Londynie, mając stanowić integralną część fabuły. Jacob na wczesnym etapie zakłada uliczny gang „Skokierzy”, mający umniejszyć wpływy powiązanego z templariuszami wrogiego gangu „Nędznicy”. Z czasem gang można ulepszać, wyposażając jego członków w lepsze uzbrojenie czy pojazdy, zwiększających ich zdolności bojowe, jak również zlecić im przedsięwzięcia zwiększające przychód. Na początkowym etapie Londyn kontrolowany jest w całości przez nędzników, jednak wraz z eliminowaniem wysoko postawionych templariuszy czy podejmowaniem się aktywności pobocznych, jak np. wyzwalanie dzieci zmuszanych do pracy, dzielnice stopniowo przechodzą pod kontrolę skokierów, a całkowitą władzę nad nimi zyskują w wyniku wojny gangów. Postacie mogą podejmować się także pomniejszych czynności opcjonalnych zapewniających dodatkowy przychód, jak walki na pięści czy wyścigi powozów, oraz zbieranie znajdziek, m.in. pozytywek zawierających klucze do ukrytego skarbu.
W odróżnieniu od poprzednich odsłon w Syndicate zrezygnowano z opcjonalnego trybu wieloosobowego, na potrzeby gry nie stworzono też towarzyszącej jej aplikacji na urządzenia mobilne, co zapoczątkowano przy okazji Assassin’s Creed IV: Black Flag (2013).
Proces produkcji Assassin’s Creed: Syndicate jest drugą – po Assassin’s Creed: Rogue (2014) – główną odsłoną serii, która nie została stworzona przez Ubisoft Montréal. W lipcu 2014 ogłoszono, że za produkcję odpowiedzialne będzie studio , współpracujące wcześniej przy dodatkach Tyrania króla Waszyngtona i Freedom Cry do Assassin’s Creed III (2012) i Assassin’s Creed IV: Black Flag (2013). Reżyserem został Marc-Alexis Côté, wcześniej piastujący różne stanowiska podczas prac nad Brotherhood, Revelations, Assassin’s Creed III i Freedom Cry. Na producenta wybrano François Pellanda, pełniący tę funkcję przy Assassin’s Creed III, a przy kilku innych będącego dyrektorem wykonawczym. Reżyserem dźwięku ponownie została Lydia Andrew, odpowiedzialna wcześniej za Assassin’s Creed III, Black Flag i Unity. Konsultantem historycznym został Jean-Vincent Roy, pełniący tę funkcję przy Assassin’s Creed III. Była to pierwsza gra z serii, w której pojawiała się niezależna postać transpłciowa; po premierze potwierdzono także, że Jacob jest biseksualny, co uczyniło go pierwszą grywalną postacią LGBT w serii.