Ulica Rymanowska w Sanoku – ulica w dzielnicy Śródmieście i Dąbrówka miasta Sanoka.
thumb|240px|Ulica Rymanowska w przeszłości Ulica biegnie od zbiegu z ulicą Tadeusza Kościuszki i Jana Matejki. W biegu ulicy usytuowane jest Rondo im. Zdzisława Beksińskiego, od którego odbiega ulica Romana Dmowskiego w kierunku północnym. W miejscu, gdzie od ulicy Rymanowskiej odchodzą ulice Marii Konopnickiej (na południe) i Dąbrowiecka (na północ), kończy się dzielnica Śródmieście i zaczyna obszar dzielnicy Dąbrówka. Ulica Rymanowska przebiega u swego kresu w ulicę Krakowską w kierunku zachodnim.
Pierwotnie stanowiła ulicę Przedmiejską. Została nazwana mianem Rymanowska w 1913 i wyznaczona jako przedłużenie ul. Tadeusza Kościuszki od zbiegu z ulicą Jana Matejki do Dąbrówki Polskiej. Została nazwana od miasta Rymanowa. W 1951 władze miejskie planowały zmianę nazwy ulicy z Rymanowskiej na Marii Konopnickiej, jednak do przemianowania nie doszło.
Ulicę Rymanowską wzmiankował Stefan Stefański opisując zwiedzanie Sanoka na kartach swojego przewodnika turystycznego .
Rzymskokatoliccy mieszkańcy ulicy podlegają parafii Przemienienia Pańskiego.
Zabudowa ulicy Szkoła Podstawowa nr 2 im. Św. Kingi w Sanoku przy ulicy Rymanowskiej 17. Na obszarze nieruchomości szkoły istniała w przeszłości sanocka synagogaWojciech Sołtys, Zaludnienie, stosunki narodowościowe, wyznaniowe i zdrowotne, Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 547.) Budynek pod numerem 20. Pierwotnie obiekt został wybudowany i przeznaczony w 1974 jako siedziba Sanockich Zakładów Przemysłu Terenowego Materiałów Budowlanych w Sanoku (tzw. „Ceramika”). Obecnie w budynku funkcjonuje Powiatowy Urząd Pracy w Sanoku (pierwotnie 20 marca 1995 otwarto w Sanoku Rejonowy Urząd Pracy). W przeszłości w budynku działał także sklep PSS Sanok nr 13 (powszechnie zwany „Irys”). Budynek pod numerem 34, w którym funkcjonuje Placówka Terenowa KRUS. Restauracja McDonald’s Rondo im. Zdzisława Beksińskiego Dom pod numerem 40 Dom pod numerem 41 Cmentarz Centralny w Sanoku (południowa część), określany także jako Cmentarz przy ul. Rymanowskiej Nieruchomość pod numerem 52: W przeszłości istniał w tym miejscu elektryczny młyn walcowy, który do 1939 prowadzili Moses Barth i Leon Strassberg. Podczas II wojny światowej w trakcie okupacji w październiku 1942 za młynem funkcjonariusze gestapo dokonali egzekucji 14 Żydów. W okresie PRL pod nazwą Młyn Gospodarczy w Sanoku Budynek istniejący do 2014 Lokal handlowy od 2015, Galeria Dąbrówka Dom pod numerem 57 Dom pod numerem 68, przed budynkiem ustanowiona została rzeźba Matki Boskiej, upamiętniająca konstytucję apostolską „Ineffabilis Deus” papieża Piusa IX o niepokalanym poczęciu Najświętszej Maryi Panny, ogłoszoną 8 grudnia 1854. Rzeźba powstała w 1905 roku na jubileusz 50-lecia tego wydarzenia. Fundatorem rzeźby był Jakub Borczyk. Treść inskrypcji na tablicy umieszczonej na postumencie: Królowo Polski módl się za nami! Na pamiątkę 50-letniego jubileuszu Niep. Poczęcia N.M.P. 1854 8/XII 1904. Treść częściowo nieczytelna wskutek uszkodzenia tablicy. Dom pod numerem 84, przed budynkiem ustanowiona kapliczka z figurą Matki Bożej.
Przypisy
Rymanowska