Konstanty Bylczyński (ur. w Aleksandropolu na Kaukazie, zm. 7 kwietnia 1969 w Żarach) – kapitan Wojska Polskiego.

Życiorys Pochodził z ziemiańskiej rodziny z okolic Grodna. Był synem Pawła Bylczyńskiego (generała armii carskiej, później represjonowanego przez NKWD, zamordowanego w r. 1941) i Julii Gnoińskiej. Urodził się w Turkiestanie Zachodnim, gdzie jego ojciec służył w carskim pułku artylerii. W szkole uczył się w jednej klasie z Konstantym Rokossowskim. W armii rosyjskiej służył w stopniu chorążego (praporszczika) w 5 Brygadzie Artylerii, w okresie od 1 października 1912 r. do 1 listopada 1917 r. Trafił do niewoli niemieckiej i w roku 1918 przebywał w oflagu Helmstedt i Gardelegen, dla carskich oficerów, których Niemcy chcieli wcielić do swojej armii.

Od 1 listopada 1918 r. w jednostkach polskich. Był jednym z czterech pierwszych absolwentów Oficerskiej Szkoły Artylerii w Rembertowie. Rozkazem Inspektora Artylerii z 29 grudnia 1918 r. skierowany został do służby w 7 pułku artlerii polowej. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.

W październiku 1920 r. przeniesiony do Oficerskiej Szkoły Podchorążych Artylerii w Poznaniu na stanowisko oficera zaprzęgowego oraz instruktora jazdy konnej i zaprzęgami. Od 1921 r. na stanowisku wykładowcy (instruktora) jazdy konnej. Ponadto prowadził także zajęcia z teorii i zasad strzelania. W tym czasie zamieszczał także w wewnętrznych instrukcjach wojskowych i prasie wojskowej szereg publikacji z zakresu jeździectwa sportowego i wykorzystania koni w armii.

Awans na kapitana ze starszeństwem otrzymał dnia 1 lipca 1923 r. W roku 1924 służył w 9 Dywizjonie Artylerii Konnej w Baranowiczach.

W związku małżeńskim z Haliną Wroczyńską miał syna, Janusza, pułkownika artylerii LWP.

W połowie lat 20. przeniesiony do 7 DAK w Poznaniu. W 1928 był dowódcą 2. baterii.

Wielokrotnie reprezentował Dywizjon w zawodach jeździeckich (w jeździectwie sportowym). W 1927 uczestniczył w „Militari” w Warszawie. Zajął II miejsce w zawodach indywidualnych. W 1931 reprezentował Dywizjon w konkursie o Puchar Ignacego Jana Paderewskiego na zawodach Wielkopolskiego Klubu Jazdy Konnej i wygrał puchar na własność. W październiku 1931 r. na koniu „Neron”, brał udział w zawodach jeździeckich Związku Jeździeckiego Oficerów Artylerii Konnej w Warszawie.

Był członkiem Związku Jeździeckiego Oficerów Artylerii Konnej w Polsce, Związku Oficerów Rezerwy Rzeczypospolitej Polskiej, Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny.

W roku 1932 przeszedł na emeryturę, w oparciu o orzeczenie o zupełnej i trwałej niezdolności do służby wojskowej. Zamieszkał w majątku rodzinnym w Kozłowiczach (pow. Mołczadź, w pobliżu Baranowicz, w okolicach Grodna). Następnie przeprowadził się do Brzezia, w gminie Wieniec w okolicach Włocławka, gdzie objął posadę trenera w stadninie koni w majątku barona Leopolda Kronenberga. mały|Zwycięzca biegu z płotami na dystansie 2800 m. kapitan Bylczyński odbiera nagrodę miasta Katowic. Na pierwszym planie patrzy w kamerę wojewoda katowicki Michał Grażyński (czerwiec 1939). W okresie od kwietnia 1941 do marca 1943 przebywał natomiast w majątku Brzyszewo, gdzie był również trenerem w stadninie koni. W 1945 r. osiadł z rodziną w Żarach.

Po wojnie, w okresie od 21 kwietnia 1945 do 16 kwietnia 1946, zmobilizowany do Wojska Polskiego (11 Dywizja Piechoty w Żarach – JW 2473), w stopniu kapitana. Do 29 listopada 1945 pełnił funkcję kierownika 27 Piekarni Polowej 11 DP. Dnia 25 maja 1946 został zdemobilizowany. Po demobilizacji pracował od 1 lipca 1946 do 24 listopada 1950 w Zakładach Przemysłu Węgla Brunatnego w Żarach (jako pracownik umysłowy), 24 listopada 1950 zaczął pracę jako referendarz gospodarczy w Lasach Państwowych (w Nadleśnictwie Żary) do 31 marca 1951. Od 1 maja 1951 do 31 marca 1955 pracował w Powiatowej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Żarach (jako referent).

Zmarł 7 kwietnia 1969 r. w Żarach, pochowany jest na cmentarzu komunalnym.

AwanseTeczka osobowa w Centralnym Archiwum Wojskowym 1913 – chorąży (armia rosyjska) 18.07.1915 – podporucznik (armia ros.) 1.12.1919 – porucznik (WP) 2.4.1924 – kapitan

Ordery i odznaczenia Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 (1928) Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości (1928) Odznaka pamiątkowa artylerii konnej II RP Odznaka pamiątkowa Związku Oficerów Rezerwy Rzeczypospolitej Polskiej Odznaka pamiątkowa Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny Order Świętego Stanisława 2 kl. z mieczami i wstęgą (Imperium Rosyjskie, 1916) Order Świętego Stanisława 3 kl. z mieczami i wstęgą (Imperium Rosyjskie, 1915) Order Świętej Anny 3 kl. (Imperium Rosyjskie, 1916) Order Świętej Anny 4 kl. (Imperium Rosyjskie, 1915)

Przypisy

Bibliografia Sport Wodny, dwutygodnik poświęcony sprawom wioślarstwa, żeglarstwa i pływactwa, 1929, 11, r. 5 nr 19. Stadjon, Ilustrowany Tygodnik Sportowy, 1929, r. 7, nr 26. Gazeta Lwowska, 1929, nr 142 Gazeta Bydgoska z dn. 1929.05.19, nr 115 Konstanty Bylczyński, Rynsztunek konia sportowego, artykuł udostępniony na stronie Grupy Rekonstrukcji Historycznej 7 DAK „Dziennik Rozkazów Wojskowych”, 1918, R. 1, nr 10

Konstanty Kategoria:Członkowie Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny Kategoria:Członkowie Związku Oficerów Rezerwy (II Rzeczpospolita) Kategoria:Kapitanowie artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem Kategoria:Ludzie związani z Żarami Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy w I wojnie światowej Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Polscy jeźdźcy Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1969 Kategoria:Pochowani w Żarach Kategoria:Oficerowie 7 Dywizjonu Artylerii Konnej