thumb|Polscy ułani w okresie międzywojennym Hej, hej ułani malowane dzieci – polska pieśń wojskowa anonimowego autorstwa, powstała w XIX wieku.
Historia Pierwowzoru utworu badacze doszukują się w czasach Księstwa Warszawskiego. Pierwsze wydanie prawdopodobnie w zbiorze Pieśni polskie i ruskie ludu Galicyjskiego z muzyką instrumentowaną przez Karola Lipińskiego, który ukazał się we Lwowie w 1833 w drukarni Franciszka Pillera. Jako autor zbioru figuruje Wacław z Oleska (Wacław Michał Zaleski). Pieśń posiada kilka wersji zwrotek, a refren ze słowami „Hej, hej, ułani, malowane dzieci”, pojawił się przed I wojną światową. W czasie I wojny światowej piosenka popularną była wśród polskich formacji wojskowych na wschodzie, szczególnie zaś wśród Dowborczyków. W czasach II RP popularna również wśród wojsk wielkopolskich i jednostek kawaleryjskich.
Tekst Pieśń jest dość humorystyczna i opowiada o wyjątkowej miłości i uwielbieniu kobiet do ułanów. Obecnie popularne są głównie trzy zwrotki: 1. Nie ma takiej wioski Nie ma takiej chatki Żeby nie kochały Ułana mężatki
Refren: Hej, hej ułani! Malowane dzieci! Niejedna panienka za Wami poleci!
2. Niejedna panienka I niejedna wdowa Za wami ułani Polecieć gotowa
(ref)
3. Babcia umierała Jeszcze się pytała Czy na tamtym świecie Ułani będziecie?
(ref)
Przypisy
Linki zewnętrzne Hej! Hej ułani! w Cyfrowej Bibliotece Piosenki Polskiej Hej! Hej ułani! wyk. Chór Polskiego Radia, Kazimierz Pustelak z 1964 na YouTube
Kategoria:Korpusy polskie w Rosji 1917–1918 Kategoria:Polskie pieśni wojskowe