Stanisław Piotr Nowakowski (ur. 4 grudnia 1884 w Radomsku, zm. 26 października 1944) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 4 grudnia 1884 w Radomsku, w rodzinie Stanisława i Marii z Glassów.. Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego. 11 czerwca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu podpułkownika, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Pełnił wówczas służbę w Oddziale V Personalnym Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisku szefa Sekcji 4. Służb.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 36. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 roku – kawalerii), jego oddziałem macierzystym był 15 pułk ułanów. W latach 1923–1925 był zastępcą komendanta miasta Warszawy, pozostając oficerem nadetatowym 15 puł. W lutym 1925 roku został przydzielony do macierzystego pułku z równoczesnym odkomenderowaniem do 9 pułku strzelców konnych w Grajewie. 28 października 1925 został przeniesiony do 11 pułku ułanów w Ciechanowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Od 25 kwietnia do 5 czerwca 1926 był odkomenderowany na sześciotygodniowy kurs unitarno-informacyjny w Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia w Rembertowie. Od 1 listopada 1926 do 1 lutego 1927 pełnił obowiązki dowódcy 11 pułku ułanów. 1 lutego 1927 został przeniesiony do kadry oficerów kawalerii i przydzielony na stanowisko członka Komisji Przyjęć Oficerów Rezerwy MSWojsk. 1 maja tego roku został przewodniczącym wspomnianej wyżej komisji. Z dniem 30 kwietnia 1929 roku został przeniesiony w stan spoczynku. W 1937 był zatrudniony w Towarzystwie Górniczo-Przemysłowym „Saturn” S.A.
Po wybuchu II wojny światowej przedostał się na Węgry, gdzie został internowany, Przebywał w obozie w Egerze. Zmarł nagle 26 października 1944Tadeusz Lachowicki-Czechowicz Dziennik egerski: zapiski komendanta obozu oficerów polskich na Węgrzech 1939-1944, wyd. Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 2003, s. 311.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6772 – 10 maja 1922 Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 31 grudnia 1923 Krzyż Walecznych – czterokrotnie Medal Niepodległości – 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 – 1928 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości – 1928 Medal Zwycięstwa
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Radomsku Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani na Węgrzech w czasie II wojny światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Pułkownicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zastępcy dowódcy 11 Pułku Ułanów Legionowych Kategoria:Zmarli w 1944