Egon Bahr (ur. 18 marca 1922 w Treffurcie, zm. 19 sierpnia 2015 w Berlinie) – niemiecki polityk i dziennikarz, działacz Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD), poseł do Bundestagu, minister do zadań specjalnych (1972–1974), minister współpracy gospodarczej (1974–1976).
Życiorys Był synem nauczyciela, który utracił pracę w okresie nazistowskim, gdy odmówił rozstania się z żoną (której matka była Żydówką). W 1940 Egon Bahr ukończył szkołę średnią w Berlinie. Z uwagi na pochodzenie nie mógł podjąć studiów. Pracował w przedsiębiorstwie przemysłowym Rheinmetall-Borsig. W latach 1942–1944 służył w Wehrmachcie, z którego został usunięty z uwagi na pochodzenie babki. Po II wojnie światowej zajmował się dziennikarstwem, pracował m.in. dla „Berliner Zeitung”, „Der Tagesspiegel” oraz RIAS
W 1956 wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec. Stał się bliskim współpracownikiem Willy’ego Brandta. W latach 1960–1966 kierował biurem prasowym i informacyjnym w administracji Berlina Zachodniego, następnie do 1969 był wyższym urzędnikiem w strukturze Auswärtiges Amt, kierował w nim departamentem planowania. W latach 1969–1972 był sekretarzem stanu w Urzędzie Kanclerza Federalnego. Od grudnia 1972 do maja 1974 pełnił funkcję ministra do zadań specjalnych w gabinecie Willy’ego Brandta.
Określany jako architekt polityki wschodniej Willy’ego Brandta. Nad jej założeniami pracował od pierwszej połowy lat 60.; w 1963 podczas wystąpienia na Evangelische Akademie Tutzing sformułował tezę o konieczności podjęcia dialogu z NRD, ZSRR i innymi państwami bloku socjalistycznego. Przyczynił się do podpisania układów ZSRR-RFN i PRL-RFN (1970), a także układu między NRD i RFN o podstawach normalizacji ich wzajemnych stosunków (1972).
W latach 1972–1990 wykonywał mandat deputowanego do Bundestagu. Od lipca 1974 do grudnia 1976 sprawował urząd ministra współpracy gospodarczej w rządzie Helmuta Schmidta. W latach 1976–1981 był dyrektorem zarządzającym SPD, od 1976 do 1991 wchodził w skład prezydium partii. W latach 1984–1994 pełnił funkcję dyrektora instytutu badań nad pokojem i bezpieczeństwem (IFSH) na Uniwersytecie Hamburskim.
Odznaczenia i wyróżnienia Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą i Wstęgą Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (1975) Wielki Krzyż Zasługi Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (1973) tytuł honorowego obywatela Berlina (2002)
Przypisy
Kategoria:Deputowani Bundestagu Kategoria:Niemieccy dziennikarze Kategoria:Niemieccy ministrowie Kategoria:Politycy SPD Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 2015