Estera (Esfir) Markin (ur. 22 października 1903 w Warszawie, zm. 1942 w Treblince) – polska psycholożka.
Życiorys Jej rodzicami byli Chaim i Chasia z domu Maniewicz. Ukończyła prywatne gimnazjum Cecylii Goldman-Landauowej w 1921 roku, następnie studiowała psychologię i filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Od kwietnia 1928 roku była nieetatową asystentką w Zakładzie Psychologii Doświadczalnej kierowanym przez Władysława Witwickiego. W 1929 roku obroniła pracę doktorską Eksperymentalne badania nad fantazją.
Podczas II wojny światowej przesiedlona do getta warszawskiego. Z ramienia Centrali Towarzystw Opieki nad Sierotami (CENTOSu) zajmowała się pomocą dzieciom żydowskimBasia Temkin-Bermanowa: Dziennik z podziemia. Warszawa: ŻIH, 2000 s. 81. Została wywieziona do obozu zagłady w Treblince. Według świadectwa jej brata złożonego w Jad Waszem, zginęła w 1942 roku.
Nie założyła rodziny.
Wybrane prace O pojęciu fantazji. Przegląd Filozoficzny 35, 1922 Wyobraźnia a fantazja. Polskie Archiwum Psychologji 5 (4), 1932 Dlaczego okres dziecięctwa długo trwa u człowieka? Dziecko 1 (4), 1932 Jak się uczyć psychologji. Głos Nauczycielski 17 (30), s. 562–565, 1933 Eksperymentalne badania nad fantazją. Polskie Towarzystwo Psychotechniczne, 1934 Psychologja indywidualna Adlera i jej znaczenie pedagogiczne. Warszawa: Nasza Księgarnia, 1935 Psychologja dążenia do mocy: zestawienie poglądów Witwickiego i Adlera. Księga pamiątkowa ku czci Władysława Witwickiego. Kwartalnik Psychologiczny 7: 1935
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Mieszkańcy getta warszawskiego Kategoria:Polskie ofiary niemieckich obozów koncentracyjnych Kategoria:Polscy psycholodzy Kategoria:Polscy Żydzi zamordowani podczas Zagłady Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Więźniowie i ofiary obozu zagłady w Treblince Kategoria:Zmarli w 1942