Mieczysław Wojtkowiak (ur. 21 grudnia 1928 w Poznaniu, zm. 25 stycznia 2024) – profesor nauk medycznych, związany z Wojskowym Instytutem Medycyny Lotniczej w Warszawie; recenzent naukowy, pilot samolotowy, szybowcowy, skoczek spadochronowy. Przeszedł szkolenia na samolotach JAK-18, JAK-12, JAK-11 i TS-8.
Życiorys Po ukończeniu nauki w Liceum Ogólnokształcącym im. Karola Marcinkowskiego, rozpoczął studia na Akademii Medycznej w Poznaniu. Jego pasją zawsze było lotnictwo, co spowodowało, że zdecydował się połączyć te dwie dziedziny ze sobą i jeszcze jako student przeszedł kurs medycyny lotniczej. W 1952 r. otrzymał odpowiednie uprawnienia, a w 1953 r. - ukończył studia medyczne.
W latach 50. służył w Legnicy i w Krzesinach, gdzie sprawował funkcję starszego lekarza. W Krzesinach rozpoczął też swoją pracę badawczą. W 1957 r. związał się z Wojskowym Instytutem Medycyny Lotniczej w Warszawie (wówczas: Centrum Badań Lekarskich Lotnictwa - CBLL), w którym pracował aż do emerytury. W 1965 r. obronił stopień doktora. W 1974 r. zrobił specjalizację z okulistyki. W końcu lat 70. przebywał w Iraku.
Habilitował się w 1982 r. - rozprawą pt. Badanie tolerancji ustroju na działanie przyspieszeń na podstawie oceny prędkości przepływu krwi w tętnicy skroniowej i zaburzeń wzrokowych: praca na stopień doktora habilitowanego nauk medycznych. Tytuł profesora otrzymał 20 stycznia 1993 r.
W trakcie swojej kariery związany z licznymi organizacjami: m.in. Polskim Towarzystwem Astronautycznym, Polskim Towarzystwem Ergonomicznym, Polskim Towarzystwem Fizjologicznym, Międzynarodowej Federacji Astronautycznej; członek komisji PAN oraz Państwowej Komisji Śledczej Wypadków Lotniczych, członek Rady Naukowej Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej.
W latach 1963–1993, używając wirówek, przeprowadził ok. 20 000 treningów i egzaminów dla pilotów. Był także instruktorem ok. 1 200 katapultowań za pomocą urządzeń treningowych o przyspieszeniu 9-16G. W 2015 r. przeszedł na emeryturę.
Wybrane nagrody i odznaczenia 1973 r. Nagroda Ministra Obrony Narodowej za rozprawę na temat uszkodzeń kręgosłupa u pilotów katapultowanych, 1973 r. Złoty Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny 1978 r. Złoty Krzyż Zasługi, 1985 r. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, 1986 r. Złoty Medal za Zasługi dla Obronności Kraju, 1987 r. Medal Zasłużony dla Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Kraju, 1988 r. Medal Komisji Edukacji Narodowej, 1989 r. Medal Zasłużony dla Wojsk Lotniczych oraz inne nagrody, w tym za pracę badawczą.
Opublikował 128 artykułów naukowych w polskich i zagranicznych czasopismach oraz kilkanaście rozdziałów podręcznikowych. Współautor podręcznika Wybrane problemy bezpieczeństwa załogi statku powietrznego w sytuacjach awaryjnych (wraz z S. Szajnarem) oraz Medycyna Lotnicza i Kosmiczna.
Przypisy
Kategoria:Polscy okuliści Kategoria:Polscy lotnicy Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2024 Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu