thumb|Grób Wiktora Przelaskowskiego na cmentarzu Powązkowskim Wiktor Felicjan Przelaskowski (ur. 23 października 1892 w Mińsku, zm. 1 października 1975 w Warszawie) – inżynier elektryk, wykładowca Politechniki Warszawskiej, jeden z organizatorów elektryfikacji kolei w Polsce.

Życiorys Pochodził z ziemiańskiej rodziny Przelaskowskich. Był synem Anieli z Janickich i inżyniera geologa Mikołaja Przelaskowskiego. Maturę zdał w gimnazjum w Mińsku, w którym został później nauczycielem. W 1919 r. przyjechał do Warszawy. Był pracownikiem grupy „Siła i Światło”, Warszawskiej Dyrekcji Poczt i Telegrafów, w Szkole Teletechnicznej i w zarządzie Zakładów Ostrowieckich.

Kariera zawodowa – kalendarium 1918: dyplom inżyniera elektryka Instytut Elektrotechnicznego w Piotrogrodzie 1920–1924: starszy asystent Katedry Urządzeń Elektrycznych (u Stanisława Odrowąża-Wysockiego) na Politechnice Warszawskiej, 1924–1928: naczelny inżynier i kierownik budowy Międzymiastowych Kolei Elektrycznych w Zagłębiu Dąbrowskim, 1928–1938: kierownik techniczny i wicedyrektor Elektrycznych Kolei Dojazdowych (EKD) w Warszawie, 1938–1939: dyrektor Elektrowni Okręgowej i Sieci Elektrycznych w Zagłębiu Dąbrowskim, 1940–1945: ponownie kierownik techniczny i wicedyrektor Elektrycznych Kolei Dojazdowych (EKD) w Warszawie, 1948–1950: pierwszy dziekan Wydziału Elektrycznego Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej w Warszawie, 1952–1967: główny inżynier specjalista do spraw rozwoju techniki w Centralnym Biurze Studiów i Projektów Budownictwa Kolejowego w Warszawie, 1950–1967: wykłady zlecone z kolejnictwa elektrycznego w Katedrze Elektrotechniki Komunikacyjnej na Politechnice Warszawskiej, 1967: emerytura

Na emeryturze był organizatorem konkursów na najlepszą pracę magisterską studentów uczelni technicznych z zakresu miejskiej trakcji elektrycznej organizowanych przez SEP oraz Ministerstwo Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska.

W roku 1919 ożenił się z Janiną z Jasieńskich. Mieli jednego syna, Jerzego Bohdana (1921–1948).

Zmarł 1 października 1975 w Warszawie, został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 348-1-12).

Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złota Odznaka Honorowa SEP i członkostwo honorowe w tej organizacji (1972).

Przypisy

Kategoria:Ludzie urodzeni w Mińsku Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy inżynierowie elektrycy Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 1975